خادم ابن زبیر در پشت میکروفن رادیو

علاقه من به رادیو بر می‌گردد به دوران کودکی و از زمانی که نمایش جانی دالر از رادیو پخش می‌شد و من به اتفاق شوهر عمه‌ام با دقت به نمایش‌های رادیویی گوش می‌دادیم. گاهی اوقات به سفارش شوهر عمه‌ام که فلج هم بود از مهم‌ترین اتفاقات نمایش نکته‌برداری می‌کردم. همه این عوامل باعث شد تا زمانی که خودم وارد این عرصه شدم ابتدا با تئاتر شروع کردم و همیشه علاقه‌مند کار در رادیو بودم.

در ابتدا احساس می‌کردم به چشم یک غریبه به من نگاه می‌کنند، اما کم‌کم دوستان قدیمی‌ام را در رادیو دیدم و به فضای گرم و صمیمی رادیو عادت کردم.

در رادیو این‌طور نیست، همه نوع نقش بازی می‌کنم؛ ایرانی، کلاسیک، خارجی و گاهی هم در یک نمایش چند نوع نقش متفاوت بازی می‌کنم.

به قول همکارانم در رادیو، صدایم حالت انعطاف‌پذیر دارد و می‌توانم با این صدا هم نقش پیرمرد، هم صداهای کارتونی و هم جوان را بازی کنم، گاهی با صدایم سه نوع صدای متفاوت پیرمرد را می‌توانم تقلید کنم.

شاید به دلیل ظاهری که دارم چون این ظاهر باعث می‌شود، کار گریمورها راحت‌تر شود و این نوع گریم به من کمک می‌کند بهتر بتوانم نقش‌های تاریخی بازی کنم. اما حضورم در سریال‌های تاریخی به این معنا نیست که نتوانم نقش‌های دیگری را بازی کنم، بلکه من خیلی به نقش‌های متنوع علاقه دارم، اگر فرصت بیشتری به من داده شود، بهتر می‌توانم توانمندی‌هایم را به نمایش بگذارم.اما فرصت برایم خیلی کم بود و حمایتی هم از من نشد که بتوانم بعد از این همه سال به آن جایگاهی که باید برسم.

سر تئاتر هملت با آقای شریفی‌نیا همبازی بودم، در آنجا لباس روحانی به تن داشتم که به نظر آقای شریفی‌نیا ظاهر و گریم من مناسب بازی در سریال‌های تاریخی بود به همین دلیل مرا به آقای میرباقری معرفی کردند و من در سریال امام علی(ع)‌ نقش طلحه را بازی کردم.

نقش من قرار بود جزو 60 نقش اصلی باشد، اما در تیتراژ پایانی قرار گرفت. در کل آقای میرباقری خیلی به من کمک کرد و آن خاطره خوب امام علی(ع)‌ باعث همکاری دوباره من با سریال مختارنامه نقش خادم عبیدالله بن زبیر شد.

من در اتاق گریم بودم تا برای بازی آماده شوم که ناگهان دیدم آقای ضرغامی و آقای رئیس‌جمهور وارد اتاق گریم شدند و من در کمال ناباوری با حضور این عزیزان غافلگیر شدم و این بهترین خاطره‌ام از سریال مختارنامه بود.

ما از لحاظ کیفیت نمایش رادیویی مشکلی نداریم و در سال‌های اخیر اتفاقات خوبی در جهت بهبود وضعیت تولید نمایش افتاده است، اما از لحاظ شرایط هنرمندان تنها راه‌حل این است که کار بیشتری تولید شود تا هم هنرمندان مشغول کار باشند و هم از لحاظ مالی بتوانند نیازهای زندگیشان را برطرف کنند.