گرمای زمین، انرژی مقرون به صرفه

بهره‌برداری اقتصادی از منابع زمین گرمایی مستلزم وجود برخی استانداردهای دقیق در این مناطق است.

کد خبر: ۴۴۱۱۸۷

از جمله این‌که این مناطق باید دارای منبع حرارتی مناسب و سیالات گرمابی با حرارت‌های کافی برای کاربردهای مختلف باشند به این معنی که حرارت بالای 150 سانتی‌گراد برای تولید نیروی الکتریسیته، حرارت‌های خیلی پایین 40+ سانتی‌گراد برای گرم کردن فضاها، مصارف صنعتی و کشاورزی و.... به‌کار روند.

ضمن آن‌که منابع حرارتی این مناطق باید قابل دسترسی و در عمق نسبتا کم یعنی 3000 متر یا کمتر قرار داشته باشند.

و در عین حال منابع گرمایی باید بزرگ و به حد کافی قابل نفوذ باشند تا آب یا بخار اجازه خروج دائم با نرخ زیاد یا ذخیره شدن را داشته باشد.

همچنین برای بسیاری از کاربردها این منابع باید دارای سنگ پوشش با قابلیت نفوذ کم باشند تا مانع از جریان آب یا حرارت به سطح زمین شوند.

وجود آب کافی برای بهره‌برداری یا ذخیره‌سازی از معیارهای ضروری بهره‌برداری طولانی از این مناطق است.

و در نهایت سیالات زمین گرمایی باید به طور نسبی فاقد مقادیر زیادی مواد شیمیایی و خورنده باشند.

قابلیت انتقال سیالات زمین گرمایی که معمولا کم است به درجه حرارت اولیه آن بستگی دارد. در جزیره ایسلند تاسیسات متعددی آب‌های 100 درجه سانتی گراد را به وسیله لوله‌ها تا فاصله 10 تا 20 کیلومتر انتقال می‌دهند.

افزایش درجه حرارت در پوسته زمین با افزایش عمق هماهنگی ندارد به‌طوری که اندازه‌گیری‌های به عمل آمده در چاهی که روس‌ها در جزیره کولا (ازمناطق پایدار قاره‌ای است) حفر کردند، نشان داد در ژرفای 7000 متری درجه حرارت 50 درجه سانتی‌گراد و در ژرفای 10هزار متری درجه حرارت 100 درجه سانتی‌گراد است (یعنی 10 درجه سانتی‌گراد به ازای هر کیلومتر ژرفا). همچنین حفاری در ژرفای 7 ـ 6 کیلومتری پوسته مناطق آتشفشانی به بخش‌هایی رسیده است که دارای حرارت جوش هستند. برعکس، حفاری در سرزمین‌های آتشفشانی و ماگمایی و مناطق دارای چشمه‌های آب گرم و مناطق بالای شیارهای اقیانوسی حاکی از افزایش خیلی شدید درجه حرارت در ژرفای نسبتا کم است. به طور نمونه درجه حرارت در مناطقی که حفاری در ژرفای 3 ـ 1 کیلومتری پوسته صورت گرفته است به 250 ـ 100 درجه سانتی‌گراد رسیده است. این مناطق به عنوان منابع مهم انرژی مورد توجه قرار گرفته‌اند.