روستای سوادجان مستعد برای توسعه گردشگری

به گزارش مهر، روستای سوادجان سومین روستای بزرگ بخش سامان بوده که در حاشیه محور اصلی رودخانه زاینده رود قرار گرفته است، این روستا دارای پتانسیلهای خاص بوده که می‌توان به قابلیتهای گردشگری و تاریخی آن اشاره کرد.همچنین به خاطر قابلیت‌های فرهنگی، بافت روستا، اکوتوریبسم (گردشگری طبیعت) و وجود باغ‌های سرسبز و درختان سر به فلک کشیده در حاشیه زاینه رود بعنوان یکی از روستاهای برگزیده (هدف) گردشگری کشور انتخاب شده است.

این روستا از دو قسمت بافت قدیم و جدید ساخته شده است که بافت قدیم آن را دالانهای زیبا و قدیمی به قدمت افزون بر 600 سال که مربوط به دوره صفویه است و بافت جدید را ساختمان‌های نوساز تشکیل می‌دهند.

نژاد این روستا قزلباش و براساس اظهارات بزرگان و ریش سفیدان این روستا متعلق به ایل شاهسون آذربایجان (تبریز) و مربوط به دوره شاه اسماعیل یکم است وحدود 600 سال پیش در آذربایجان زندگی می‌کردند.

سوادجان از دو بخش سواد وجان تشکیل شده که به گفته بسیاری از اساتید یعنی مردم آن منطقه سواد را به اندازه جانشان دوست داشتن یا به گفته بزرگان روستا سوادجان به جایی اطلاق می‌شود که مردم آن منطقه به مقوله سواد وسواد آموزی اهمیت خاصی قایل هستند.

ازآثار تاریخی به جا مانده آن دوران دست نوشته زیبای قرآن کریم که با خط زیبای ملا علی بزرگ و مربوط به حدود200سال پیش است که جلد این قرآن از پوست آهوتهیه شده بودودر صفحات پایانی قرآن اسامی تمام موالید ومتوفیهای مربوط به آن دوره توسط با سوادان روستا نوشته شده که از دراز مدت در محل مسجد جامع روستا نگهداری می‌شد.

از دیگر آثار روستا دالانهای روستاست که قدمت فراوانی دارند ومربوط به دوران صفویه محسوب می‌شوند.

ازامتیازهای ویژه این روستا وجود امامزاده سلیمان مشهور به سید سلیمان است. بقعه این امامزاده هفت متر در هفت متر است و در آن از جانب جنوب باز می‌شود وایوان کوتاهی در جانب شرق دارد وبر پیشانی آن برروی کاشی لاجوردی کتیبه ذیل نوشته شده استانه مبارکه امامزاده سید سلیمان.

صندوق چوبی امامزاده که بر روی آن آیه الکرسی کنده کاری شده متعلق به 200سال قبل است.

تعداد خانوار روستای سوادجان 432 خانوار است که شامل 795 مرد و 716 زن است.

جمعیت کل روستا یک هزار و 511 نفر است واین روستا در فاصله 40 کیلومتری شهرکرد مرکز استان قرار دارد.