«سلام کوچولو» اولین برنامه با حضور بچه ها

از سال1350 کارم را شروع کردم. از همان سال هم برنامه سلام کوچولو روی آنتن رفت. از سال 52 مسوولیت برنامه به من سپرده شد و تا امروز در خدمت کوچولو‌های عزیز هستم.

در اداره کل نمایش تهیه‌کننده قصه‌های شب رادیو ایران هستم و در بخش‌های نمایشی رادیو تهران، معارف، فرهنگ و جوان هم کار می‌کنم. ارزیاب برنامه‌های کودک و نوجوان مرکز استان‌های رادیو هستم. آموزش تهیه‌کنندگان برنامه‌های کودک رادیو در شهرستان‌ها را نیز به عهده دارم.

به دلیل علاقه زیادی که به همسرم دارم، از وقتی کارم را شروع کردم با فامیل همسرم که او هم در تلویزیون کار می‌کرد، خود را معرفی کردم؛ درواقع دو نفر که یکی هستیم. نام خانوادگی خودم داوودی است.

خجالتی نباشد، نقاشی خوبی داشته باشد، رنگ‌ها، اشیا و موسیقی را بشناسد. در ضمن خانواده بچه باید مسوولیت‌پذیر باشد.

به دلیل آموزش‌های مستمر بچه، پدر و مادر برای حفظ اشعار و دیگر برنامه‌ها در منزل با او کار کنند. در زمان ضبط برنامه که هفته‌ای یک الی 2 روز از ساعت 13 تا 16 بعدازظهر است، حضور یکی از والدین لازم است.

بله. «سلام کوچولو» اولین برنامه در ایران است که با حضور خود بچه‌ها تولید می‌شود و روی آنتن می‌رود. به دلیل روش‌های آموزشی صحیح و ارتباط منسجم بچه‌ها، گاهی اوقات برنامه زنده هم داریم مانند اعیاد شعبانیه که پخش شد.

از حدود 3 سالگی انتخاب می‌کنم؛ 2 تا 3 ماه اول بچه آموزش می‌بیند و حداکثر تا 7 سالگی به عنوان مجری همکاری می‌کند. پس از این سن بچه‌هایی که توانایی خوبی دارند، در کارهای نمایشی، موزیکال و جانبی فعالیت خود را ادامه می‌دهند.

بله. دو نفرشان پزشک هستند. مژگان عظیمی در واحد دوبلاژ است. ژاله صادقیان گوینده موفقی شده و امیر قمیشی تهیه‌کننده است.

5 بچه، به نام‌های: علی پنجه‌ای که از 5‌/‌4 سالگی تا حالا که 13 ساله شده، با من کار می‌کند. ترنم ادیبی که از 2 سال و 10 ماهگی روی پای من نشست و کارش را شروع کرد، حالا 11 ساله شده و امسال در ورودی مدرسه راهنمایی تیزهوشان قبول شده. امیرحسین حمیدی 5 ساله، سپهراد فرزامی 7 ساله، فاطمه سادات حمیدی 10 ساله در ضمن رامین جوادپور که از 5 سالگی وارد برنامه شد و حالا 24 ساله است، همچنان در برنامه سلام کوچولو در قسمت کارهای موزیکال و خوانندگی با من همکاری می‌کند. علیرضا آقابابایی هم آهنگ‌ساز برنامه است.

لحظه به لحظه کارم خاطره است. برای مثال علی می‌گفت: وقتی اشتباه می‌کنم، نیشگونم بگیر. گفتم نه عزیزم دستت را ناز می‌کنم.

امیرحسین وقتی حدود 3 سال داشت، موقع ضبط برنامه که قصه می‌گفتم خوابش می‌برد؛ چون عادت به خواب ظهر داشت.

به ترنم گفتم: بگو بچه‌ها مسواک‌هاتون را با هم عوض نکنید. ترنم گفت: بچه‌ها دندوناتون را با هم عوض نکنید. آنقدر بامزه گفت که همان را پخش کردیم.