تیموریان: مسیر قهرمانی را با شکست عراق آغاز می‌کنیم

خدا را شکر، شرایط بسیار خوبی در تیم ملی به وجود آمده است و ما بعد از تمرین‌های خیلی خوب و سنگینی که در قطر برگزار کردیم و 2 دیدار مفید تدارکاتی و کسب نتایجی قابل قبول، بسیار امیدواریم که گام اول را در جام ملت‌ها، کاملا محکم برداریم و با شارژ مثبت روحی اخیر، یعنی پیروزی بر آنگولا، عراق را هم با پیروزی پشت سر بگذاریم و حرکت در مسیر قهرمانی را آغاز کنیم. در حقیقت در این مسیر، گل نخوردن را نیز تمرین کردیم.

این روزها از هر روزنامه یا خبرگزاری که با من یا دیگر اعضای تیم ملی گفت‌وگو می‌شود، یک پرسش مشترک از قلم نمی‌افتد و آن این که «آیا قهرمان می‌شویم؟» باید بگویم هر تیمی که به مرحله نهایی جام ملت‌های آسیا رسیده است تنها با هدف کسب قهرمانی به قطر پا می‌گذارد و هیچ تیمی برای حذف شدن به میدان نمی‌رود. ما هم از این قاعده مستثنا نیستیم و همه سعی و تلاشمان را انجام خواهیم داد. البته پیش‌بینی قهرمانی هیچ تیمی ممکن نیست چون شانس در فوتبال عامل مهمی است و کسی نمی‌تواند نقش آن را در موفقیت انکار کند.

تیمی که در قطر با ما بازی کرد تیم اصلی آنگولا با تمام نفرات خوب خود، به جز 2 بازیکن مصدوم بود. این تیم، خیلی خوب، قدرتمند و دارای کار با توپ عالی و در درگیری‌های فیزیکی کاملا جنگنده نشان داد. ضمن آن که آنها بنابه نظر سرمربی خود در مصاف با ایران از ضدحمله‌های گزنده‌ای استفاده می‌کردند که بی‌شباهت به ضدحمله‌های سریع عراقی‌ها نبود. بازی خوب و پیروزی بر این تیم قوی، ما را به لحاظ روحی احیا کرد.

خوشبختانه در آخرین بازی‌های خود مقابل عراق و کره شمالی، تیم ایران موفق بوده است. البته در بازی‌های سال‌های اخیرمان با اماراتی‌ها بدون هیچ دلیل منطقی، بازی‌هایمان به حساسیت کشیده شده و کاملا گره خورده است تا فوتبال زیبایی در تقابل با این تیم ارائه نکرده باشیم. امیدوارم در این تورنمنت به لحاظ شخصیتی و بازی، کاملا بالاتر از آنها ظاهر شویم و با ارائه بازی زیبا، ضمن موفقیت در نتیجه‌گیری، شأن و جایگاه تیم ملی فوتبال خود را هم ارتقا دهیم.

به هر حال سیستم مورد نظر افشین قطبی، همین 3ـ3ـ4 است و من طبق نظر او در بازوی راست بازی می‌کنم. شاید در تیم ملی، سال‌ها به عنوان هافبک میانی و دفاعی کار کرده باشم ولی در فوتبال انگلیس، 4 سال در پستی بازی کردم که امروز قطبی برایم در نظر گرفته است. فکر می‌کنم در این پست در کارهای تهاجمی خیلی راحت‌ترم. کارهای دفاعی هم، بیشتر به تاکتیک‌های سرمربی و این که هر بازیکنی چقدر بتواند خود را با نفر کناری‌اش هماهنگ کند، بستگی دارد. خدا را شکر در این زمینه من مشکلی نمی‌بینم.