اولین نگاهم را با او توسط دوربین ثبت کردم

رشته اصلی مظلومی کارگردانی است و فعالیت هنری خود را با تدوین شروع کرده است. مظلومی پس از «بدون شرح» آثاری از قبیل روزگار خوش حبیب‌آقا، کمربندها را ببندید، اکسیژن، بانکی‌ها و زندگی به شرط خنده، باغ شیشه‌ای و... را در کارنامه خود دارد.

او می‌گوید: من همیشه سعی کردم از هر اتفاقی که در زندگی‌ام افتاده، نهایت بهره‌برداری را بکنم. اگر اتفاق خوب بوده باشد از انرژی و نتیجه مثبت آن استفاده کردم و اگر اتفاق ناگوار و تلخی بوده باشد همیشه سعی کردم از آن درس بگیرم.

مظلومی با بیان این‌که خوشایندترین و بهترین اتفاق زندگی من تولد دخترم درسا بوده است، می‌گوید: من و همسرم اصلا تصمیم به بچه‌دار شدن نداشتیم تا این‌که روزی یکی از دوستان ما که با ما هم‌عقیده بود، خود صاحب فرزندی شده بود و بسیار هم از این بابت خوشحال و راضی بود. این دوست رو کرد به من و گفت: تو که می‌دانی من همیشه با بچه‌دار شدن مخالف بودم ولی الان دارم به تو می‌گویم بچه‌دار شو چون یکی از بزرگ و بهترین لذت‌ها در زندگی زمانی است که پدر می‌شوی.

حرف این دوستم زمانی برای من معنی پیدا کرد که دخترم به دنیا آمد. شاید باورتان نشود که چه لذت و هیجانی دارد. وقتی می‌فهمید پدر شدید، این هیجان قابل وصف نیست ولی حتما آنهایی که پدر هستند حرف من را بهتر خواهند فهمید. الان درسا 6 ساله شده و من باز همان احساس روز اول را دارم.

یادم هست که اولین نگاه خودم با او را توسط دوربین ثبت کردم یعنی دوربین را روشن کردم و وقتی پرستار پرده را کنار زد و بچه را به من نشان داد من از پشت ویزور دوربین او را دیدم چون هیجان و لذت دیدن او از پشت ویزور دوربین برای من خیلی بیشتر بود.