2 تصویری که روایت کننده داستان یک نسل ویک دوره تاریخی از عصر فضا هستند

پدر و پسر، شاهدان آغاز و پایان شاتل‌ها

30 سال پیش زمانی که برای نخستین‌بار سفینه فضایی جدیدی به نام شاتل فضایی قرار بود عصر جدیدی را بعد از دوران پرشکوه فتح ماه توسط آپولوها رقم بزند، کریس بری به همراه پدرش به خیل جمعیتی پیوستند که در ساحل ایالت فلوریدا گرد هم آمده بودند تا نخستین پرواز شاتل‌های فضایی را از نزدیک به تماشا بنشینند و در آن لحظه تاریخی سهیم باشند.

کد خبر: ۴۱۷۰۲۹

از آن پس کریس و پدرش هیچ‌گاه دوباره برای تماشای پرواز شاتل‌ها به آن ساحل نرفتند تا چند روز گذشته که قرار بود آتلانتیس برای آخرین‌بار به فضا اعزام شود و پرونده شاتل‌ها را برای همیشه ببندد.

30 سال پس از آن روز تاریخی که آنها شاهد آغاز عصر شاتل‌ها بودند در کنار هم و در حالتی شبیه به 30 سال پیش پایان عصر شاتل‌ها را هم به نظاره نشستند. تصویری که از این دو رویداد از آنها گرفته شده است سفری 30 ساله را روایت می‌کند.

کریس در این باره می‌گوید، پدرش و او از طرفداران برنامه‌های فضایی بودند اما از آنجا که وی در نیویورک و پدرش در نیوجرسی زندکی می‌کنند کار چندان راحتی نبود که بخواهند پروازهای دیگر را هم از نزدیک تماشا کنند.

اما زمانی که سال گذشته خبردار شدند ناسا قصد بازنشسته‌کردن شاتل‌ها را دارد، تصمیم گرفتند بار دیگر با هم برای تماشای آخرین پرواز به فلوریدا سفر کنند. آنها برای رسیدن به تماشای این پرواز، مسیر هیجان‌انگیزی را پشت سر گذاشتند که از ذخیره جا در محل تماشای عمومی، شروع و با تاخیر هواپیما و از دست دادن ماشین اجاره‌ای برای رسیدن به محل همراه شد، اما در نهایت آنها توانستند خود را به مقصد برسانند و خاطره 30سال قبل خود را زنده کنند.

این دو تصویر گذر 30 سال را نشان می‌دهند اما داستان‌های دیگری را روایت می‌کنند. این که چگونه در طول مدت 30 سال شاتل‌های فضایی توجه دایمی علاقه‌مندان را به خود جلب کردند. در همین مدت که آثار گذشت زمان بر چهره‌های افراد ظاهر می‌شود، شاتل‌ها هم پیر و سالخورده شده‌اند.

در این 30 سال دانش و شاتل‌ها 2 کلمه در هم تنیده بودند که داستان‌های فراوانی را پشت سر گذاشتند. شاتل‌ها بزرگ‌ترین ابزارهای علمی را به مدار زمین بردند. همکاری‌های فرامرزی بین جهان دوقطبی آن دوران را آغاز کردند و بزرگ‌ترین سازه دست بشر در فراسوی زمین را بنا نهادند. آنها 2 بار سوگوار شدند و به سوگ 14 فضانوردی نشستند که در 2 حادثه شاتل کلمبیا و چلنجر جان خود را از دست دادند.

در این 30 سال دید ما از اعماق جهان به کمک شاتل‌ها و ابزارهایی که آنها به مدار زمین برده‌اند ـ نظیر تلسکوپ فضایی هابل ـ تغییر کرده است و خرد انسان و نگاه او به آفرینش نیز مانند شاتل‌ها و افرادی که شاهد پرواز آن بودند دستخوش تغییرات بسیاری شده است. این دو عکس در کنار هم نه‌تنها روایت داستان یک زندگی طولانی است که روایت آغاز و پایان یک دوره تاریخی است. عکسی که تکمیل آن 30 سال به طول انجامیده است.