فوتبال، رئیسی آگاه و مقتدر می‌خواهد

اصولا به لحاظ این ویژگی‌های منحصر به فرد است که مدیریت فدراسیون فوتبال از حساسیتی خاص برخوردار بوده و ضرورت اقتضا می‌کند که فردی آگاه و توانمند با بینش تخصصی به مقولات فوتبالی، ‌سکان‌دار این رشته مهم و تاثیرگذار شود. متاسفانه طی 4 سال گذشته مدیریت فدراسیون با انتخاب و گزینشی از سر ناچاری، ضعیف عمل کرده است تا امروز این سوال در ذهن جامعه فوتبال شکل بگیرد که چه کسی می‌تواند سکان داری امین و صادق برای فوتبال ایران باشد و از عهده این مسوولیت مهم برآید؟ هر چند اگر منافع ملی فوتبال مورد توجه باشد، هیچ زمان نباید فردی غیرمتخصص و ناکارآمد به خود حتی این اجازه را بدهد که نامزد ریاست فدراسیون شود، اما این وظیفه امروز روی دوش اعضای مجمع فدراسیون سنگینی می‌کند که این بار نقش خود را بخوبی ایفا کرده و اجازه ندهند افرادی دستوری و انتخاب شده از سوی دیگر دستگاه‌ها، وارد عرصه انتخابات ورزش شده و فرصت دیگر کاندیداها را بسوزانند. دور قبل چنین توافق‌های پشت پرده‌ای در فوتبال صورت گرفت تا کفاشیان به عنوان تنها نامزد ریاست فدراسیون، وارد مسوولیتی شود که بعدها خودش به این نتیجه برسد که جایش در فوتبال نیست. اما دریغ که در ورزش ما کناره‌گیری از مقام، چندان مرسوم نیست تا پس از پشت سر گذاشتن روزهایی بد برای فوتبال ایران، 15 اسفند ماه امسال زمان برگزاری انتخابات فدراسیون به منظور انتخاب رئیس و هیات رئیسه جدید فوتبال باشد. گرچه طی روزهای گذشته این مباحث انحرافی مطرح شده است که چون وزارت ورزش پول فوتبال را می‌دهد، باید در انتخاب رئیس آن نیز نقش اول را ایفا کند، اما یقینا هیچ راهی بهتر از این نخواهد بود که رئیسی آگاه و توانمند برای فوتبال انتخاب شود. در همین دوره 4 ساله کفاشیان، تاوان اشتباهات مدیریتی فدراسیون به دفعات متوجه سازمان تربیت بدنی وقت و وزارت کنونی ورزش و جوانان شده است. بنابراین انتخاب رئیسی خوب و توانمند، فارغ از این‌که برگزیده وزارت باشد یا خیر، می‌تواند به پیشبرد منافع ملی فوتبال و ورزش منجر شود و این اتفاقی میمون برای ورزش ایران خواهد بود. وزارت ورزش با این رویکرد حتی می‌تواند به اسم از مدیران قوی و توانمند برای حضور در عرصه انتخابات فدراسیون دعوت کند و یقین داشته باشد که اگر چنین اتفاقی در مقام عمل بیفتد، ‌فوتبال ایران می‌تواند برای 4 سال بیمه شود.