نقش پیشگیری در کاهش ابتلا به بیماری‌های روان

دهم اکتبر هر سال مصادف با 18 مهر، هفته جهانی بهداشت روان نامگذاری شده و هفته بهداشت روان هم از همین روز آغاز می‌شود تا جوامع مختلف بشری به این مهم توجه کنند. کشور ایران نیز از این امر مستثنا نیست و طی چند سال اخیر، اقدام‌های اساسی در زمینه شناسایی، تشخیص بموقع و آموزش این بیماری‌ها به انجام رسانده است.

پژوهش‌های سال‌های اخیر از سوی استادان روان‌پزشکی نشان داده است که حدود 20 درصد جمعیت کشور ایران مبتلا به انواع بیماری‌های شدید و خفیف روانی هستند. در بروز این بیماری‌ها عوامل مختلفی مانند عوامل زیست‌شناختی (تغییرات شیمیایی و اثرات ارثی)، عوامل اجتماعی و همچنین عوامل روان‌شناختی نقش دارند و بهتر است بگوییم که تداخل این عوامل اکثرا باعث بروز بیماری‌های روان‌پزشکی می‌شود. آنچه مورد قبول اکثر متفکران علم پزشکی است، این است که پیشگیری نقش عمده‌ای در کاهش بیماری‌ها دارد. پیشگیری در 3 سطح مطرح می‌شود. پیشگیری سطح اول این است که عوامل ایجادکننده بیماری شناخته شوند و در رفع آنها کوشش شود. پیشگیری سطح دوم یعنی متخصصان بموقع بیماری را تشخیص دهند و درمان عاجل آغاز شود. پیشگیری سطح سوم درباره بیماری‌هایی که مزمن شده‌اند، مطرح می‌شود که به نوتوانی و بازتوانی آنها می‌پردازد.

در سال‌های اخیر، مشکل مصرف مواد محرک بویژه «شیشه» در جوانان باعث بروز حالات روان‌پریشی شده است. این مشکل به طور جدی جوانان را تهدید می‌کند. آموزش می‌تواند از طریق رسانه‌های عمومی، خانواده و بهره‌گیری از نفوذ صاحبان سخن در سخنرانی‌ها انجام پذیرد. انجمن علمی روان‌پزشکان ایران، فعالیت عمده‌ای در این زمینه داشته و کماکان به این رسالت خود ادامه خواهد داد. انتظار می‌رود صاحبان اندیشه با همکاری و حمایت خود برای رسیدن به سلامت روان جامعه کوشش کنند، بخصوص اکنون که سهم بودجه سلامت فزونی یافته، ضروری است به میزان حمایت مالی بخش سلامت روان کشور نیز افزوده شود. باشد که در افق آینده بیماری‌های روانی از جامعه
رخت بربندد.