ساخت خانه اطراف آرامگاه کوروش کوچک

به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، سازه بنای تاریخی گور دختر به دلیل شباهت به آرامگاه کوروش بزرگ هخامنشی به آرامگاه کوروش کوچک معروف است، این آرامگاه سنگی سال 1376 با شماره 1897 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

 بنای گور دختر به دلیل واقع شدن در تنگه صعب‌العبور و دور از دسترس ارم بوشهر سال‌ها ناشناخته مانده و تنها بومی‌های منطقه از آن سراغ داشتند، تا این‌که سال 1339 باستان شناسی بلژیکی به نام لویی واندنبرگ آن را کشف و به عنوان یک اثر تاریخی واجد ارزش ثبت شد، این باستان شناس بلژیکی در یادداشت‌های خود نوشته بود این آرامگاه متعلق به «چیش پیش» یا کوروش اول (جد کوروش بزرگ) است، علاوه بر این برخی دیگر از باستان‌شناسان نیز گفته‌اند این آرامگاه ممکن است برای «ماندانا» و «آتش سا» مادر و دختر کوروش باشد.

با این وجود آن‌گونه که جدیدترین عکس‌های برداشته شده از این دشت تاریخی در تنگ ارم بوشهر نشان می‌دهد روستاییان دشت پشت پر با ساخت و سازهای خود این بنای تاریخی و ثبت ملی را محاصره کرده‌اند و هر روز حلقه محاصر آن را نیز تنگ‌تر می‌کنند.

مجدالدین رحیمی کارشناس میراث فرهنگی و رشته مرمت و احیای بناها و بافت‌های تاریخی در این باره می‌گوید: «بنیاد مسکن استان بدون توجه به این دشت تاریخی اجازه توسعه و رشد این آبادی را صادر کرده است، مدرسه‌سازی و جاده‌سازی و دیگر زیرساخت‌های لازم در این دشت احداث شده و همین امر موجب شده که دشتی که تا 20 سال پیش خالی از سکنه بود آرام‌آرام در حال تبدیل شدن به روستایی پر جمعیت شود.»

وی می‌افزاید: «در یکی از همین اقدام‌ها در فاصله 5 متری پشت بنای گور دختر یک تیر چراغ برق نصب شده، در حالی که بر اساس قانون هر گونه ساخت و ساز و احداث بنا و اثر جدید در حریم آثار تاریخی ثبت ملی ممنوع است، در اقدامی دیگر متاسفانه اداره میراث فرهنگی بوشهر فردی را که در نزدیکی و فاصله 20 متری بنا اقدام به ساخت خانه و آغل گوسفندان کرده است را برای محافظت از بنا استخدام کرد. در حالی که ساخت و سازهای انجام شده بیشترین آسیب‌ها را به حریم منظری بنا وارد کرده است.»

معماری بنای گور دختر که شبیه آرامگاه کوروش در پاسارگاد ولی در مقیاسی کوچک‌تر است از ‌‌24 قطعه سنگ در ابعاد مختلف ساخته و به وسیله بست‌های دم چلچله‌ای به یکدیگر متصل شده‌اند.

در ساخت این بنا مانند دیگر سازه‌های ساخته شده توسط معماران هخامنشی هیچ‌گونه ملاتی به کار نرفته است. بر بالای این مقبره قسمتی فرورفتگی شبیه به یک قاب وجود دارد که احتمالا جایگاه قرار گرفتن کتیبه‌ای مربوط به آن بوده است. ارتفاع واقعی بنا چهار و نیم متر است و در درون اطاقک بنا حوضچه کوچکی وجود دارد.