‌معتمدی:‌ کسب ‌سهمیه المپیک واقعا غیرمنتظره بود

4 سال است که به طور مستمر در اردوهای تیم ملی قایقرانی حضور دارم، تمرینات سنگین و سختی را پشت سرگذاشتم و نتیجه آن را هم گرفتم.

آرزو داشتم که روزی در المپیک رقابت کنم، اما حقیقت را بگویم که واقعا فکر نمی‌کردم در این مسابقات سهمیه المپیک را بگیرم، چون حریفانی که در مسابقات قهرمانی آسیا حاضر بودند از قدر‌های این رشته بودند که مدال‌های جهانی هم داشتند.

اتفاقی یا شانسی نه، چون من واقعا تمرینات خوبی داشتم و از لحاظ آمادگی در سطح ایده‌آلی بودم، اما قبل از این مسابقه فکرش را نمی‌کردم سهمیه بگیرم و خودم را برای این اتفاق مهم آماده نکرده بودم، به مدال آسیایی فکر می‌کردم اما نمی‌دانستم که 3 نفر اول، سهمیه‌های حضور در المپیک را قبلا در مسابقات جهانی گرفته‌اند، به خاطر همین با نگاهی به نام‌ها شانسی برای خودم قائل نبودم، اما متاسفانه عده‌ای از دوستان این موضوع را به حساب این گذاشتند که من شانسی سهمیه المپیک را گرفتم.

از کسب سهمیه خیلی خوشحال شدم، یعنی وقتی متوجه شدم اصلا باور نمی‌کردم و تا یک ساعت شوکه بودم، اما بعد از آن همین که اسمم در تاریخ ثبت شده، علاوه بر این‌که انگیزه‌ام را بیشتر می‌کرد احساس مسوولیت را هم در من ایجاد می‌کند، حالا احساس می‌کنم نماینده بانوان ورزشکار ایران هستم و باید برای درخشش در این بازی‌ها که سطح بالایی دارد و بهترین حریفان دنیا در آن شرکت می‌کنند برنامه‌ریزی دقیقی داشته باشم.

به کسب مدال طبیعتا فکر نمی‌کنم چون اگر چنین چیزی باشد خیلی غیرمنطقی است. این اولین تجربه ما در رشته قایقرانی در این مسابقات است، بنابراین باید به حضور شایسته در المپیک لندن فکر کنم، یعنی طوری رقابت کنم که مطمئن باشم نهایت توانم بوده است. اینها مراحل رسیدن به موفقیت است، بعد از آن در آینده می‌توانیم به فینال و کسب مدال هم فکر کنیم.

بله، علاوه بر تمرینات منظمی که داریم اردوها و مسابقات تدارکاتی به ما کمک می‌کند تا علاوه بر شناخت از نقاط ضعف، شرایط خود را با قایقرانان دیگر بسنجیم و محک بخوریم. در مدت زمان باقیمانده تا المپیک امیدوارم شرایط به گونه‌ای رقم بخورد که تمرین و مسابقه در کنار هم باشد. من باید در این مدت از رقیبانم هم شناخت پیدا کنم تا سطح خود را در آسیا و جهان بسنجم.

بله، من دانشجوی ترم 6 مهندسی معماری هستم که اگر به خاطر ورزش نبود تا حالا درسم را تمام کرده بودم، اما قایقرانی هم برایم مهم است و به خاطر تمرین‌ها در یک سال گذشته از دانشگاه مرخصی گرفتم، چون تمرینات سخت و سنگین و شبانه روزی اجازه نمی‌دهد به درسم برسم. برای تمرین‌های المپیک این کمبود وقت بیشتر‌ می‌شود، اما امیدوارم بعد از المپیک عقب ماندن در درس را جبران کنم.

من فکر می‌کنم ورزشکاران پاسخ مثبتی به اعتماد چند‌وقت اخیر مسوولان دادند، قبلا هیچ کس تصور نمی‌کرد بانوان بتوانند در عرصه‌های بین‌المللی موفقیت‌هایی را کسب کنند، اما حالا این سد شکسته شده است. بازی‌های آسیایی گوانگجو و کسب مدال‌های رنگارنگ توسط بانوان ورزشکار نشان داد که هیچ چیز غیرممکن نیست، حالا که علاقه‌ها به سمت ورزش قهرمانی و حرفه‌ای بیشتر شده باید امکانات و توجه هم بیشتر شود. قطعا اگر شرایط مهیاتر از این شود موفقیت‌های بیشتری هم رقم می‌خورد.

سارا احمدیان / جام جم