همیلتون و بازی پایان یافته فرمول یک

در رقابت اخیر والنسیای اسپانیا که آن را گراندپری اروپا هم می‌نامند، سباستین فتل راننده جوان آلمانی صاحب عنوان نخست شد که این ششمین پیروزی او در 8 گراندپری سال 2011 بود و با برتری عظیم حاصله برای این ورزشکار باهوش و 24 ساله ژرمن در صدر جدول امتیازات فصلی، رسیدن مدعیان به وی هر چه سخت‌تر و شاید هم غیرممکن شده است.

با احتساب این تورنمنت و قبل از برگزاری گراندپری نهم فصل در بریتانیا، فتل 77 ‌ امتیاز از نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده‌های خود پیش افتاده است. این تعقیب‌کننده‌های ناامید، جنسن باتون بریتانیایی از تیم مک لارن و مارک وبر هستند که دومی به واقع «هم‌تیمی» استرالیایی فتل در تیم ردبول است. درست است که بعد از گراندپری والنسیا 11 تورنمنت از فصل 2011 رقابت‌های گراندپری «فرمول یک» باقی مانده است و این مساله حداکثر 275 امتیاز را فراروی فرد فاتح این مسابقات قرار می‌‌دهد و به تبع آن جبران هر فاصله‌ای را ممکن می‌سازد اما چه کسی می‌تواند تضمین بدهد که صیاد تعدادی از این امتیازات خود فتل نباشد؟!

لوئیس همیلتون در گراندپری دوم فصل که در شانگهای چین بود، پیروز شد ولی اگر آن توفیق در آن زمان‌ها امیدهایی را برای وی و سایر رقبای تیم ردبول ایجاد کرد اینک ثابت شده که بعد از آن لغزش نادر در خاک چین، راننده‌های ردبول پیوسته قدرت گرفته و دائما بهتر شده‌‌اند، نمی‌توان مک لارن را کوبید زیرا جنسن باتون دیگر راننده بریتانیایی این تیم هم چندی پیش در گراندپری اتومبیلرانی کانادا در مونترال اول شد تا این تیم اضافه بر ردبول تنها تیمی باشد که در مسابقات امسال «فرمول یک» تورنمنتی را فتح کرده است. همیلتون «هم‌تیمی» و هموطن باتون و قهرمان سال 2008 جهان که بعد از تورنمنت والنسیا خود را 89 امتیاز از فتل عقب می‌بیند، مجهز به واقع‌بینی‌ای است که وی را از هرگونه رویاپردازی منع می‌کند. او حتی معتقد است که دومین تیم موفق فصل نه مک‌لارن‌ها بلکه ماشین‌های فراری بوده‌اند که بهتر خود را با شرایط سخت مسابقات وفق داده‌اند. همیلتون می‌گوید: ‌ حتی اگر در جدول رده‌بندی با فاصله‌ای زیاد از فراری‌ها دوم بودیم، برای حفظ جایگاه‌مان مشکل ‌داشتیم زیرا به اندازه کافی استمرار در کارمان نداریم و سرعت‌مان بدون حساب و کتاب و فاقد کنترل لازم است. رقابت اخیر در والنسیا یک واقعه بد دیگر برای ما بود زیرا به چشم دیدیم که پیشرفت فنی‌ای در قیاس با مسابقه قبلی نداشتیم ولی رقبای ما قدمی را به سمت جلو برداشته و پرقوام‌تر شده بودند و شکی در این نکته نیست.»

فقط مک لارنی‌ها نیستند که از رسیدن به فتل ناامید شده‌اند و مردان فراری نیز رقابت امسال فرمول یک را یک بازی پایان یافته به سود فتل و تیم وی و یک تلاش بی‌نتیجه برای سایرین می‌دانند.

فرناندو آلونسو ، عضو درخشان اسپانیایی سابق تیم رنو و فاتح 2 دوره رقابت‌های «فرمول یک» که 2 سالی است راننده اول فراری شده و از این بابت بالاتر از فیلیپه ماسا هم‌تیمی برزیلی خود تلقی گشته است، بعد از آنچه در والنسیا روی داد و ثبت ششمین عنوان اولی برای فتل در 8 تورنمنت برگزار شده فصل، خود را 99 امتیاز از فتل دور می‌بیند و با این حساب بدیهی است که او هم رقابت امسال را بحثی خاتمه یافته و قهرمانی مجدد فتل را ـ که اولین قهرمانی‌اش فصل پیش حاصل آمد ـ حتمی بداند. الونسو حاضر نیست درباره شانس‌های خودش یا ماسا و سایرین در رقابت‌های امسال چیزی بگوید. او اظهار می‌دارد: «در شرایط فعلی مطرح شدن بحث قهرمانی از جانب ما و انجام هر کاری در این راستا، امری عبث خواهد بود، زیرا ما اصلا در موقعیت رقابت هم قرار نداریم. این بحث تنها زمانی موضوعیت می‌یابد که شروع به فتح چند تورنمنت کنیم و فاصله را کاهش دهیم. قدر مسلم این که سرنوشت ما از این پس دیگر دست خودمان نیست و حتی اگر پیوسته نتایج خوب بگیریم، ردبول هم باید بشدت نزول کند تا شانس برای جبران فاصله زیاد موجود خلق شود.»همیلتون در این روزهای گرم تابستانی حتی به این دلخوش است که توانسته بعد از 2 تورنمنت پربرخورد و کم‌ثمر در موناکو و کانادا به گونه‌ای رانندگی کند که رقابت والنسیا برای او فاقد چنین مشکلی باشد. او با لحنی جدی و شوخ می‌گوید: «‌همین که مسابقه را در والنسیا به پایان رساندم و از خط انتهایی گذشتم، یک حسن مهم و کاری باارزش بود؛ باید واقعا شاد بود.»

گراندپری بعدی که همان مسابقه فرمول یک بریتانیا در پیست سیلور استون در روز یکشنبه 19 تیر است، می‌تواند اندک ابهامات فصل را نیز رفع کند و امتیازات تازه‌ای را حتی در سرزمین رقبای اصلی آنها از انگلیس ـ همیلتون و باتون ـ نصیبشان کند و حتی اگر مک لارنی‌ها فاتح باشند، به سبب فاصله عظیم موجود در جدول امتیازات، فعلا تفاوتی اساسی در ماجراهای رقابت امسال به وجود نمی‌آید. به واقع راننده‌های مک لارن این مسابقه را در شرایطی شروع می‌کنند که نگران ارائه نمایشی ضعیف در حضور مردان ردبول و فراری در سیلوراستون و شرمندگی احتمالی حاصله هستند و نمی‌دانند با این ناکامی چطور کنار بیایند. همیلتون با همین طرز باور می‌گوید: «این که تصور شود با اشتیاق و امیدواری در انتظار شروع گراندپری بریتانیا هستم، ادعایی عبث و ناصحیح است زیرا ما به رغم2 قهرمانی‌مان در 8 تورنمنت قبلی در فرمی عالی قرار نداریم. آنچه به من شور و شادی می‌دهد، به واقع دیدن هموطنانم و شوق حضور در کشورم است. تغییر برخی قواعد فنی و سخت‌افزاری مسابقات هم باعث شده ما شانسی عالی و قاطع برای فتح این رقابت‌ها نداشته باشیم و شاید احتمال قوی‌تر، ثبت یک ناکامی جدید یا حداقل برداشتن قدم‌هایی تازه به سمت عقب از جانب ما باشد.»

گفتنی است، تغییرات فنی مورد اشاره همیلتون به عوض شدن ظرفیت موتورهای مسابقات و به تبع آن تغییر عملکرد سوخت‌ها و بنزین آنها و تشخیص و به کارگیری فرمول و روالی تازه برای این بساط مربوط می‌شود. مشکلی که بر معضلات پرشمار رقبای ردبول و شخص فتل در رقابت‌های امسال افزوده و عجبا که قهرمان آلمانی سال پیش فرمول یک جهان که لقب جوان‌ترین فرد فاتح این پیکارها را مال خود کرد و پیشاهنگ یکه‌تاز مسابقات امسال هم بوده است، در این مورد نیز کم نیاورده و بهتر از هر کسی با این تغییرات وفق یافته است. شاید هم باید ناامیدی همیلتون و همتاهای او را باور کرد و آن را برحق شمرد!