مراقبت از خود را به بچه ها یاد دهیم

این مرد جوان به بهانه کمک گرفتن از بچه‌های 9 تا 10 ساله آنها را به داخل ماشین می‌کشاند و مورد آزار قرار می‌داد.

نشانه‌ای که این مرد جوان روی بازویش داشت، نشانه‌ای بود که در نهایت منجر به شناسایی‌اش از سوی شاکیان و بازداشتش شد. پسر جوان در اداره آگاهی گفته بود به پسربچه‌ها تعرض کرده است. او حتی تقاضای بخشش کرده بود، اما وقتی وی را به اتفاق شاکیان به دادگاه آوردند، مدعی شد به هیچ کدام از این بچه‌ها حتی دست هم نزده است.

همه کودکان به پزشکی قانونی فرستاده شدند و این در حالی بود که پسر جوان مدعی بود دچار بیماری روحی است و هیچ چیز به یاد نمی‌آورد، این ادعا باعث شد تا من برای اطمینان از سلامت متهم وی را به پزشکی قانونی بفرستم. مدتی بعد وقتی گزارش پزشکی قانونی اعلام شد خبر رسید این مرد جوان در سلامت کامل به سر می‌برد و نه‌تنها بیماری روحی ندارد، بلکه به بیماری جسمی هم مبتلا نیست.

از سوی دیگر از بین تمام شاکیان پرونده که برای بررسی به پزشکی قانونی فرستاده شده بودند، فقط یک مورد مشکوک به تعرض تشخیص داده شد. این، کار را برای ما سخت می‌کرد، چراکه باید با تحقیقات غیرپزشکی به این نتیجه می‌رسیدم که آیا تعرضی اتفاق افتاده است یا نه.

بعد از بررسی زیاد و صحبت با بچه‌هایی که آسیب دیده بودند، فاش شد آنها مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند، اما این آزارها در حد تعرض نبوده است. به هر حال تاثیر منفی این کار روی کودکان مانده بود و بعضی از آنها بشدت از دیدن هر مردی هراس داشتند و زمانی که متهم را می‌دیدند بشدت می‌ترسیدند.

اما آنچه برای ما مسلم بود و با توجه به قانون می‌توانستیم متهم را مجازات کنیم، بحث آدم‌ربایی او بود که بعد از بررسی دقیق پرونده و اعترافاتی که خود متهم داشت به این نتیجه رسیدیم که او را در این اتهام مجرم بشناسیم. ما متهم را به تحمل 13 سال حبس و 100 ضربه شلاق محکوم کردیم و با این حکم درواقع کاری کردیم که کودکان و خانواده‌هایشان به آرامش برسند، اما نکته‌ای که در این پرونده وجود داشت این بود که بچه‌ها باید آموزش ببینند و یاد بگیرند که چطور از خود مراقبت کنند؛ کاری که متاسفانه بسیاری از خانواده‌ها آن را انجام نمی‌دهند.

این بچه‌ها از سوی خانواده‌ها مراقبت می‌شوند، اما به آنها آگاهی داده نمی‌شود. بچه‌ها باید بدانند نباید به غریبه‌ها اعتماد کنند و باید بدانند افراد بدی در جامعه هستند که تمامیت جسمی آنها را تحت تاثیر قرار می‌دهند. خانواده‌ها علاوه بر این‌که بچه‌ها را به لحاظ فیزیکی مورد حمایت قرار می‌دهند باید به لحاظ فکری هم موارد لازم را به آنها بگویند و آنها را آماده کنند.

این نکته مهمی است که باید قطعا به آن توجه شود.

نکته دوم در مورد بچه‌هایی است که مورد آزار قرار می‌گیرند، آنها باید تحت درمان قرار گیرند و اگر این بچه‌ها به لحاظ روحی مورد درمان قرار نگیرند، در بزرگسالی با مشکلات بسیار زیادی روبه‌رو می‌شوند، بیماری‌هایی که تقریبا می‌توان گفت تا پایان عمر همراه فرد باقی می‌ماند.