سکان مجلس را به «اصلح» بسپاریم

این سوالات کمابیش در ذهن همه رای‌دهندگان وجود دارد و با نزدیک‌‌شدن به 12 اسفند و روز انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی، هر فرد ایرانی برای انتخاب گزینه اصلح، دست به قلم شده و اسمی را در فهرست منتخبش می‌نویسد تا در روزموعود آن را در برگه اخذ رای منتقل کند تا نام فرد معتمدش از میان تعداد بسیار زیاد کاندیداها از صندوق رای بیرون آید.در این تلاش و تکاپو برای رای دادن، در نظر گرفتن چند نکته در باب این‌که مجلس در زندگی تک‌تک مردم چه جایگاهی دارد، از اولویت‌های روز انتخابات است.

برمبنای آنچه در تبیین قانون اساسی در حیطه اختیارات مجلس قرار داده شده، 2 محور مهم قانونگذاری و نظارت برحسن اجرای آن، از وظایف اصلی قوه مقننه مشخص شده است. بنابر این رای‌دهندگان باید این نکته کلیدی را مد نظر قراردهند که ساحت قوه قانونگذار فارغ از مسائل اجرایی کشور است و نهاد مجلس مسوول زمینه‌سازی برای تدوین قوانین مناسب و نظارت بر آن است. بنابراین ضروری است‌رای‌دهندگان نسبت به گفتار برخی نامزدها که در تبلیغات انتخاباتی خود وعده‌هایی را به مردم می‌دهند و برای ورود به خانه ملت، قول دخالت در امور اجرایی کشور و حتی تاسیس فلان کارخانه در یک حوزه انتخابیه را می‌دهند، جدی نگیرند.بنابر آنچه سیاستمداران کشور بارها و بارها تاکید کرده‌اند، دادن وعده‌های غیرعملی به مردم از سوی نامزدها کار درستی تلقی نمی‌شود و این اشتباه فاحش و وعده سر خرمنی است که برخی با بهره‌گیری از آن درصدد رای جمع‌کردن هستند.

دقت و بررسی کافی برای گزینه‌های اصلح باعث می‌شود که امانت مردم در خانه ملت به اهلش سپرده شود تا بر اساس این جمله تاریخی «مجلس در راس امور است» مجلس شورای اسلامی به عنوان نماد مردم‌سالاری دینی به کسانی سپرده شود که با آگاهی از مسوولیتی که می‌پذیرند با داشتن بینش سیاسی، شجاعت، صراحت در گفتار و شانه خالی نکردن از انجام وظیفه و فعالیت چشمگیر در مجلس، محوری برای سکانداری این قوه مهم کشور باشند.قطعا حضور نخبگان عملگرا در مجلس بزرگ‌ترین هدیه به مردم محسوب می‌شود و مشارکت حداکثری برای انتخاب اصلح در پربار کردن سطح کارشناسی قوه مقننه تاثیر بسزایی در اداره کشور خواهد داشت.