قدرت تهاجمی بارسلونا و یک سوال

رئال که امسال با پولی هنگفت مورینیو را به خدمت گرفته بود تا خود را از زیر سایه بارسا خارج کند، صرفا به این دلیل تیمی دست بسته در مقابل رقیب دیرینش بود که آقای خاص فکر می‌کرد می‌تواند با اندیشه‌های دفاعی و تمرکز بیش از حد بازیکنانش در میانه زمین، سدی بزرگ جلوی برنامه‌های تهاجمی آبی و اناری‌ها ایجاد کند.

اما تمام این تاکتیک‌های تدافعی در زمین به بن‌بست رسید تا بازیکنان بارسا که چشم بسته نیز یکدیگر را در زمین پیدا می‌کنند، با پاس‌های بی‌وقفه خود، هر حریفی را خلع سلاح کنند و به نوعی بازی را یکطرفه سازند.

بویژه این‌که در مرکز طرح‌های تهاجمی بارسا مردانی چون ژاوی هرناندز، اینیستا و مسی حاضرند که با پاس‌های دقیق و تکضرب خود ـ که با سرعتی بالا انجام می‌شود ـ اعصاب مدافعان حریف را به هم می‌ریزند تا در این شرایط، آمار خطاهای بازیکنان حریف بالا برود و در چنین وضعیتی، احتمال اخراج بازیکن تیم مقابل افزایش یابد.

«په په» هافبک دفاعی رئال هر چند سختگیرانه از سوی داور بازی دیدار رفت مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان اخراج شد، اما شاید هر کس دیگری نیز به جای او بود چنان تکلی را روی پای دنی آلوز برزیلی می‌رفت.

در حقیقت قدرت حمل و حفظ توپ در نزد بازیکنان امروز بارسا به قدری بالاست که هر تیمی که مقابل آنها قرار بگیرد، یا باید باز بازی کند که در چنین شرایطی باید با یک شکست سنگین کنار بیاید یا به انجام یک بازی دفاعی محض‌رو آورد و با چشم دوختن به ضد حمله‌ها،‌ دل به فرصت‌ها و اتفاقات بازی خوش کند.

نه این‌که در اینجا ایرادی متوجه فوتبال تهاجمی بارسلونا باشد، بلکه ایراد زمانی است که تیم‌های مقابل آن خواسته و ناخواسته به انجام یک بازی بسته و دفاعی تهییج می‌شوند تا در چنین شرایطی، بازی زیبا و شناور مردان گواردیولا، در دقایق زیادی از بازی نازیبا جلوه کند و حوصله بینندگان تلویزیونی را سر ببرد.

به هر حال و در شرایطی که حریف روز 7 خردادماه بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان در ویمبلی لندن، تیم منچستریونایتد به رهبری الکس فرگوسن سرد و گرم چشیده است، امید می‌رود بازی زیبا و شناور شیاطین سرخ با بازی تهاجمی و شناور یاران مسی، بر زیبایی‌های فینال ویمبلی دوچندان اضافه کند.

چه در غیر این صورت، تیم منچستر یونایتد با تمام زیرکی الکس فرگوسن نیز می‌تواند به تیمی درجه دو مقابل بارسا تبدیل شود و همین از زیبایی‌های فینال تا حدود زیادی می‌کاهد.

در چنین شرایطی حساب مهاجم سرکشی چون وین رونی نیز از پیش قابل پیش‌بینی است و چه بسا اگر او نتواند مقابل تیکی تاکاهای معروف آبی و اناری‌ها صبوری به خرج دهد، خیلی زود باید با دیدن کارت قرمز بازی، فینال اروپا را برای خود از دست رفته ببیند.

حجت‌الله اکبرآبادی 
گروه ورزش