مراسم شاخ سِی و واخ سِی در آذربایجان شرقی

وی افزود: در این روزها دسته‌جات مختلف عزاداری محلات قدیمی تبریز در قالب زنجیرزن، سینه‌زن و نوحه‌سرا مراسم عزاداری خود را به شکل سنتی و قدیمی از اول بازار صادقیه شروع کرده و در سرای مظفریه به اتمام می‌رسانند.

بیشتر مرثیه‌ها و نوحه‌های خوانده شده در بازار تبریز به زبان ترکی و با همان لحن و سبک قدیمی است. بازار محل پخش احسان‌ها و نذورات نیز هست. برخی مغازه‌ها با پخش چای و دیگر نذورات از عزاداران امام حسین (ع) پذیرایی می‌کنند.

مسوول هیات‌های مذهبی سازمان تبلیغات اسلامی استان افزود: از دیگر مراسم مرسوم در این استان برپایی دسته‌جات شاخ‌سِی (شاه حسین‌گویان) و واخ سِی (وای حسین‌گویان) در شهرها و روستاهای استان آذربایجان شرقی است که از چند روز مانده به ماه محرم، بعد از نماز مغرب و عشاء جمعی از مردان از پیر و جوان گرفته تا میانسال و کودک شانه در شانه هم قرار گرفته و در صف‌های طولانی طول خیابان و محله را طی می‌کنند و یکی از اعضای هیات با استفاده از بلندگوهای سیار اشعار مذهبی و نوحه‌های جانسوز را با آهنگ‌های حماسی می‌خواند و شاخ سی‌گویان جواب می‌دهند.

البته در اکثر این دسته‌جات شاخ سی‌گوی شبانه، از طبل‌های بزرگ و کوچک و سنج و شیپور برای حفظ ریتم آهنگ نوحه‌ها استفاده می‌شود و این مراسم در ایام تاسوعا و عاشورا به اوج خود می‌رسد. از عصرعاشورا، مراسم خیابانی و عزاداری‌های محله‌ای، به داخل مساجد منتقل می‌شود. معدود دسته‌جات هم به نشانه عزاداری و سوگواری از حادثه کربلا، با پای برهنه، آغشته کردن لباس خود با گِل و کاهگل، زمین گذاشتن طبل، چوب و سنج و بیرق‌های رنگی، به مراسم ظهر عاشورا، نور مضاعف می‌بخشند.

سعیده دلال علیپور ‌/‌ جام‌جم تبریز