به مناسبت سالروز آغاز واکسیناسیون حصبه

کشفی برای نجات جان میلیون‌ها انسان

حصبه یا تب روده (تب تیفوئید) از جمله بیماری‌های عفونی است که در اثر فعالیت میکروارگانیسم سالمونلا در بدن، ایجاد می‌شود. این بیماری موجب عفونت دستگاه گوارش می‌شود و در هر سنی احتمال ابتلا به این بیماری وجود دارد. البته در کودکان شیرخوار و همچنین در سالمندانی که بیش از 60 سال دارند، احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر است و در صورت ابتلا به بیماری، با علائم شدیدتری همراه خواهد بود.

کد خبر: ۴۴۳۹۵۸

بهبودی این بیماری در فصول سرد سال در مقایسه با تابستان بیشتر به طول خواهد انجامید. به طور معمول افرادی که به این بیماری مبتلا می‌شوند، تب دارند و بهترین راه تشخیص بیماری، کشت خون است. کاهش سطح هوشیاری فرد بیمار، درد شکمی، سرفه‌های خشک و خستگی و کوفتگی بدن نیز از دیگر علائم بیماری است که ممکن است در فرد بیمار دیده شود. اگر فردی در کودکی به حصبه مبتلا نشده باشد، احتمال این که در سنین بالاتر به این بیماری مبتلا شود به مراتب کمتر خواهد بود. در بیش از 70 درصد از افراد مبتلا به بیماری حصبه که تحت درمان قرار نمی‌گیرند، احتمال مرگ وجود دارد. در غیر این صورت فرد دچار عوارضی نظیر کاهش ناگهانی ضربان قلب و دمای بدن خواهد شد که ممکن است با پیامدهای نامطلوبی مانند خونریزی معده و سوراخ شدن روده و در نتیجه سفتی ناگهانی شکم یا حتی عفونت ریه‌ها یا ابتلا به بیماری‌های ریوی همراه باشد. این بیماری در اغلب موارد با مصرف آنتی‌بیوتیک بهبود پیدا می‌کند. از آنجا که در سال‌های اخیر، گروهی از میکروارگانیسم‌ها نسبت به آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند آمپی‌سیلین یا کوتریموکسازول مقاوم شده‌اند و بیماری با تجویز این آنتی‌بیوتیک‌ها درمان نمی‌شود، امروزه معمولا از آنتی‌بیوتیک‌های جدیدتری مانند سیپروفلوکساسین یا سفتریاکسون برای درمان بیماران مبتلا به حصبه استفاده می‌شود. اگرچه در بعضی افراد حتی در صورتی که فرد بیمار تحت درمان قرار نگیرد هم بعد از گذشت یک ماه، بیماری خود به خود درمان می‌شود؛ اما در همه افراد وضعیت به همین گونه نخواهد بود و گاهی عدم درمان می‌تواند عواقب بسیار خطرناکی را به همراه داشته و منجر به مرگ فرد بیمار شود.

در گذشته این بیماری موجب مرگ شمار زیادی از انسان‌ها می‌شد تا این‌که واکسن ضدحصبه کشف شد. به طور کلی در افرادی که علیه بیماری حصبه واکسینه می‌شوند، ‌احتمال ابتلا به این بیماری کمتر است. این واکسن برای نخستین بار چهارم دسامبر 1899 میلادی به منظور پیشگیری از سرایت بیماری حصبه در انسان مورد استفاده قرار گرفت و به این ترتیب این 2 محقق فرانسوی یعنی وایدال و شانتمن توانستند میلیون‌ها نفر از انسان‌ها را در سراسر جهان از چنگ این بیماری خطرناک و کشنده نجات دهند.