مربیان بزرگ فوتبال مخالف بازی‌های ملی

اگر آنها با اعمال فشار بتوانند کشورها را مجبور به پرداخت بیمه برای مصدومیت احتمالی بازیکنان باشگاه‌ها در دیدارهای دوستانه کنند در این صورت کشورهای کوچک برای پرداخت این مبالغ سنگین دچار مشکل شده و شاید خسارت مصدومیت بازیکنی چون دروگبا به اندازه بودجه چند سال فدراسیون فوتبال ساحل عاج باشد. فدراسیون فوتبال ایرلند یکی دیگر از این کشورها خواهد بود چون هم‌اکنون به خاطر مصدومیت کوین دویل در آستانه شکایت سنگین باشگاه وولوز هستند و فدراسیون فوتبال ولز هم به خاطر مصدومیت مجدد گرت بیل در تمرینات تیم ملی که او را از بازی مقابل رئال مادرید محروم کرد باید در انتظار شکایت باشگاه تاتنهام باشد.

بنابراین مربیان و مدیران باشگاه‌ها که با پرداخت حقوق‌های هفتگی نجومی، بازیکنانشان را نگاه می‌دارند باید با اقدامی سریع از این مهره‌های ارزشمند محافظت کنند. از جمله پیشنهادهایی که در این میان مطرح شده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

* کاهش تعداد گروه‌های بازی‌های مقدماتی جام‌جهانی و جام ملت‌های اروپا و انجام بازی‌های پیش گروه بین تیم‌های ضعیف‌تر

* برگزار نشدن بازی‌های دوستانه در حین برگزاری بازی‌های باشگاهی و جایگزین کردن آنها با جلسات تمرین در روزهای فیفا

* انجام بازی‌های دوستانه در یک ماه تابستان و قطع کامل این بازی‌ها در طول فصل

با قبول هر کدام از این پیشنهادها عرصه بازی‌های ملی به طور کلی دچار تغییر خواهد شد و فدراسیون‌ها قبل از آن‌که به مزایای بلیت فروشی یا پیشنهادهای مالی برای برگزاری بازی‌ها فکر کنند، باید خسارت‌های احتمالی ناشی از مصدومیت بازیکنانشان را مد نظر قرار دهند.

اما این پیشنهادها هم از جنبه عملی دچار مشکلاتی است و برای مثال در نظر بگیرید درماه‌های گرم جولای و ژوئن، بازیکنان باید در بازی‌های دوستانه شرکت کنند و در آن سو مربیان باشگاه‌ها نگران آمادگی بازیکنان و استراحت آنها برای بازی‌های پیش فصل هستند. ستاره‌ها باید آماده باشند و برای فصلی خودشان را آماده کنند که ظرف 10روز باید 3 بازی انجام دهند و اگر به مراحل بالای جام‌ها صعود کنند تعداد بازی‌های آنها به نحو قابل توجهی افزایش خواهد یافت.

چنین دورنمایی کفه را به سود لزوم تغییر در برنامه فعلی بازی‌های دوستانه سنگین خواهد کرد و مسوولان فدراسیون‌ها هم نیم نگاهی به سکوهای خالی تماشاگران دارند که دیگر فوتبال زده شده‌اند و بیشتر به دنبال این هستند که ستاره‌هایشان را در پیراهن تیم‌های باشگاهی‌شان ببینند. گرچه با توجه به بوروکراسی موجود در فیفا، تعیین تکلیف بازی‌های دوستانه مشکل به نظر می‌رسد اما هری ردنپ مربی تاتنهام معتقد است هر چه زودتر تکلیف این بازی‌ها مشخص شود به سود همه خواهد بود: ما هر سال راجع به بازی‌های دوستانه صحبت می‌کنیم و شاید سخت باشد مربی‌ای را در اروپا پیدا کنید که با تمامی تاریخ‌های بازی‌های دوستانه موافق باشد.کمتر بازیکنی خواهان بازی‌های دوستانه در اوایل آگوست پس از یک دوره پیش فصل طولانی است، اما برخی از سازمان‌ها نگران این مورد نیستند ولی این فدراسیون‌ها هستند که بایستی مراقب بازیکنانشان باشند چون با برنامه‌ریزی‌های نادرست به دردسر می‌افتند.

برآورد یوهان کرویف از آینده بازی‌های دوستانه ناامیدکننده‌تر است. او معتقد است ستاره‌ها در بازی‌های دوستانه ملی نابود می‌شوند: من با بازی‌های دوستانه مخالف نیستم چون جام جهانی یک تورنمنت ویژه است و همه از تماشای بازی تیم‌های ملی کشورشان لذت می‌برند، ولی برای این‌که بازیکنان از این حجم بازی نجات پیدا کنند باید هر چه زودتر اقدامی صورت بگیرد. می‌توانید آخرین جام‌جهانی جذاب را به خاطر بیاورید؟ شاید پاسخ اکثر فوتبال دوستان منفی باشد چون بازیکنان دیگر زمان کافی برای استراحت ندارند و انرژی‌ای برای صرف کردن در بازی‌های جام جهانی باقی نمی‌ماند. بازیکن در پایان یک فصل فشرده نیاز به تعطیلات دارد و باید فصل بعد را کمی دیرتر شروع کرد و یا سازماندهی بازی‌های ملی را تغییر داد. به نظرم انجام بازی‌های بیشتر در تابستان و استراحت بیشتر راه‌حل خوبی است ولی در حال حاضر بازی‌های ملی نمی‌تواند جذاب باشد و فاقد کیفیت لازم است.

سرالکس فرگوسن هم نظر کرویف را تایید می‌کند ومعتقد است تماشای بازی‌های جام جهانی همچون رفتن به دندانپزشکی سخت و طاقت‌فرسا شده و آرسن ونگر هم از نبود جذابیت در بازی‌های ملی می‌گوید: بازی‌های باشگاهی یک انگیزه مدرن در بازیکنان ایجاد می‌کند، در حالی که بازی‌های ملی به نسل قبلی تعلق دارد و برخی علاقه دارند ارزش‌های قدیمی را همیشه حفظ کنند اما نمی‌خواهند به سمت آینده‌ای روشن‌تر حرکت کنند. بازی‌های ملی برای باشگاه‌ها همچون زهر هستند و وقتی ما بازیکنی مثل روبن فن پرسی را برای 6 ماه از دست می‌دهیم باید در تمام این مدت ضرر بازی را بدهیم که قرار بوده برای فدراسیونی اسباب درآمد باشد و طبیعی است از این پیشامد ناراضی باشیم. البته من فکر نمی‌کنم بازی‌های ملی به این زودی‌ها پایان بپذیرد اما اقدامی که برای انتقال بازی‌های ملی به روزهای جمعه و سه‌شنبه صورت گرفته می‌تواند شروعی برای تغییرات باشد با این وجود برای کمک به باشگاه‌ها و بازیکنان باید اقدامات بیشتری صورت بگیرد.