جدایی‌ام از استقلال به نفع هر دو طرف بود

تیم بزرگی مثل تراکتورسازی، هواداران پرشور این تیم و از همه مهم‌تر حضور یک مربی خوب و باتجربه مثل امیر قلعه‌نویی دلایل خوبی برای انتخاب تراکتورسازی هستند، در واقع هر کدام از این شرایط می‌تواند بازیکن را برای حضور در یک تیم ترغیب کند.

فکر می‌کنم تراکتور پتانسیل و توانایی حضور در لیگ قهرمانان آسیا را دارد، کار سختی است، اما با همدلی و اتحاد همه‌جانبه می‌توان به این هدف هم رسید، حتی فکر می‌کنم که تراکتورسازی می‌تواند با حمایت تماشاگرانش به قهرمانی لیگ هم فکر کند.

آنچه مشخص است این که تراکتورسازی به دنبال اهداف بزرگ‌تری است، همین که امیر قلعه‌نویی را به تبریز آوردند مشخص است که نمی‌خواهند تجربه لیگ قبل را تکرار کنند و به دنبال بیشتر از آن هستند، در مورد بازیکنان هم امیدوارم که ما بتوانیم انتظارها را برآورده کنیم.

به نظر من زبان فوتبال مشترک است، ما اگر بخواهیم با تمرین می‌توانیم به سرعت با هم هماهنگ شویم، تراکتور تیم جوان و دونده‌ای است که با اضافه شدن بازیکنان باتجربه فکر می‌کنم روزهای بهتری را در پیش خواهیم داشت.

من به قضیه اینجوری نگاه نمی‌کنم چون معتقدم که حرف اول و آخر را در هر تیمی مربی می‌زند با وجود این که از نظر تعداد بازی معدود مسابقاتی را در ترکیب نبودم، اما در مورد همان تعداد مسابقه هم نتوانستم دلیل قانع‌کننده‌ای برای نیمکت‌نشینی‌ام پیدا کنم و فکر کردم جداشدن من از استقلال هم به نفع خودم است و هم سرمربی‌، با این تصمیم آرامش هر دو طرف بیشتر فراهم می‌شود.

نه، در مورد من جدایی‌ام از استقلال کاملا تصمیم خودم بود و باشگاه هم منطقی با موضوع برخورد کرد، طلبی داشتم که بخشیدم و رضایتنامه گرفتم.

بله، کاملا، هیچ برنامه‌ریزی قبلی نبود، آندو هم بازیکن خوبی است که امیدوارم در استقلال موفق باشد.

در تیم پرطرفدار شرایط خاصی حاکم است، من تجربه بازی در پرسپولیس و استقلال را دارم، محاسن تیم پرتماشاگر بیشتر از معایب آن است، اما نباید فراموش کنیم که راضی‌کردن همه مردم و سلیقه‌ها، کار سخت و غیرممکنی است،‌ من همیشه خودم را نسبت به تیمی که با‌ آن قرارداد می‌بندم متعهد می‌دانم و با تمام وجود برای موفقیت تیمم تلاش می‌کنم و امیدوارم که رضایت اکثریت را جلب کنم.

حاشیه در فوتبال ما یک جزء جدانشدنی است، اما اگر فوتبالیستی بخواهد می‌تواند از هر حاشیه‌ای دوری کند، من یاد گرفتم قبل از این که فوتبالیست باشم یک انسان هستم و باید با جامعه و مردم همراه باشم، وقتی هم شهرت هست مسوولیت سنگین‌تر می‌شود، چون آدم الگوی یک عده می‌شود و باید اخلاق را در اولویت قرار دهد.

به اعتقاد من بزرگ‌ترین ضربه به مسابقات فصل قبل را تیم ملی و اردوهای این تیم و تعطیلی مسابقات وارد کرد، مدت‌هاست که شعار حرفه‌ای بودن می‌دهیم، اما در عمل هیچ نکته‌ای از حرفه‌ای بودن را رعایت نمی‌کنیم، مثلا به خاطر بازی تیم ملی با یک تیم درجه چندمی در مسابقات لیگ 20 روز وقفه می‌افتد، این تعطیلی‌ها بازیکنان را از شرایط مسابقه دور می‌کند، هر چقدر مسابقات لیگ باکیفیت‌تر باشد در درازمدت تیم ملی هم بهره آن را می‌برد.

این هم از همان شرایط حرفه‌ای بودن است که ما نداریم، همیشه راحت‌ترین راه این است که صورت مساله پاک شود، در مورد قرارداد بازیکنان هم این قانون که اتفاقا ضمانت اجرایی هم ندارد، چیزی شبیه پاک کردن صورت مساله است، الان این قانون در خیلی از قراردادها رعایت هم نمی‌شود، بهتر است برای درآمدزایی فوتبال چاره‌ای اندیشیده شود وگرنه این راه‌ها منطقی نیست.

نمی‌دانم چرا در تیم ملی به حقم نرسیدم، دوست داشتم حضور پررنگ‌تری در تیم ملی داشتم، اما این هم به سلیقه مربیان برمی‌گردد،‌ آرزوی من این است که هر کس به تیم ملی دعوت می‌شود کاری کند که همه دست در دست هم باعث زنده‌شدن غرور ملی فوتبال ما شوند، مدت‌هاست در عرصه فوتبال تیم ملی ما موفقیتی برای خوشحال‌کردن مردم نداشته است و دل همه برای آن روزها که تیم ملی موفق بود، تنگ شده است.

این مربی کارنامه درخشانی دارد،‌ امیدوارم در درازمدت بتواند در تیم ما تحول ایجاد کند.

شاید خوشبینانه نباشد، اما نباید ترسید چون با اعتماد به نفس می‌توان به همه چیز رسید، دوست دارم با تراکتورسازی قهرمان لیگ شوم و با این قهرمانی آسیایی‌شدن را به هواداران تراکتورسازی هدیه بدهیم.