انقلاب‌های بدون الگو در جهان عرب

به گزارش ایسنا، روزنامه فرانکفورتر آلگماینه در بررسی انقلاب‌های رخ داده در جهان عرب و عملکرد آنها پس از انقلاب نوشته است:

« انقلاب‌ها در کشورهای عربی از الگوی یکسانی تبعیت نمی‌کنند، در تونس به عنوان کوچکترین کشور آفریقایی که دارای زیر ساخت‌های شهری‌ و طبقه متوسط تحصیل کرده است می‌توان گفت که بهترین فرصت و زمینه برای رشد و شکوفایی دموکراسی وجود دارد.

سرنگونی خاندان مستبد بن علی شرایط را برای اتحاد سیاسی، رشد اجتماعی و دینامیک اقتصادی فراهم آورد گرچه همه‌ این موارد یک شبه انجام نشد اما ایجاد ثبات سیاسی آن هر چه سریعتر قادر خواهد بود که زمینه و پایه‌های چنین شرایطی را فراهم آورد.

در مصر نیز مبارک و خانواده‌ وی از راهبری سیاسی این کشور فاصله گرفتند. اما قدرت همچنان در دستان ارتش است، البته نه فقط قدرت سیاسی که حتی بخش بزرگی از قدرت اقتصادی نیز در دست ارتش می باشد. در پرجمعیت ترین کشور عربی انقلاب سیاسی قادر به تغییرات اجتماعی خواهد بود. در این شرایط است که مشخص خواهد شد که آیا ژنرال‌های این کشور اجازه‌ اصلاحات عمیق را در سیستم این کشور خواهند داد و یا همه تغییرات این کشورتنها تحولاتی ظاهری و صوری خواهد بود.

در لیبی انقلاب علیه رژیم قذافی به جنگ داخلی منجر شد به گونه‌ای که اکنون این کشور تا سقوط و بازگشت به شکل اولیه و هسته تاریخی‌اش تهدید می شود.علاوه بر این، نبرد و جنگ بین قبایل این کشور نیز تهدیدی بزرگ محسوب می‌شود. قذافی اکنون با یگان‌های ارتش که نیروی هوایی را در اختیار دارد در طرابلس است. این درحالی است که در شرق این کشور به همراه بنغازی دولتی مخالف تشکیل شده است که به همراه یک شورا از سران قبایل، سازمان دهی شده است. این خطر و ریسک وجود دارد که این تقسیم و دسته بندی قبیله‌ای و همچنین اختلافات ادامه یابد، اما اگر قذافی به روند مذکور ادامه دهد و تنها به حمایت از یک اقلیت بپردازد در این صورت قدرت را از دست خواهد دهد و از این رو راه برای رسیدن به تغییرات دموکراتیک بسیار دشوارخواهد شد.

در یمن ، یعنی کشوری که رییس جمهور آن از طریق جنگ احزاب و قبایل این کشور توانست به قدرت برسد به اندازه‌ دیگر کشورهای عربی امیدی برای بهبود وجود ندارد.

به طور کلی همه‌ تفاوت‌ها و اختلافاتی که علل قیام اعراب، چگونگی آن و هدف آن وجود دارد بر ادامه فرایند صلح در این کشورها تاثیر گذار خواهد بود، البته سرنگونی رژیم‌های مستبد در این کشورها تنها آغاز راه است و استبداد در این کشورها یک شبه ناپدید نخواهد شد.»