تحقق جهاد اقتصادی با توسعه صادرات غیرنفتی

از آنجا که صادرات، نیروی محرکه توسعه اقتصادی در جهان معاصر محسوب می‌شود هر اقدامی که در جهت توسعه آن انجام گیرد اثرات پردامنه‌ای بر:

سطح اشتغال در کشور، میزان درآمد ارزی، تقویت بنیه اقتصادی کشور و بهبود کیفیت کالاهای تولیدی خواهد گذاشت. لذا ایجاد تعادل در تراز تجاری کشور و نهایتا افزایش صادرات کشور تا سطحی که از صدور نفت خام بی‌نیاز شود مهم‌ترین حرکت جهادی است که می‌تواند در میهن اسلامی ما در عرصه اقتصادی انجام گیرد.در همین رابطه طرح آمایش تجاری کشور که به ابتکار وزیر بازرگانی در شرف تدوین است و قرار است که در آینده نزدیک برای تصویب به مراجع ذی‌ربط ارائه شود می‌تواند زیرساخت‌های لازم را برای رفع تنگناهای تجاری و تحقق اهداف کلان صادراتی کشور در یک دوره پنج ساله فراهم کند.اجرای طرح مزبور در مرحله نخست فضای لازم را برای بهبود محیط کسب و کار ایجاد خواهد کرد که این اقدام مهم در رقابت‌پذیر کردن بخش تجارت تأثیر بسزایی خواهد داشت.با این حال ایجاد تحول ساختاری در بخش صادرات غیرنفتی به گونه‌ای که تراز تجاری جمهوری اسلامی ایران را در یک دوره پنج ساله متعادل سازد یک حرکت جهادی محسوب می‌شود که نیازمند همت و تلاش مضاعف و ابتکار و نوآوری در تولید کالاهای قابل صدور و به طور کلی تولید صادرات محور است.مهم‌ترین دستاورد جهاد اقتصادی، تقویت بنیه اقتصادی کشور و تبدیل شدن جمهوری اسلامی ایران به یک قطب نیرومند اقتصادی در قاره آسیاست. دارا بودن ذخایر ارزی کافی (برای خرید تکنولوژی و تأمین نیازهای اساسی کشور)، تقویت پول ملی به سبب داشتن پشتوانه کافی و مقبولیت عام و قرار گرفتن در رده قطب‌های تجاری برتر دنیا، پیامدهای توسعه صادرات و گسترده شدن بازارهای هدف و تولید به مقیاس بین‌المللی است.جهاد اقتصادی در عرصه صادرات به تلاش مضاعف برای بهره‌گیری از تمام فرصت‌های تجاری بستگی دارد که استفاده از آنها در توان ماست. این فرصت‌ها را باید به طور کامل بشناسیم و آنها را به جامعه تجاری کشور بشناسانیم.

بر این اساس قطع وابستگی به درآمدهای نفتی هدفی متعالی است که دستیابی به آن به عزم و اراده ملی، برنامه‌ریزی دقیق، بسترسازی و انجام فعالیت‌های متعددی وابسته است که اهم آنها عبارتند از:

1- اجرای دقیق طرح آمایش تجاری و تأمین اعتبار مورد نیاز برای آن 2- تربیت نیروهای کارآمد برای بخش صادرات متناسب با تحولات ساختاری که در این بخش انجام می‌گیرد.3- تجاری کردن یافته‌های پژوهشی و سهیم کردن محققانی که پژوهش‌های آنها از توان صادراتی بالایی برخوردار است در درآمدهای حاصل از فروش کالا 4- افزایش سهم کالاهای مبتنی بر فناوری پیشرفته در صادرات کشور5- افزایش ارزش افزوده کالاهای صادراتی و جلوگیری تدریجی از خام فروشی 6- گسترش فرهنگ برندسازی و آگاه کردن جامعه تجاری از اهمیت و ارزش برندهای برتر در کسب درآمد ارزی برای کشور 7- فراگیر کردن نهضت «بهبود کیفیت» در همه واحدهای تولیدی 8- توسعه صنعت گردشگری و تدوین برنامه جامع گردشگری ایران با توجه به تجربیات کشورهای موفق در این زمینه که معیارهای آنها برای توسعه صنعت توریسم با سنن ملی و مذهبی ما همخوانی دارد. 9- صدور نیروی کار متخصص و کارآمد به کشورهای نیازمند در چارچوب قراردادهای تجاری متقابل10- هدفمند کردن یارانه‌های صادراتی و تجدیدنظر در این یارانه‌ها به‌تناسب رقابت‌پذیر شدن طبیعی کالاهای صادراتی 11- افزایش بهره‌وری در واحدهای تولیدی‌/‌ صادراتی 12- شناسایی کامل عوامل مؤثر در کاهش هزینه‌های صادراتی در همه مراحل13- بهره‌گیری از پیمان‌های اقتصادی منطقه‌ای در جهت تقویت بنیه صادراتی کشور 14- تعامل فعال با بخش خصوصی و بهره‌گیری از تجربیات و امکانات وسیع این بخش برای اجرای مؤثر برنامه‌های صادراتی 15- حمایت و پشتیبانی همه‌جانبه از خوشه‌های صادرات‌گرا بویژه خوشه‌هایی که فعالیت‌های آنها مکمل یکدیگر هستند.

موفقیت در انجام اقدامات فوق (در جهت تحقق اهداف صادراتی و کمک به تقویت اقتصاد جمهوری اسلامی ایران) در کوتاه‌ترین زمان ممکن در پرتو همت، پشتکار و تلاش مضاعف، بدون تردید به افزایش رفاه جامعه و عدالت اجتماعی منجر می‌شود.