تیر کارساز «دراسنا» به سمت بارسلونا

یکی از آنها ادو دراسنای 30 ساله است که مدتی است کاپیتان سانتوز شده و همگان را به تحسین خود واداشته است. دراسنا معترف است که نه فنی‌ترین بازیکن سانتوز است و نه کلیدی‌ترین مهره و نه حتی پرسابقه‌ترین بازیکن آن. ادو دراسنا به واقع فقط از سپتامبر 2009 به این تیم آمد اما این مدافع وسط سرسخت و پرتداوم چنان خوب کار کرد که سانتوز به سرعت پی برد مهره‌ای ویژه را به جمع نفراتش افزوده و به همین سبب بود که بازوبند به دست او منتقل شد و با این شرایط بعید است که به زودی از او گرفته شود. این خصلت بسیاری از مدافعان وسط است که قوی و خشن باشند و خوش‌صحبت و بسیار آگاه در زمینه‌های اجتماعی نباشند و حرفشان را فقط با قاطعیت در زمین بزنند اما دراسنا در نقطه‌ای مقابل این عادت قرار دارد.

وی هم خوب و با متانت حرف می‌زند و هم انصاف و بینش مناسب را ضمیمه کار خود کرده و قادر به بررسی همه مسائل است. دراسنا می‌گوید: «من هرجا که بازی کرده‌ام، کاپیتان بوده‌ام و این را می‌توانید در پیشینه‌ام در باشگاه‌های گوارانی و کرورینرو و همچنین تیم جوانان برزیل ببینید. وقتی تازه به سانتوز پیوسته بودم، دوریوال جونیور سرمربی وقت این تیم، بازوبند کاپیتانی را به من سپرد و بعد از آن نیز آن را از من نگرفته‌اند.»

البته وقتی روبینو برای یک اقامت موقتی 6 ماهه و در حد فاصل انتقالش از منچسترسیتی به آث.میلان به سانتوز بازگشت، مسوولان سانتوز بازوبند کاپیتانی را هم به این مهاجم کوتاه‌قد فنی سپردند و بعد از بازگشت او به اروپا از نو به دراسنا واگذار کردند.

دراسنا در فاصله کمی تا شروع مسابقات فوتبال جام باشگاه‌های جهان در 2 شهر ژاپن اظهار می‌دارد:‌ «شاید بازوبند کاپیتانی فقط یک چیز سمبلیک باشد اما نشانگر اعتباری است که باشگاه، همبازیان‌تان و مردم برای شما قائلند و این همان چیزی است که من در ارتباط با شرایط و جایگاهم در سانتوز گرامی می‌دارم. این‌که سایرین در سانتوز به حرف‌های من گوش کرده و در صورت منطقی بودن به آن عمل می‌کنند، برایم بسیار پرارزش است. من بیرون از میدان چندان پرحرف نیستم، اما قبل از هر مسابقه و در بین 2 نیمه با یارانم صحبت و نکات لازم را به آنها گوشزد می‌کنم.»

عادت من و الانو و لئو که از پرسابقه‌ترین بازیکنان سانتوز هستیم، این است که در موارد لازم بسیاری از برداشت‌های خود را به سایرین منتقل کنیم و این انتظاری است که سران باشگاه و هواداران هم از ما دارند.

شاید عده‌ای بگویند که برخی حرف‌های من خطاب به یارانم همان چیزهایی است که همیشه و در این‌گونه موارد گفته می‌شود و چیز تازه‌ای در آنها نیست، اما اینها همان مواردی است که تیم به‌ آن نیاز دارد و من اثر مثبت آن را بر یارانم حس کرده‌ام. قبل از فینال مسابقات امسال جام باشگاه‌های آمریکای جنوبی (لیبرتا دورس کاپ)‌ همه ما فکر می‌کردیم لمس جام چقدر شیرین خواهد بود و من این را به یارانم انتقال دادم. من از همه خوش‌اقبال‌تر بودم، زیرا به عنوان کاپیتان تیم، اولین کسی بودم که جام را در دست می‌گرفتم. حالا به دنبال فتح جام باشگاه‌های جهان هم هستیم، زیرا همان تجربه قبلی را برای ما تکرار خواهد کرد.

ادو دراسنا راهی طولانی را تا رسیدن به نقطه کنونی طی کرده است. او ابتدا در گوارانی برزیل دیده شد و سپس به اروپا رفت، اما بیش از یک فصل برای المپیاکوس یونان توپ نزد. او سپس به برزیل بازگشت و 3 سال (2003 تا 2006)‌ در تیم کرودنیروی این کشور بازی کرد و با این تیم، هم لیگ برزیل را برد و هم جام حذفی این کشور را. دراسنا بعدا به اروپا رجعت و به فنرباغچه کمک کرد و برای اولین و تنها بار در تاریخ حیاتش به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا برسد که این در ابتدای بهار 2008 روی داد.

با این حال پاره شدن لیگامان زیرزانوی راست او باعث قطع همکاری وی با این باشگاه متعلق به شهر استانبول ترکیه شد و او به برزیل بازگشت و بعد از بهبودی‌اش با سانتوز قرارداد بست. او مصمم بوده است جواب محبت سانتوز را که بعد از وقوع آن آسیب شدید وی را استخدام کرد با ارائه بهترین بازی‌ها بدهد و دقیقا همین کار را انجام داده است و به همین خاطر او و سانتوز در سال‌‌های 2010 و 2011 فاتح 4 عنوان شده‌اند، اما حالا مهم‌ترین عنوان فراروی آنهاست. قطعا بارسلونا سخت‌ترین رقیب ممکن برای سانتوزی‌ها در راه یورش به سوی جام باشگاه‌های جهان خواهد بود، اما دراسنا مجبور است اینجا هم فقط حرف‌های شیرین خطاب به یارانش بگوید و گوشزد کند که سانتوز باید فقط به قهرمانی فکر کند. آیا روحیات او و مهارت‌های فنی گانزو، نیمار و الانو این امر را برای سانتوز میسر می‌سازد و آیا تیرهای معمولا کارساز آنها این بار نیز بر هدف می‌نشیند؟

سایت فیفا / مترجم: وصال روحانی