عاشورای خونین کربلا و تکالیف حساس مسلمین

بنابر ادعای مقامات امریکایی ، این نامه حاوی رهنمودهایی است که بخش رهبری القاعده به گروههای عملیاتی خود در کشورهای عربی همسایه عراق ارائه نموده تا بر اساس آنها عملیات تروریستی علیه شیعیان عراق انجام شود. امریکایی ها توضیح ندادند این نامه چگونه به دست آنها رسیده و برای جلوگیری از این اقدامات تروریستی در سرزمین تحت اشغال خود، چه کارهایی انجام داده یا خواهند داد. انتشار این مطلب ، در فاصله 2 هفته پیش از وقوع انفجارهای مرگبار در کربلا و کاظمین که به شهادت قریب 200 تن از شیعیان انجامید، بیش از این که یک افشاگری اطلاعاتی باشد، به یک هشدار سیاسی شبیه بود. طی 2 هفته گذشته گروه عظیمی از شیعیان جهان ، از کشورهایی چون ایران ، پاکستان ، لبنان ، هند، سوریه ، عربستان و بحرین برای شرکت در مراسم عاشورای حسینی راهی عراق شده بودند و در همین شرایط، امریکایی ها می کوشیدند از طریق فشار به شیعیان عراق ، آنها را به قبول قانون اساسی موقت عراق مجبور نمایند و رهبران شیعه را وادار کنند از خواست به حق خود مبنی بر برگزاری انتخابات آزاد در این کشور دست شویند. شاید انتشار این نامه در زمانی که حضور شیعیان مهمان در عراق به تقویت موضع شیعیان عراق می انجامید، برای این بود که با ایجاد ترس و اضطراب ، از افزایش این حضور بکاهد و شاید با بی اثر شدن این ترفند تبلیغاتی ، اشغالگران به راههای عملی تری اندیشیده اند. مقامات امریکایی اعلام کرده اند: انفجارهای روز عاشورا می تواند نتیجه همدستی بعثی های طرفدار صدام با بخشی از وابستگان به القاعده باشد. این سخن می تواند درست باشد، اما به احتمال زیاد حاوی تمام حقیقت نیست . امریکایی ها بلافاصله پس از انفجارهای 11 سپتامبر 2001 در امریکا، اعلام کردند که عملیات مذکور توسط اعضای القاعده طراحی و اجرا شده است ; اما علی رغم گذشت نزدیک به 3 سال از حادثه مذکور، هنوز هیچ سند محکمه پسندی برای این ادعا ارائه نشده است . به هنگام حمله به افغانستان امریکایی ها مدعی بودند از جزییات تمام پناهگاه های القاعده با خبرند و با توجه به شهادت افرادی چون زبیگنیو برژنسکی ، مشاور امنیت ملی رئیس جمهور اسبق امریکا و ژاک آتالی ، مشاور امنیت ملی فرانسوا میتران ، از آنجا که امریکایی ها خود موجد هسته اصلی القاعده بوده اند، ادعای اطلاع از جزییات مخفیگاه های گروه تحت ریاست بن لادن ، ادعای گزافی نبود. با این حال مشاهده کردیم که تاکنون هیچ یک از اعضای اصلی القاعده گرفتار نشده اند و گویی به عمد، حقیقت حوادث امروز 11 سپتامبر پنهان مانده است . رابطه امریکایی ها با سران حزب بعث نیز با رابطه آنها با القاعده شباهت دارد: پس از سقوط صدام ، مقامات سیا اعلام کردند که پیروزی سریع بر ارتش عراق به واسطه نفوذ به داخل حزب بعث و ارتش عراق بوده است . برخی از مقامات امنیتی غربی حتی اظهار کردند که قرارهای مهم با افرادی چون طارق عزیز و طه یاسین رمضان گذاشته شده بود و حتی از دیدارهای پنهانی دونالد رامسفلد از عراق در روزهای پیش از آغاز جنگ سخن گفته می شد. دکتر فن بلو، وزیر دفاع اسبق دولت آلمان ، ضمن بررسی دقیقی از اقدامات امریکایی ها در برخورد با حادثه 11 سپتامبر، نبرد با القاعده ، جنگ علیه طالبان و اشغال عراق ، مدعی است : جزییات حوادث امروز به گونه ای است که از وجود روابط پشت پرده میان گروههای ظاهرا متخاصم خبر می دهد. اگر این نظر صحت داشته باشد می توان با دقت بیشتری به سفر چند روز پیش دونالد رامسفلد به بغداد نگاه کرد. اندکی پس از این سفر، کثیری از شیعیان عراق و مهمانان ایرانی آنها در کربلا و کاظمین به خاک و خون کشیده شدند. شاید میان سفر اخیر وزیر جنگ امریکا به بغداد و اظهارات او اندکی پس از سقوط صدام ; هنگامی که گفته بود: امریکا به هیچ وجه مایل نیست شیعیان در عراق به قدرت برسند و بکوشند نظامی اسلامی در عراق تاسیس کنند، رابطه ای وجود داشته باشد. رامسفلد در همان اظهارات گفته بود: نباید اجازه دهیم شیعیان عراق همان نقشی را بازی کنند که شیعیان لبنان طی 2 دهه گذشته بازی کرده اند. فراموش نکرده ایم که حدود یک ماه پیش از این ، حزب الله لبنان با توفیق در آزادسازی اسرای لبنانی و فلسطینی از اسارتگاه های رژیم صهیونیستی ، در میان تمامی مسلمانان ، از شیعه گرفته تا سنی ، به اعتباری والا دست یافت و با این اقدام یک بار دیگر پرچم وحدت اسلامی به اهتزاز درآمد. اگر امریکایی ها و صهیونیست ها که در آن حادثه ضربه مهلکی خورده اند، درصدد باشند با به راه انداختن تنازعات مذهبی میان اهل تسنن و تشیع در عراق از توسعه این وحدت مبارک پیشگیری کنند، قدمی موفقیت آمیز در مسیر سیاست های شیطانی خود برداشته اند و اگر مسلمین برآنند تا نقشه های شوم آنها را نقش بر آب سازند، بر آنان واجب است پرچم اتحاد میان مسلمانان را بیش از پیش به اهتزاز درآورند و به صورتی یکپارچه و متحد در مقابل توطئه های اشغالگران در سرزمین های اسلامی ، بویژه عراق مظلوم ، بایستند.