تونی کروس در حال پیوستن به بزرگان آلمان

5 سال پیش که تیم ملی فوتبال جوانان آلمان صاحب رتبه سوم جام‌جهانی این رده سنی در خاک کره جنوبی شد، کروس به عنوان برترین بازیکن جام دست‌ یافت و این مقدمه‌ای بر شروع یک دوره پربار برای او در بایرن‌مونیخ بوده است. درست است که این باشگاه معروف باواریایی به سبب تعدد مهره‌های قوی همسطح در این تیم وی را به مدت یک سال و نیم به عنوان بازیکن قرضی به بایرلورکوزن واگذار کرد، اما 2 فصلی است که او را پس گرفته و وی فرصت بهتر و بیشتری یافته است تا با بازی در کنار بازیکنانی نظیر شواین اشتایگر، آرین روبن، فرانک ریبه‌ری، توماس مولر و ماریو گومز تبدیل به یک بازیکن کامل‌تری شود و همان طور که قبلا گفتیم لو باور کند که وی برای میدان‌های بزرگ بعدی به درد تیم ملی آلمان هم می‌خورد.

بایرن امسال فصل عجیبی را سپری کرده است. یکه‌تازی این تیم در 12 هفته نخست بوندس‌لیگا که با هدایت هاینکس کهنه‌کار حاصل آمد، این باور را به وجود آورد که مردان الیانزه‌آره‌نا عنوان قهرمانی این پیکارها را که فصل پیش به بوروسیا دورتموند سپرده بودند، با قاطعیت پس خواهند گرفت، اما چنین نشد و کار به جایی کشید که قرمزهای بایرن در نیم‌فصل دوم این رقابت‌ها دائما به دنبال دورتموند که یک بار دیگر از آنان در ماه‌های فوریه و مارس به طرز محسوسی جلو افتاد، روان بوده‌اند و چندان توفیقی در رسیدن به آنان نداشته‌اند.

بایرن حتی مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا را هم با شکستی خبرساز و با قبول باخت یک بر صفر در زمین اف.سی. باسل سوئیس شروع کرد، ولی با درهم کوبیدن این رقیب با نتیجه 7 بر صفر در مسابقه برگشت هم جبران مافات کرد و به یک‌چهارم نهایی رسید و هم به خود روحیه بهتری برای ادامه مبارزه با زردهای وست فالن در لیگ آلمان بخشید. کروس در دل بهار 2012 می‌گوید: «خودمان هم نمی‌دانیم چرا بایرن به مدت 2 ماه کم‌فروغ شد و در لیگ آلمان امتیازهای حساسی را از دست داد، اما هدف و دیدگاه باشگاه این است که نباید به گذشته‌ها فکر کرد و فقط باید به جلو نگریست. ما باید به هر بازی پیش رو فکر کنیم و بعد از فتح آن به سمت دیدار بعدی برویم. در آن صورت می‌توانیم به جبران مافات فکر کنیم، زیرا امکان این که رقبای ما نیز امتیازاتی در این کورس از دست بدهند، کم نیست!»

جدای از انتقال موقت وی به بای آره‌نا و بازی او برای بایرلورکوزن در مدت مذکور که پیشتر نیز به آن اشاره کردیم، بعضی مصدومیت‌های او و سلیقه مربیان که رقبای کروس را برای راهیابی به ترکیب بایرن در برخی موارد لایق‌تر از او شمرده‌اند و همچنین چند فقره مصدومیت بارها در زمان‌هایی که کروس تصور می‌کرد راه پیشرفت سریع را یافته است، او را متوقف کرد و هر بار برای چند هفته از میدان خارج ساخت. با این حال به ثبت رسیدن 25 بازی ملی برای فوتبالیستی با سن و سال کم او و آن هم در کشوری که فوتبال بالنده آن با رویکرد به جوانانی پرشمار طی دهه اخیر تولدی نو داشته، رقمی بالا به حساب می‌آید و اگر امثال پرمرته ساکر، توماس مولر، باستی‌ین، شواین اشتایگر، فیلیپ لام و مسعود اوزیل بازی‌های ملی بسیار بیشتری نسبت به کروس دارند، به سبب سن و سابقه بیشترشان است و نه فقط توانایی بیشترشان. با این که 18 ماه بازی او در بای آره‌نا از دید عده‌ای شامل خود کروس یک عقبگرد و ناکامی به سبب عدم هماوردی او با سایر کاندیداهای بازی در ترکیب تیم مونیخی بود، اما بازی‌های بیشتر و حضور وسیع‌تر او در ترکیب لورکوزن هویت و شکل کار وی را قوی‌تر و با توانی بیشتر راهی مونیخ کرد تا در مقطع دوم حضورش در آنجا به نتایج بهتر از دوره نخست برسد.

هاینکس که در دوره حضور کروس در لورکوزن مربی وی در آنجا هم بود (وی تازه از تابستان گذشته به الیا آره‌نا بازگشت و مجدد مربی بایرن مونیخ شد)‌ در 2 پست از کروس استفاده کرده است. یکی در پست مهاجم دوم و درست در پشت سر ماریو گومز که نوک حمله ثابت بایرن در این فصل بوده و یک‌بار دیگر مثل فصل پیش در صدر جدول گلزنان فصل ایستاده است و دیگری در پست هافبک تهاجمی رو به جلو و در کنار شواین اشتایگر، با این فرض که او طراح تهاجمات باشد و شواین اشتایگر مرکز میدان را مدیریت کند.

با این حال کروس از آن دست بازیکنان خلاق و صاحب قوه حمل توپ است که آشکارا قدم در راه بزرگان فوتبال آلمان نهاده و هر جا در زمین گذاشته شود، این توان و امکان را دارد که خودش تعیین‌کننده خط بازی و شروع‌کننده یک حرکت تازه باشد و این دقیقا همان چیزی است که خیلی‌های دیگر در فوتبال صاحب آن نیستند و هاینکس و لو در مقام سرمربیان بایرن و تیم ملی آلمان به آن بسیار دل بسته‌اند تا در سایه آن تیم‌های خود را به سوی پیروزی‌هایی تازه سوق بدهند و به واقع فوتبال آلمان را در پی بیداری و شوکت سال‌های اخیرش، صاحب منزلت تازه‌ای سازند.

خبرگزاری آلمان / مترجم: وصال روحانی