پای لنگر کشتی و کوسه‌ها در میان نیست

قطعی مسیرهای ارتباطی موضوع تازه‌ای نیست و هر از چند گاهی ارتباط کابل‌های دریایی و زمینی به دلایلی همچون گیر کردن لنگر کشتی، پاره شدن کابل توسط کوسه‌ها و یا حفاری وزارتخانه‌هایی چون راه و نیرو اتفاق می‌افتد.

گرانی قیمت اینترنت هم موضوع جدیدی نیست و با وجودی که مسوولان هر چند وقت یکبار نسبت به کاهش قیمت پهنای باند برای عرضه‌کنندگان اینترنت اقدام می‌کنند، اما به دلایل متفاوتی همچون وجود ضوابط برای بهره‌گیری این تخفیفات و یا درصد کم تخفیف‌های در نظر گرفته شده و یا حتی کم‌فروشی شرکت‌های اینترنتی، مصرف‌کننده نهایی از این قیمت عادلانه بی‌نصیب می‌ماند و مجبور است اینترنت را با قیمتی بسیار بیشتر از دیگر کشورها دریافت کند.

به گزارش مهر، با وجود برخی ادعاها درباره بروز اختلال در شبکه اینترنت کشور در روزهای اخیر مدیر کل مهندسی عملیات شبکه دیتا شرکت ارتباطات زیرساخت اعلام کرد که در هفته گذشته شرکت ارتباطات زیرساخت هیچ‌گونه اختلالی در شبکه اینترنت بین‌الملل و بین استانی نداشته است و هرگونه اختلالی در این‌باره را تکذیب کرد.

وی در پاسخ به برخی اخبار مبنی بر میزان ریزش بسته‌های اطلاعاتی از 26 تا 56 درصد در نقاط مختلف کشور تصریح کرد: اصولا شبکه‌ای که بالای 5 درصد ریزش بسته‌های اینترنتی داشته باشد عملا از کارافتاده و ارتباط از بین می‌رود، آنگاه چگونه امکان دارد شبکه در حال کار 56 درصد ریزش بسته‌های اینترنتی داشته باشد.

در همین حال کریمی در مورد انتشار برخی اخبار مبنی بر تامین ظرفیت ارتباطی از طریق ماهواره نیز به مهر گفت: شرکت ارتباطات زیرساخت هیچ‌گونه ظرفیتی را از طریق ماهواره تامین نمی‌کند و تمامی ظرفیت‌های اینترنت مورد نیاز کشورمان را از طریق فیبر نوری تامین می‌کند.

وی در مورد قیمت اینترنت در ایران نیز این‌گونه توضیح داد: تنها 20 درصد هزینه‌ای که کاربران اینترنت می‌پردازند، مربوط به پهنای باند اینترنت زیرساخت است و 80 درصد آن هزینه‌های مربوط به شرکت‌های فراهم‌کننده اینترنت است.

این مقام مسوول در شرکت ارتباطات زیرساخت تاکید کرد که این شرکت چند سال پیش 20 درصد هزینه اینترنت را برای شرکت‌های ارائه‌دهنده اینترنت پرسرعت کاهش داد، اما عملا هیچ تاثیری در کاهش هزینه‌های اینترنت کاربران نداشته است.

اینترنت در حالی در کشور ما همچنان با مشکلات ابتدایی چون قیمت و سرعت دست به گریبان است که بالغ بر یک میلیارد و 400 میلیون نفر در دنیا کاربر اینترنت هستند و به جرات می‌توان گفت 32 درصد جمعیت فعال دنیا روزانه از طریق اینترنت به انجام تمامی امور خود اقدام می‌کنند.

صرف‌نظر از میزان دسترسی فعلی اینترنت در جهان، میزان رشد این پدیده بین سال‌های 2000 تا 2008 در برخی کشورها بسیار جالب توجه است. برای مثال ضریب رشد اینترنت در کشور الجزایر 6 هزار و 900 درصد، کنگو 46 هزار درصد و سومالی 49 هزار درصد اعلام شده که این توسعه با هیچ صنعتی قابل مقایسه نیست.

توجه به این نکته نیز مهم است که سرعت خطوط اینترنت در کشوری مانند کره جنوبی 4 هزار برابر بیشتر از سرعت اینترنت در کشور ماست و بعضی کشورها مانند سنگاپور پهنای باند یک گیگا ـ هزار مگابیت در ثانیه ـ یعنی 200 هزار برابر بیشتر از آنچه که امروز ما در منزل داریم را در برنامه دارند.

استفاده از اینترنت به حدی در جهان فراگیر شده که کشورهای مختلف سالانه میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری برای دستیابی به این فناوری انجام می‌دهند و از طریق آن نیز میلیون‌ها شغل تعریف می‌شود.

در شرایط فعلی وجود اینترنت امن و در دسترس، بیشتر از نیاز به دیگر سرویس‌ها احساس می‌شود، چراکه کارشناسان معتقدند که پهنای باند اینترنت در هر کشور رابطه مستقیم با افزایش درآمد ناخالص ملی دارد و به همین دلیل امروزه هر کشوری که پهنای باند بیشتری در اختیار داشته باشد توسعه‌یافته‌تر و موفق‌تر است.