شن‌های روان روستاهای جاسک را ناپدید می‌کند

دهیار این روستا به مهر گفت: بر اثر بادهای موسمی مردم این روستا تمام دارایی خود از قبیل دام و خانه‌های کپری را از دست می دهند و ضررهای زیادی را متحمل می‌شوند. به گفته وی، روستای سهرکی در اولویت نخست اداره منابع طبیعی برای نهالکاری قرار دارد ولی هنوز هیچ بودجه‌ای به آن اختصاص داده نشده است.

جابر صدیقی‌زاده ماه‌های اسفند و فروردین را ماه‌های افزایش وزش باد اعلام کرد و افزود: اگرچه در همه ایام سال باد و گرد و خاک در منطقه وجود دارد اما در ماه‌های اسفند و فروردین وزش هر روزه توفان را در روستاها شاهد هستیم، به طوری که وزش باد شدید از سمت جنوب تا جنوب غربی تا غروب آفتاب ادامه دارد.

وی گفت: کودکان این روستا در طول سال هر روز با وحشت و ترس از شن‌ها به مدرسه می‌روند به طوری که روزهای توفانی ساعت‌ها در مدرسه قرنطینه می‌شوند، حتی بر اثر توفان‌ها برق این روستا برای مدت زمان زیادی قطع می‌شود.

دهیار سهرکی گفت: بیشتر مردم این روستا از آب آشامیدنی بی‌بهره‌اند، چرا که تمام راه‌های ورودی روستا توسط شن‌ها بسته شده به طوری که ورود تانکرهای آبرسانی به روستا دیگر میسر نیست. از سوی دیگر شن‌ها بیماری‌های زیادی را برای مردم این روستا ایجاد کرده که از مهم‌ترین این بیماری‌ها که اغلب زنان و دختران این منطقه به آن مبتلا هستند، عفونت‌ها و نصف شدن ناخن دست‌های آنان است.

احمد هادی کارشناس جنگل و بیابان اداره منابع طبیعی شهرستان جاسک در این مورد گفت: شهرستان جاسک یک میلیون و 96 هزار هکتار مساحت دارد که 750 هزار هکتار آن را اراضی بیابانی تشکیل می‌دهد که از این رقم بیش از 250 هزار هکتار تحت تاثیر فرسایش بادی قرار دارد و 87 هزار و 579 هکتار شامل تپه‌های شنی و شن‌های روان به صورت کانون‌های بحران فرسایش بادی درآمده که بیشتر مناطق حوزه شرق شهرستان جاسک را در بر می‌گیرد.

وی به ارتفاع شن‌های روان اشاره کرد و افزود: ارتفاع شن‌ها بستگی به وزش باد دارد که از یک متر تا 15 متر است به طوری که در مناطق روستاهای «بیاهی» و «پیوشک» ارتفاع تا 10 متر و در بعضی نقاط دیگر تا 15 متر نیز می‌رسد.

هادی تصریح کرد: برای تثبیت شن‌های روان تا سال 87 مالچ به صورت رایگان در اختیار سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور و ادارات کل منابع طبیعی قرار می‌گرفت و هزینه‌های مالچ‌پاشی با احتساب هزینه‌های حمل از پالایشگاه تهران تا مقصد و هزینه‌های پاشیدن آن تقریبا هر هکتار 900 هزار تومان بود، ولی از سال 87 دولت دیگر مالچ رایگان به ادارات منابع طبیعی نداد و این اداره مجبور به خرید مالچ لیتری 450 تومان شده که باید برای هر هکتار پاشش آن حدود 5 میلیون تومان پرداخت کند.

معاون فنی اداره کل منابع طبیعی وآبخیزداری هرمزگان نیز گفت: هرمزگان دارای 19 کانون بحرانی فرسایش بادی است که دارای مساحت 209 هزار هکتار است و بیشتر بیابان‌ها در شرق استان قرار دارد.

محمد درویش‌خواه افزود: به دلیل وجود سواحل دریا به طول یکهزار و 500 کیلومتر در استان هرمزگان، زمینه توسعه بیابان‌ها و تپه‌های ماسه‌ای فراهم است. به گفته وی ، مناطق مساعد برای برداشت ماسه‌های روان بستر رودخانه‌ها، دامنه کوه‌ها، تپه‌های حاشیه کویر، سواحل دریا، اراضی رها شده کشاورزی، سیلابی، باتلاق‌ها و دریاچه‌های خشک شده و کشور همسایه (ریزگردها) هستند که در استان، سواحل ماسه‌ای دریا سهم بسزایی در بیابان‌زایی هرمزگان دارند.