جهان، هنر تجسمی ایران را می‌بیند

محمود شالویی، رئیس مرکز هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، جهانی شدن جشنواره هنرهای تجسمی فجر را یکی از شاخصه‌های پیشرفت این رویداد می‌داند. او می‌گوید: با آن‌که تنها 3 گام از این رویداد مهم داخلی که فصلی تازه در توسعه هنرهای تجسمی است، برداشته شده اما اکنون ایران می‌تواند در بعد جهانی در زمینه هنرهای تجسمی حرفی برای گفتن داشته باشد.

او این حرف‌ها را روز گذشته در حاشیه نشستی خبری که به‌منظور تشریح چگونگی برگزاری سومین دوره جشنواره هنرهای تجسمی فجر در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد، مطرح کرد. به عقیده او باید ایران در زمینه هنرهای تجسمی در قلب اروپا رخنه کند. او برای توضیح این امر می‌گوید: نمایش همزمان آثار جشنواره هنرهای تجسمی در معتبرترین مراکز هنری در ایتالیا و هلند یکی از همین راه‌ها برای آشنایی با این موضوع است.

به گفته شالویی، تلاش برای معرفی هنر ایرانی در بعد جهانی وظیفه‌ای عادی برای مسوولان این حوزه در وزارت ارشاد به شمار می‌رود و حرکت‌هایی از این دست با تداوم می‌تواند باعث شکوفایی هنر ایرانی در جهان نیز شود.

براساس اطلاع قرار است بخشی از آثار سومین جشنواره هنرهای تجسمی فجر امسال علاوه بر ایران که خود در قالب تهران و 20 شهر کشور به نمایش در می‌آید در 5 کشور دیگر جهان نیز به نمایش در آید. ایتالیا، هلند، اتریش، سوریه و لبنان کشور‌هایی هستند که میزبان این رویداد هنری خواهند بود.

عبدالرحیم سیاهکارزاده، دبیراجرایی سومین جشنواره از دید دیگری به این موضوع نگاه می‌کند. او می‌گوید که نگاه جهانی نسبت به هنر ایران با توجه به حرکت‌های برخی از شبه هنرمندان در چند سال گذشته چندان مثبت نیست و حضور‌های اینچنین می‌تواند هنر واقعی ایران را به جهان بنمایاند.

او که تا چندی پیش ریاست موسسه توسعه هنرهای تجسمی ارشاد را به عهده داشت از نمایش هنر واقعی ایران در قالب برگزاری این جشنواره سخن می‌گوید. سیاهکارزاده‌می‌گوید که باید حمایت از هنر اصیل ایرانی به این شکل ادامه یابد.

حرف‌های او چندان بیراه نیست زیرا برخی از کارشناسان معتقدند در طول دهه گذشته نگاهی سیاه از سوی برخی از هنرمندان که بیشتر آنان اکنون در ایران نیستند به عنوان هنر ایرانی به جوامع اروپایی و آمریکایی ارائه شده که این امر باعث شده هنر ایرانی آن‌طور که باید و شاید به جهان معرفی نشود.

امیر عبدالحسینی، هنرمند گرافیست و دبیر هنری این جشنواره نیز حرف‌هایی شنیدنی در این رابطه دارد. او می‌گوید: آثاری که با سیاه نمایی از وضعیت کشور به مراکز گوناگون جهان عرضه شده‌اند، چهره هنر اصیل ایرانی را مخدوش کرده‌اند. او می‌گوید که این امر باعث شده تا هنر روز ایران و آن چیزی که کارکرد معاصر هنر ایرانی است، به درستی در جهان شناخته نشود. او می‌گوید: هنوز هنر معاصر ایرانی در بعد جهانی شناخته شده نیست و باید لایه‌های مختلف این بخش آن‌طور که باید در دنیا به نمایش در آید.