گویجه قلعه مراغه گوشه‌ای از تاریخ استوار ایران

به گزارش واحد مرکزی خبر، گویجه قلعه مراغه یکی از نمونه‌های معماری صخره‌ای ایران در دوره اورارتوها متعلق به هزاره اول قبل از میلاد مسیح است که نام آن در زبان فارسی به معنای قلعه سبز بوده و همواره گردشگران و علاقه مندان زیادی را بسوی خود جذب می‌کند.

کارشناسان علت این نام‌گذاری را سنگ‌های طبیعی سبز مایل به آبی رنگ واقع در ضلع شمالی قلعه می‌دانند و در آن دوره از این قلعه به عنوان یک دژ دفاعی و نظامی استفاده می‌شد.

این قلعه در صخره‌های طبیعی ضلع شرقی ارتفاعات کوه‌های گویجه قلعه مراغه واقع شده است و از نادرترین قلعه‌های تاریخی کشور با معماری صخره‌ای محسوب می‌شود.

تمامی گویجه قلعه در دل کوه حجاری شده به طوری که محوطه آن بر روی صفه‌ای از سنگ قرارگرفته و دارای قسمت‌های مختلف شامل آب انبار،راه پله‌های دسترسی، سکوهای اقامت،دخمه و تالار اصلی است.

این قلعه در دوره‌های مختلف تاریخی به ویژه دوره سلجوقی هنوز کارآئی داشته و بناهائی به آن افزوده شده و گورستانی هم مربوط به دوره سلجوقی در ضلع جنوب شرقی قلعه وجود دارد. گویجه قلعه در 45 کیلومتری جنوب شرقی مراغه و در دهستان قوری چای، بخش سراجوی این شهرستان واقع شده که در سال 82 به شماره 10471 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

مراغه با حدود 300 اثر تاریخی و تپه‌های باستانی جزء 10 شهرستان تاریخی و فرهنگی کشور محسوب می‌شود که از این تعداد حدود 200 اثر تاریخی این شهرستان در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

این شهرستان با 250 هزار نفر جمعیت در 147 کیلومتری جنوب تبریز مرکز آذربایجان شرقی واقع است.