سازمان سینمایی؛ تغییر نام یا ارتقای جایگاه

همایون اسعدیان، کارگردان و تهیه‌کننده سینما با اعلام این مطلب که «تغییر نام باعث ارتقای سینما نمی‌شود» به ایسنا گفت: فکر می‌کنم ما در سینما بیش از تغییر ساختمان و نام، نیاز به تغییر نگاه و رویه داریم. به هر حال انجام چنین اموری نیازمند طی مقدماتی چون بهره‌گیری از ساختمانی مجزا، داشتن چارت مشخص، بودجه‌ جداگانه و بسیاری موارد دیگر است و با توجه به تمام این موارد برای شخص من بسیار سوال‌برانگیز است که چطور قرار است این همه اتفاق در مدت کوتاه بیفتد؟!

محسن علی‌اکبری، تهیه‌کننده و عضو شورای عالی سینما در ارتباط با لزوم شکل‌گیری سازمان سینمایی عنوان کرد: بحث سازمان سینمایی از زمانی که جواد شمقدری، مشاور هنری رئیس‌جمهور بود، مطرح و به مرور زمان کامل‌تر شد؛ اما معاون سینمایی قبلی، خیلی موافق این موضوع نبود و به همین دلیل جواد شمقدری از زمانی که به عنوان معاون سینمایی انتخاب شد، این موضوع را پیگیری کرد تا این‌که در شورای عالی، کلیات آن به تصویب رسیده و در جلسه دوم این شورا که با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد برگزار شد، این بحث مجددا مطرح و مورد تصویب قرار گرفت و حال تلاش خواهیم کرد که این سازمان در نیمه اول سال 1390 تاسیس شود.

راه‌اندازی سازمان سینمایی به معنی گسترده‌تر شدن فعالیت‌های سینمایی در کشور است. معاون سینمایی همواره از سوی وزیر ارشاد انتخاب می‌شود؛ اما با تبدیل معاونت به سازمان، این انتخاب توسط هیات امنا صورت خواهد گرفت. احتمالا در این تغییر ساختار، بودجه بهتری نیز به سازمان خواهد رسید و در امور مختلف، تصمیم‌گیری با استقلال بیشتری انجام خواهد شد. در این خصوص قاسم قلی‌پور، تهیه‌کننده سینمای ایران در گفت‌وگو با «جام‌جم»، نظر دیگری را مطرح می‌کند. او می‌گوید: «سینما آنقدر مهم و جدی است که اگر تشکیل یک سازمان مستقل توجه ویژه‌ای را به سمت آن جلب کند و محدودیت‌های فعلی معاونت سینمایی را رفع کند، بهتر است این اتفاق رخ دهد.»

قلی‌پور با اشاره به این مطلب که «سینما نسبت به دیگر هنرها مهم‌تر است و این مساله به دلیل ویژگی جمعی بودن آن است» می‌گوید: «سینمای ایران در طول این سال‌ها سفیر فرهنگی خوبی برای ایران در کشورهای مختلف بوده است؛ اما متاسفانه تا مدت‌های طولانی، کار کردن در سینما امری مذموم عنوان می‌شد و حتی عده‌ای آن را حرام و بد معرفی می‌کردند. یکی از وجوهی که در این تغییر ساختارها باید به آن توجه شود؛ شایستگی‌های این هنر و احترام یافتن این صنعت ـ هنر است. اگر این موضوع به عنوان مساله‌ای جدی و فرهنگی حل شود، سایر بحران‌های سینما که مسائلی ریز و جزیی است؛ توسط خود اهالی سینما برطرف خواهد شد.»

سینمای ایران در ماه‌های باقیمانده تا پایان سال درگیر برگزاری جشنواره فیلم فجر و حواشی آن است؛ اما از سال آینده که تدارک تاسیس این سازمان آغاز می‌شود، حداقل امیدواری سینماگران این است که از همه طیف‌های فکری در تاسیس این سازمان استفاده شود تا دیگر همچون شورای عالی سینما، شاهد بحث‌ها و حرف و حدیث‌هایی نباشیم که اصل این موضوع را خدشه‌دار کند.

رضا استادی‌ / ‌گروه فرهنگ و هنر