بازگشت دوستی و همفکری به بایرن مونیخ

هر نتیجه‌ای در فصل پیش رو برای قرمزهای ایالت باواریا به ثبت برسد، بعید است که حاصل کارشان کمتر از فصل پیش باشد؛ فصلی که بایرن برای یکی از معدود دفعات در سال‌های اخیر هیچ جامی نبرد و شیوه خاص مربیگری لوئیس فان‌خال و ناسازگاری این هلندی معروف و 60 ساله با مدیران بایرن سبب جواب گفتن او در 5 هفته پایانی بوندس‌لیگا شد.

آندریس یونکر، دستیار اول فان‌خال که مثل او هلندی است در پی خلع او، سکاندار موقتی قرمزهای باواریا شد، اما طبق قرار قبلی در پایان فصل وی به تیم «ب» باشگاه ارجاع و یوپ هاینکس، سرمربی بایرن شد. این سومین مقطع مربیگری هاینکس در بایرن است.

او ابتدا از 1987 تا 1991 مرد اول کادر فنی بایرن بود که حاصل عمده آن قهرمانی در لیگ آلمان در فصول 1989 و 1990 بود. مقطع دوم بسیار کوتاه و فقط برای 5 هفته در اواخر فصل 2009 ـ 2008 و بعد از برکناری اضطراری یورگن کلینزمن از هدایت تیم اول ایالت باواریا بود، فان‌خال که به جای هاینکس از تابستان 2009 سرمربی بایرن شد، در فصل نخست در الیانز اره‌نا بسیار موفق بود و دو جام بزرگ داخلی آلمان و نایب قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا را تصاحب کرد، اما مشکلات پرشمار بایرن در فصل گذشته که پیش‌تر از آن یاد شد، جدایی قهرآمیز مربی سابق بارسلونا و رویکرد مجدد به هاینکس را موجب شد.

شکی نیست که هاینکس در 67 سالگی شور و نشاطی که 24 سال پیش در اولین مرتبه انتصابش به عنوان مربی بایرن داشت، ندارد. اما صعود چشمگیر بایرن لورکوزن در دو فصل اخیر که هدایتش با هاینکس بود، نشانگر ادامه کارایی‌های این مربی هوشمند و فرصت‌شناس است. بایرن دو فصل پیش تا کسب نایب قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا و تکرار عنوان خود در این رقابت‌ها در سال‌‌های 1982، 1987 و 1999 پیش رفت، اما هاینکس در دل تابستان 2011 می‌گوید: از منظر خیلی‌‌ها پس گرفتن عنوان قهرمانی لیگ داخلی حتی از تکرار قهرمانی در اروپا که در سال‌های 1974 تا 76 و همچنین 2001 برای بایرن حاصل آمد، مهم‌تر است.

او می‌گوید: «ابتدا باید متذکر شوم که از بازگشت به مونیخ بسیار شادم و احساس کسی را دارم که به خانه‌اش بازگشته باشد. شکی نیست که هدف اول ما باید بازیابی جایگاه قبلی‌مان در بوندس لیگا باشد، این چیزی است که از همان لحظه ورودم به مونیخ هر لحظه و از این و آن شنیده‌ام. تیم بایرن باید هر چه سریع‌تر به شرایط ایده‌آلش برگردد و در موقعیت یک مدعی جدی قهرمانی قرار گیرد. این تیم توان لازم برای این مهم را دارد و از این نظر و داشتن پرسنل و بازیکنان لازم کم و کاستی‌ای را حس نمی‌کنم. بنابراین چیزی که بیشتر مورد نیاز ماست، تدارک درست و انداختن این بازیکنان در مسیر منجر به قهرمانی است.»

بعد از تمام مسائلی که فصل پیش در الیانزاره‌نا روی داد، سران بایرن امیدوارند ملایمت و سیاستمداری بسیار بیشتر هاینکس در مقام مقایسه با سرسختی ذاتی و مصالحه‌ناپذیری خدشه‌ناپذیر فان‌خال، تیم را در مسیر اهدافش قرار دهد.

فان‌خال متهم به عدم رعایت مصلحت‌ها در بایرن شده بود و مدیران ارشد این باشگاه شامل هوینس، رومنیگه، نرلینگر و بکن باوئر افسانه‌ای معتقد بودند فان‌خال به هیچ روی با آنها تعامل لازم را ندارد و یک خود رای تمام عیار است و برخورد دیکتاتور مآبانه او با بازیکنان تیم و کوتاه نیامدن او در قبال برخی رویدادها و آدم‌ها، روابط را در باشگاه لرزان و فضایی را ایجاد کرده بود که برخی بازیکنان دیگر حاضر نبودند سنگ تمام بگذارند و در میدان، فقط رفع مسوولیت می‌کردند. چه این ادعا صحت داشته باشد و چه خیر، هاینکس در نقطه مقابل فان‌خال قرار دارد و دوستی طولانی مدت وی با سران بایرن همان تعامل و همکاری مورد نظر را در این باشگاه بنا نهاده است.

به واقع همان قدر که فان‌خال در دومین فصل حضورش در بایرن از مدیران فوق دور بود، هاینکس اینک با همان مدیران نزدیک، همسو و اهل همفکری و مشورت است. این را می‌توان در حرف‌های کریستین نرلینگر هم احساس کرد. او که چند سالی است پست مدیریت فنی بایرن را عهده‌دار شده و در نظامی ‌کار می‌کند که مدیریت باشگاهش با اولی هوینس و معاونت آن با کارل هاینس رومنگیه است، می‌گوید: «از این که هاینکس به جمع ما بازگشته و مجددا با وی کار می‌کنیم، بی‌نهایت مسروریم و محسنات او یکی دو تا نیست.

از یک سو او به طور کامل چرخه‌های کاری در الیانز اره‌نا را می‌شناسد و از جانب دیگر مربی‌ای است که فنون و روش کار در فوتبال مدرن را بلد است و می‌داند برای رسیدن به موفقیت چه باید کرد. در مورد خصوصیات انسانی و شخصیت بالای او نیز نیازی نیست که من چیزی بگویم.

همه ما در سطح مدیریت بایرن مشتاق ثمر دادن این همکاری مجدد و مطمئن از به دست آمدن نتایجی نیکو هستیم.»

بایرن به لحاظ نفر و نیرو هم مشکل و کمبودی نداشته اما چون میروسلاو کلوزه و هانس یورگ‌بوت را از دست داده از جذب برخی مهره‌های تازه استقبال کرده است. سرآمد تمام آنها شاید «مانوئل نویر» باشد. کسی که به اعتقاد خیلی‌ها اینک حتی بالاتر از ایکر کاسیاس بهترین دروازه‌بان فعلی اروپاست از شالکه به بایرن آمده است و بجز وی بایرن اخیرا یک ژاپنی 19 ساله به نام تاکاشی اوسامی را هم استخدام کرده است. البته این انتقال فعلا به طور موقتی و قرارداد منعقده به عنوان بازیکن قرضی و فقط برای یک سال است و در پایان فصل، بایرنی‌ها با همتاهای خود در گامبا اوزاکای ژاپن (باشگاه اوسامی)‌ بر سر تمدید یا فسخ این قرارداد مذاکره خواهند کرد. اوسامی که فقط 19 سال دارد، چند روز بعد از شروع تمریناتش در الیانز اره‌نا می‌گوید: «اگر به بایرن آمده و بدون مکث و تفکر هم چنین کرده‌ام، به سبب نام و اعتبار این باشگاه است. در عمرتان فقط یک بار پیش می‌آید که بازی در بایرن به شما پیشنهاد شود و شاید آن یک مرتبه هم پیش نیاید و در نتیجه باید با سر به سمت آن بشتابید. هنوز هم نمی‌توانم باور کنم که در مونیخ در حال توپ زدن و تمرین کردن در کنار چنین آدم‌های نامداری هستم و مثل یک رویا می‌ماند.»

اوسامی یک مهاجم است و به آن معناست که او برای بازی در تیم فاتح 22 دوره بوندس‌لیگا باید با نامدارانی همچون روبن، ریبه ری، گومز، اولیچ، فرانیچ و مولر به رقابت برخیزد و حتی رفتن کلوزه به لیگ ایتالیا (تیم لاتزیو)‌ که محصول ناامیدی او در چنان رقابتی بود، جای وی را در معادلات پیچیده بایرن چندان بازتر نکرده است. همه چشم به دهان هاینکس دارند تا ببینند او چه کسانی را انتخاب می‌کند، اما اوسامی مدعی است از چنین رقابتی نمی‌هراسد و خود را یک پیش‌باخته نمی‌داند. او می‌گوید: «تمرین و بازی کردن هر روزه در کنار نفراتی از این دست لاجرم سطح کار مرا بالاتر می‌برد و به اعتماد به نفس فزون‌تر و کارایی بیشتری نایل می‌کند و شکی در این خصوص نیست و شاید این هدف اول من از الحاق به این تیم بوده باشد. اگر این پیشرفت حاصل‌آید، در آینده نزدیک جای همین بازیکنان را در بایرن خواهم گرفت.»

سران بایرن نیز از موضعگیری‌ها و حاصل کار این ژاپنی سریع در تمرینات فصل تازه راضی بوده‌اند. رومنیگه که خود مهاجم برتر بایرن در نیمه دوم دهه 1970 و اوایل دهه 1980 بود، می‌گوید: «مدتی بود که این مهاجم ژاپنی را زیر نظر داشتیم و طرح صید او را می‌ریختیم و مسروریم که این کار انجام شده است. فکر می‌کنیم او بازیکنی بسیار بااستعداد است که ما را در راه مورد نظرمان صاحب گزینه‌ها و امکانات بیشتری خواهد کرد و آینده از آن اوست.»

مهم‌تر از آن، کار هاینکس روی مهره‌هایی است که از قبل هم در مونیخ بودند و ستاره‌هایی جهانی‌اند و می‌توان اسم لام، فان بوتین و شواین اشتایگر را به اسامی‌ای که پیشتر آوردیم، در این ارتباط اضافه کرد و بر آری ین روبن و فرانک ریبه‌ری فرانسوی پیشتر پا فشرد، زیرا ستاره‌های فوق‌العاده‌‌ای هستند که با یک ضربه و یک دریبل حتی یک پاس می‌توانند سرنوشت را عوض کنند و خبر ابقایشان در الیانز آره‌نا بهترین رویداد برای بایرنی‌ها و بالاتر از هر خرید دیگری در بازار نقل و انتقال‌ها بوده است.

حالا با هاینکس است که به عنوان یک مونشن گلادباخی اصیل و یک بایرن مونیخی پیشین همان‌طور که بایر لورکوزن نه چندان پرمهره را فصل پیش بالاتر از بایرن مونیخ نایب قهرمان بوندس‌ لیگا کرد امسال بایرن را بالاتر از بوروسیا دورتموند قهرمان دست نیافتنی فصل پیش به بام بوندس لیگا برگرداند و توفیقی را تکرار کند که آخرین بار 21 سال پیش در باواریا تجربه کرده بود و دست تقدیر او را به چنان نقطه و سمت و سویی بازگردانده است.