روایت‌های تازه از داستان‌های مهیج

به همین دلیل است که تهیه‌کنندگان تلویزیونی همیشه مجموعه‌های خود را در یک فصل تهیه می‌کنند و در صورت موفقیت، به سراغ تولید فصل‌های بعدی آن می‌روند. آنچه منتقدان تلویزیونی می‌گویند (و طبق معمول برخی موافق و برخی مخالف آن هستند) در مورد مجموعه تلویزیونی ​نابهنگام​ محصول شبکه بی‌بی‌سی که از شبکه 3 سیما در حال پخش است صدق می‌کند. این محصول مشترک انگلستان و کانادا را شبکه‌ای تولید کرده که متخصص ساخت درام‌های پلیسی موفق و پربیننده است. اما درام پلیسی نابهنگام نتوانست موفقیت کارهای دیگر بی‌بی‌سی را تکرار کند. تعدادی از هنرمندان صنعت تلویزیون استرالیا به عنوان بازیگر و عوامل صحنه با این مجموعه همکاری کردند.

مجموعه نابهنگام در فاصله سال‌های 1995 و 1996 و در 2 فصل​ روی آنتن رفت. 13 اپیزود مجموعه در کل به نمایش زندگی کاری و خانوادگی گروهی از افسران و کارآگاهان ورزیده را به تصویر کشید که در هر قسمت آن، با یک ماجراجویی تازه روبه‌رو شده و باید از معماهای قتل و سرقت و دیگر بزهکاری‌های اجتماعی کشف رمز کنند. اورلا برادس، دارل دسیلوا و نیل دودگوئن بازیگران اصلی مجموعه هستند. از ​نابهنگام​ به عنوان یکی از درام‌های پلیسی ضربه‌زننده انگلیسی اسم می‌برند که کل صحنه‌های آن در منطقه شیفیلد فیلمبرداری شد. کلر الیوت، فیلمنامه‌نویس اصلی مجموعه آن را یک قصه واقعگرای شهری توصیف می‌کند که بشدت معاصر و جسورانه است. بازی‌های بازیگران مجموعه مورد تحسین منتقدان قرار گرفته و فیلمنامه قوی و کارگردانی دقیق آن در اکثر نقدها مورد تاکید قرار گرفته است. نکته جالب (و متناقض) این است که با وجود نقدهای بسیار مثبت منتقدان، این مجموعه نتوانست نظر عموم تماشاگران را به خود جلب کند و در جدول ارزشگذاری امتیاز کمی به دست آورد.

مسوولان تلویزیونی می‌گویند یکی از دلایل عدم استقبال عمومی از مجموعه، لحن تلخ و روایت سخت آن بوده و درک حال و هوای سینمایی آن برای تماشاگران تلویزیونی کمی دشوار بوده است. شخصیت‌های اصلی مجموعه در محدوده کاری خود با پرونده‌ها و مشکلاتی روبه‌رو بودند که در حد و اندازه‌های یک کار تلویزیونی قرار نمی‌گرفت. در عین حال، یکی از انتقادهایی که به نابهنگام می‌شود این است که به جای بهره‌گیری از یک ستاره در نقش اصلی، چند​ شخصیت را به عنوان چهره‌های اصلی قصه به نمایش می‌گذارد. برای بینندگان تلویزیونی چندان ساده و راحت نیست که بپذیرند چند آدم مختلف (و نه یک فرد واحد)‌ به عنوان محور اصلی ماجرا، قصه را به پیش ببرند. بیل گالاگر و پیتر بوکر، 2 فیلمنامه‌نویس مجموعه می‌گویند آنها هنگام نگارش فیلمنامه بیشتر از هر چیز در فکر پرورش شخصیت‌ها در طول قصه و ماجراها بوده‌اند تا قهرمان‌پروری، به همین دلیل هم ترجیح داده‌اند بار اصلی ماجرا را روی دوش یک نفر نگذارند و انجام آن را به دست گروهی از آدم‌ها بسپارند.

با این حال، مجموعه توانست وارد محدوده‌هایی شود که تا قبل از آن، دیگر مجموعه‌های تلویزیونی جرات وارد شدن به آن را نداشتند. در چند اپیزود نابهنگام قصه‌هایی تعریف می‌شود که بکر و دست‌نخورده بودند و برای مردم کاملا تازگی داشتند. جان هانا ـ خوشحال از موفقیت فیلم سینمایی کمدی رمانتیک «چهار عروسی و یک عزا» ـ مشهورترین چهره‌ای است که با نابهنگام همکاری داشت. شخصیت او در قصه مجموعه در نقش یک دزدگیر حرفه‌ای، شخصیتی تازه در کارهای تلویزیونی ارزیابی شد. او در میانه داستان مجموعه متوجه بیماری خود می‌شود و سعی دارد آن را از همکارانش پنهان کند تا بتواند به کار و فعالیت خود ادامه دهد. شخصیت نیل دودگوئن هم از جمله چیزهایی بود که مورد توجه منتقدان قرار گرفت. او در نقش افسری ظاهر می‌شود که باگذشت هر هفته و جلورفتن قصه مجموعه، بیشتر و بیشتر عصبانی می‌شود و روحیه متفاوتی را از خود به نمایش می‌گذارد.

12 اپیزود نابهنگام 6 کارگردان داشت که هر یک 2 قسمت آن را جلوی دوربین بردند. این فیلمسازان دارای ملیت انگلیسی و استرالیایی بودند. ریچارد لاکسن یکی از این فیلمسازان می‌گوید: «شرایط کاری خیلی خوبی داشتیم و بدون توجه به این‌که ملیت هر یک از ما چیست، در فکر آن بودیم که یک مجموعه تماشایی و سطح بالا تهیه کنیم. متاسفانه با وجود بالابودن کیفیت کلی کار، این مجموعه انتظارات ما را برآورده نکرد و نتوانست پشتیبانی کامل و صددرصد تماشاگران را با خود داشته باشد. گروهی از منتقدان تلویزیونی می‌گویند نابهنگام پاسخ بی‌بی‌سی به مجموعه موفق «آدم‌کشی؛ زندگی در خیابان» بوده است و دقیقا از همان چیزهایی رنج برد که این مجموعه کلاسیک آمریکایی با آنها دست به گریبان بود. این مجموعه درام پر رمز و راز سال 1993 به روی آنتن رفت و پخش آن تا سال 1999 ادامه پیدا کرد و قصه تلاش‌های یک مامور تحقیق برای مبارزه با جرایم خیابانی را در یک شهر کوچک به تصویر می‌کشید.

نکته جالب در ارتباط با نابهنگام این است که پخش مجدد تلویزیونی آن در سال‌های بعد با استقبال بالا و خوب تماشاگران روبه‌رو شد. اما تهیه‌کنندگان مجموعه ـ که بر این تصور بودند که استقبال از آن در زمان اولین پخش، آن را تبدیل به یک مجموعه دنباله‌دار موفق می‌کند و تولید و پخش آن تا چند فصل ادامه خواهد داشت ـ از این استقبال نابهنگام خوشحال نشدند و گفتند حالا برایشان فرقی نمی‌کند نوع واکنش تماشاگران نسبت به پخش دوباره مجموعه چگونه خواهد بود. منتقدان می‌گویند برخورد تماشاگران مجموعه با آن، دقیقا برخوردی نابهنگام بود!