چشمه‌‌های باداب‌سورت در معرض آسیب گردشگران

چشمه‌های باداب‌سورت که در فهرست میراث ملی نیز به ثبت رسیده با مخاطرات متعددی روبه‌روست. به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی چشمه‌های باداب‌سورت در مرز استان مازندران و سمنان است که در حدفاصل شهمیرزاد به کیاسر در کنار روستایی به نام اروست واقع شده است. این چشمه‌ها همزمان با آخرین چین‌خوردگی البرز در دوران چهارم زمین‌شناسی شکل گرفته و در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است که نمونه آن بنابر گفته‌ها فقط در ترکیه وجود دارد. باداب‌سورت به زبان محلی به معنای آب گازدار شدید است. چشمه‌ای که این حوضچه‌ها را تغذیه می‌کند در بالای کوه واقع شده است که از دل زمین جوشیده و در حوضچه‌هایی به صورت طبقه طبقه به پایین کوه سرازیر می‌شود. آب این چشمه رنگی نیست بلکه در اثر سنگ‌ها به رنگ نارنجی دیده می‌شود و مزه ترشی هم دارد.

کد خبر: ۳۷۲۹۸۹

حسن علیزاده، طبیعت‌گرد معتقد است که گردشگران و مسوولان همراه با هم سناریوی تخریب باداب‌سورت را اجرا می‌کنند. وی درباره وضعیت فعلی چشمه‌های باداب سورت گفت: تعدادی از حوضچه‌ها بنا به دلایل انسانی از بین رفته و آب یک قسمت از آن در اثر کمبود آب احتمالا خشکیده است. معدن متروکه‌ای که در کنار چشمه ایجاد شده و برای برداشت سنگ‌های تزیینی بوده است به تخریب و برهم زدن بافت منطقه منجر شده و تاثیر مستقیمی بر خرابی آن گذاشته است. این در حالی است که هیچ اقدامی برای حفظ و حراست از چشمه‌ها صورت نگرفته و تنها کاری که انجام شده نصب چند سطل زباله بوده است. وی افزود: مردم با انواع اتومبیل‌ها تا پای چشمه می‌آیند. در نتیجه بسیاری از حوضچه‌ها که تشکیل آنها هزاران سال طول کشیده، از بین رفته‌اند و این بی‌مبالاتی و از بین بردن امانت آیندگان همچون دیگر اماکن طبیعی پیوسته ادامه داشته و موجودیت آن را تهدید می‌کند. علیزاده تصریح کرد: حداقل کاری که از مسوولان امر برمی‌آید این است که با مسدود کردن راه خاکی ماشین رو از تردد خودروها تا پای چشمه جلوگیری کنند و با نصب تابلوهای هشداردهنده، افراد را از ورود به درون حوضچه‌ها و تخریب لبه‌های آنها بازدارند.

وی با تاکید دوباره بر بسته شدن راه ماشین رو و نیز نصب تابلوی هشداردهنده در منطقه، یادآور شد: مردم اگر 10 دقیقه پیاده‌روی کنند هیچ آسیبی نمی‌بینند و این امانت مدت طولانی‌تری را به حیاتش ادامه می‌دهد. شاید که آیندگان از این هدایای طبیعی استفاده کرده و قدرش را بیشتر بدانند و با برنامه‌ریزی حساب شده، از مواهب گردشگری آن برای معرفی کشور و نیز بهبود اوضاع اقتصادی بومیان منطقه بهره جویند.