اختلاف رونی و فرگوسن علنی شد

انگیزه‌های واقعی

واقعیت این است پس از بازی با مونته‌نگرو هنوز هیچ کس نمی‌تواند انگیزه‌های رونی از بیان این مطلب که زانوی او مصدوم نبوده را درک کند. او با تاکید بر این مساله گفته‌های مربی‌اش آلکس فرگوسن را زیر سوال برد که اعلام کرده بود او در هفته‌های اخیر به خاطر مصدومیت زانو تعویض می‌شده یا در ترکیب نبوده است، اما بهترین نتیجه‌ای که از این گفته حاصل می‌شود، خواست رونی از تمامی هواداران و فوتبال دوستان جهان برای عدم باور گفته‌های فرگوسن از این پس است. رونی به خبرنگاران گفت: من در تمام فصل مشکلی از ناحیه زانو نداشتم و در این 2 ماه آخر هم در تمامی تمرینات حاضر بودم و حتی یک جلسه را از دست ندادم. مشکلی از بابت شرایط فیزیکی من وجود ندارم و نمی‌دانم چرا فرگوسن این حرف را زده است!»

این برخورد رونی واقعا عجیب بود ولی از طرفی تمامی تردیدی که در مورد گزارش‌های فرگوسن از شرایط بدنی بازیکنانش وجود داشت را تایید کرد. فرگوسن در مقطعی در هفته‌های قبل عنوان کرده بود که رونی برای 3 هفته باید از میدان به دور باشد و به همین خاطر بازی با ساندرلند و والنسیا را از دست خواهد داد و حتی مطرح کرده بود رونی عمدا این مصدومیت را از چشم تیم پزشکی منچستر دور نگاه داشته است!

ولی این قضیه‌ای نیست که بتوان به سادگی از کنارش گذشت و آن را از موارد مشابه سال‌های گذشته در باشگاه منچستر (مثل زمانی که فرگوسن مصدومیت کوئنتین فورچون را تکذیب کرد ولی بعد معلوم شد پای فورچون روز قبل از مصاحبه شکسته بود) متمایز نکرد. رونی پس از این که در بازی با بولتون تعویض شد یک تکه یخ روی زانوی خود گذاشت و دوربین‌های تلویزیونی هم این صحنه را به دفعات نشان دادند و پس از سوت داور یکراست راهی بیمارستانی شد که یونایتد برای اسکن بازیکنانش را به آنجا می‌فرستد. ولی حالا او رودرروی مربی ایستاده که تمامی این نمایش را به رونی دیکته کرده بود و البته درنگاه اول قصدش حفظ وجهه رونی نزد هواداران و سایر هم‌تیمی‌هایش به نظر می‌رسید.

از طرفی گفتگوی افشاگرایانه رونی در محوطه mixed-zone ورزشگاه ویمبلی صورت گرفت؛ جایی که هر بازیکن تیم ملی انگلستان مختار است برای گفتگو رسانه‌ای تصمیم‌گیری کند و البته رونی به اندازه‌ای حرفه‌ای است که بتواند در برابر اصرار رسانه‌ها مقاومت کند و با رندی از شر آنها راحت شود و به رختکن برود. ولی او درعوض با آرامش ایستاد و حتی منتظر ماند تا تمامی رسانه‌ها اعم از آنلاین و تلویزیونی و کاغذی دور اوحلقه بزنند و بعد او خبرش را نه یک بار بلکه 2 بار (در پاسخ به تکرار سوالی درمورد مصدومیت زانویش) تکرار کرد. رونی دوست داشت این حرف به گوش همه برسد.

گرچه برای ابراز عقیده در این مورد زود است، اما این حرکت رونی می‌تواند انتقام سخت او از مربی‌ای باشد که در بازی‌های اخیر به بهانه‌ای واهی او را از ترکیب دور نگاه داشته است. ما نمی‌توانیم مطمئن باشیم رونی قطعا پس از آن جنجال رسانه‌ای وحشتناک دوست دارد با حضور در ترکیب یونایتد به دور از جنجال‌های رسانه‌ای باشد و دل هواداران را به دست آورد ولی تصمیم فرگوسن برای کنار گذاشتنش از ترکیب برایش قابل هضم نبوده است.

اگر موضوع فقط یک اختلاف‌نظر ساده بود شاید کار رونی به اعتراف در پیش چشم رسانه‌ها نمی‌رسید پس اوخود را ناچار به ادامه نمایش بازیکن مصدوم نمی‌دیده و دوست داشته تا دیگر بهانه‌ای در نگاه رسانه‌ها برای محروم شدنش از تمرینات یونایتد وجود نداشته باشد.

زمین فوتبال می‌تواند برای هر بازیکنی حتی کسی که خارج از آن زندگی شخصی‌اش در حال فروپاشی است به عنوان مسکن عمل کند و این دقیقا چیزی است که رونی در روزهای اخیر از آن محروم شده است. او هفته گذشته در گفتگویی عنوان کرد: شما برای این که روی فرم بیایید باید بازی کنید. من در چند بازی پیاپی بازی کردم و احساس می‌کردم که به فرم خوبی رسیده‌ام ولی باز هم در چند بازی غیبت کردم و دیگر نتوانستم به شرایط قبلی برگردم. در لیگ برتر هر بازیکنی به بازی مداوم نیاز دارد و در غیر این صورت حفظ کیفیت بالای بازی دشوار خواهد بود.

حالا این گفته‌های رونی پس از افشاگری اخیرش معنای بیشتری پیدا می‌کند و معلوم می‌شود او خارج از فرم بودنش در این فصل را ناشی از سیاست‌های نامشخص فرگوسن و درخواستش از رونی برای ایفای نقش مصدوم می‌دانسته است.

در عین حال اشاره به تنش بین رونی و باشگاه یونایتد می‌تواند از سوی روزنامه‌های زرد تشنه سوژه‌های جنجالی به معنای تمایل رونی برای انتقال به مادرید و بازی در کنار دوست صمیمی‌اش کریس رونالدو داشته باشد. ولی به هر حال هنوز معلوم نیست این انتقال تا چه حد با این گفتگوی رونی جدی شده و باید در انتظار کنفرانس مطبوعاتی فرگوسن قبل از بازی این هفته لیگ قهرمانان بود.