وقتی مفاصل شانه منجمد می‌شوند

یخ‌زدگی شانه یا شانه منجمد یا کپسولیت چسبنده نام‌هایی است که به بیماری التهاب کپسول مفصل شانه اطلاق می‌شود. اگرچه شانه درجه گرمای پایین یا انجماد به معنای واقعی ندارد، اما سفتی و درد و عدم‌انعطاف‌پذیری، عارضه را به این نام معروف کرده است. این مشکل اغلب در افراد بالای 50 سال مشاهده می‌شود و می‌تواند زمینه‌ساز بیماری‌هایی چون دیابت، بیماری‌های ریه، ضربه و مسائل روانی مانند افسردگی و اضطراب شود. اما در مواردی نیز بدون وجود این دلایل و تنها به دلیل استفاده نکردن از آن شانه ایجاد می‌شود. در مراحل اولیه درد شانه خفیف است و با سفتی مفصل شانه همراه است. این مساله منجر می‌شود فرد برای کنترل درد مفصل، شانه را کمتر حرکت دهد و عدم‌استفاده از این مفصل، سفتی و چسبندگی آن را تشدید می‌کند و کم‌کم فرد در تکان دادن شانه خود دچار ناتوانی و درد شدید می‌شود. به عبارت دیگر، کمتر به کار بردن مفصل شانه، التهاب کپسول مفصلی را بیشتر می‌کند و در مدت کوتاهی چسبندگی‌های کپسولی در این مفصل ایجاد می شود که درد را تشدید و مفصل را ناتوان می‌کند. بهترین راه پیشگیری از این بیماری دردناک، انجام مرتب ورزش‌های کششی است و در صورت بروز هرگونه آسیب به مفصل برای جلوگیری از تشکیل چسبندگی باید به درمان‌های طبی و نرمش مفصل اقدام کرد.

مفصل شانه هنگام این ناراحتی‌ها حتما باید تحت درمان قرار گیرد، زیرا این مساله می‌تواند منجر به ناتوانی دائمی شود و چه بسا پارگی عضلات و مفصل شانه را به دنبال داشته باشد. پزشکان معمولا برای تخفیف دردهای مفصلی شانه، مسکن‌های ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند آسپیرین تجویز می‌کنند. اما در صورت تشدید علائم گاهی لازم می‌شود برای کاهش درد و التهاب مفصل از تزریق داخل کپسول مفصلی استفاده شود. در این روش آمپول هیدروکورتیزون که نوعی کورتیکواستروئید ضد التهاب است همراه مواد بی‌حس‌کننده مانند لیدوکائین توسط پزشک به داخل مفصل تزریق می‌شود. ورزش و نرمش شانه نقش مهمی در درمان نسبت به دارو دارد. فیزیوتراپی مفصل نیز با کاربرد گرما و اشعه مادون قرمز و انجام حرکات مفید برای درد شانه کمک بسیار مهمی در درمان شانه منجمد است. اما به یاد داشته باشید که در مراحل اولیه درد شانه برای درمان آن باید اقدام کرد.