حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
برنامههای ورزشی را درهمه شبکههای تلویزیونی میتوان دید
دورخیز برای تغییر ساختار در برنامه های ورزشی
از قدیمالایام پخش برنامهها و مجموعههای ورزشی در زمره جذابترین برنامهها برای مخاطب تلویزیون بوده است. از زمانی که پخش زنده مسابقات ورزشی در تلویزیون آغاز شد توجه به برنامه غیرزنده ورزش کمتر شد، اما برای مخاطب پرحوصلهتر سیما ـ آنهایی که به ورزش علاقهمندند و البته تحلیل اتفاقات ورزشی نیز برای آنها جذابیت دارد و مهم است ـ دیدن برنامههای تولیدی ورزش مهم است.
با اضافه شدن شبکهها و تعدد برنامههای ورزشی در سیما، هر کدام از این برنامهها تلاش کردند با پیروی از الگویی خاص که موفقیت آنها را تضمین میکرد، برنامههایی تولید و پخش کنند. در این میان پا گرفتن برنامه 90 ، تلاش سایر برنامههای ورزشی برای به روز شدن، پخش مسابقات ورزشی و تحلیلهای سازنده با دعوت از کارشناسان هر رشته ورزشی بیش از پیش شد. در واقع میزان استقبالی که از برنامه 90 شد موجب شد اکثر برنامههای ورزشی تلویزیون مورد بازنگری قرار گیرند. در واقع به روز نبودن و نداشتن مخاطب کافی باعث شد تا تهیهکنندگان برنامههای ورزشی ساختار برنامههای خود را تغییر دهند.
البته اکنون برنامههای ورزشی که از شبکههای مختلف تلویزیون پخش میشوند هنوز هم بر مدار محوریت مسابقات فوتبال میچرخند اما اختصاص برنامههایی مثل «دایره طلایی» با محوریت ورزش کشتی، «توپ و تور» درباره والیبال و بسکتبال و «رخصت» درباره ورزش باستانی و ورزشهای پهلوانی فرصتهایی است که با تدبیر مدیران تلویزیون به وجود آمده است و به طور نسبی مخاطب خود را دارد. البته تهیهکنندگان چنین برنامههایی اگر بکوشند برای جذب مخاطب بیشتر، برنامهشان را پر و پیمانتر به روی آنتن بفرستند و با ارائه تحلیلهایی صحیح ضمن اطلاعرسانی درست درباره موضوع ورزشی برنامه تاثیر مطلوبی بر تماشاچی خود داشته باشند، مخاطب فراوانتری برای برنامه خود پیدا میکنند و میتوانند چنین ورزشهایی را در جامعه، بیشتر رواج دهند. از سویی دیگر برنامههایی که به صورت هفتگی درباره همه ورزشها از شبکههای مختلف پخش میشود، غالبا فوتبال محور هستند و تقریبا تلاش میکنند شبیه ساختاری که برنامه 90 دارد را در برنامه خود ارائه کنند و با پرداختن به متن و حاشیه مسابقات فوتبال لیگ برتر توجه مخاطبان را به خود جلب کنند. این برنامهها غالبا اطلاعات زیادی برای مخاطبان حرفهای برنامهها ندارند و تماشای آنها برای بیننده علیالسویه است. از میان این برنامهها میتوان به برنامه «ورزش از نگاه 2» اشاره کرد که سالهاست از یک ساختار کلیشهای تمام بهره میبرد و نگاهی تقریبا شخصی و باشگاهی به ورزش کشور دارد.
«دورخیز» برنامه ورزشی دیگری است که با رویکرد فرهنگی، صبح جمعهها از شبکه 2 پخش میشود و تلاش میکند تا با دعوت از پزشکان و کارشناسان حرفهای ورزش، مدیران، ورزشکاران و هنرمندان رویکرد متفاوتی برای تاثیر در مخاطب داشته باشد. البته به اعتبار تهیهکننده این برنامه که یکی از پرسابقهترین تهیهکنندگان ورزشی تلویزیون است این برنامه به شکل مطلوب تهیه و پخش میشود، اما زمان نسبتا نامناسب آن باعث دیده نشدن این برنامه میشود.
«ورزش از نگاه پنج» نیز به اسلوب ورزش و مردم و ورزش از نگاه 2 تلاش میکند با پخش مجدد مسابقات ورزشی مثلا فوتبال، آنتن شبکه 5 را در زمینه ورزش پر کند و با تغییرات پیدرپی مجری و دکور نشان میدهد که سازندگان آن برنامهریزی درازمدتی برای این برنامه ندارند. به هر حال به نظر میرسد در تولید و پخش برنامهها به شیوه سنتی از تلویزیون باید تجدیدنظر شود و ساختارهای جدیدی برای آنها در نظر گرفته شود و اگر این ضرورت توسط مدیران درک نشود همچنان شاهد بیتوجهی به چنین برنامههایی خواهیم بود و تنها برنامه ورزش موفق در نزد مخاطبان فراگیر تلویزیون «90» خواهد بود که به دلیل هوشمندی مجری و تهیهکنندهاش توانسته به یکی از پربینندهترین برنامههای تلویزیونی تبدیل شود.
امیر فرضاللهی / جام جم
گفت و گو
