ایستگاه آرامش

والدین و تجربه دوری از فرزندان دانشجو

دانشگاه فرصت مناسبی برای فرزندانمان است تا هنر زندگی کردن را در قالبی متفاوت و وسیع‌تر بیاموزند اما همیشه در کنار این لذت و افتخار، لحظه جدایی فرزندان و تصور جای خالی آنها هم برای والدین وجود دارد. عکس‌العمل نسبت به جدایی فرزندان از خانه و رفتن آنها به محیطی غریب، مقوله‌ای مهم به شمار می‌رود که این روزها بیشتر به چشم می‌آید.

کد خبر: ۳۶۰۳۰۹

درست است که برای همه والدین دوری از فرزندان بسیار دردآور و غیرقابل تصور است اما لازم است که آنها بویژه مادر در این مواقع احساسات و واکنش‌های احساسی خود را کنترل کرده و فرزندانش را برای رفتن به دانشگاه از نظر روحی حمایت کند. مطمئن باشید که فرزندتان از عواطف شما باخبر است و می‌داند که برای شما دل کندن از وی سخت است اما این به آن معنا نیست که در لحظات جدایی وی از خانه یک فیلم تمام‌عیار عاطفی بازی کنید، از همین‌رو سعی کنید با مخفی کردن عواطف خود به فرزندتان روحیه داده و او را در تحمل شرایط دوری از خانه یاری دهید.

در روزهای نخست کنار فرزندتان باشید

عمده مشکلات والدین زمانی است که فرزندان در شهری دور در دانشگاه قبول می‌شوند، بنابراین لازم است در روزهای نخست حداقل برای یک هفته در همان شهر قبولی کنار فرزند خود باشید و او را در شناخت بیشتر شهر محل تحصیل یاری دهید. در این مدت فرزند دانشجویتان با دوستان خود در محیط دانشگاه آشناتر می‌شود و شهر جدید خود را نیز بیشتر می‌شناسد و از همین‌رو دل کندن از خانواده برایش کمی آسان می‌شود و دغدغه شما را کمتر می‌کند.

سرتان را به کار گرم کنید

فرستادن بچه‌ها به دانشگاه و باز شدن فصلی دیگر از زندگی‌شان، اگرچه خود دغدغه‌ای دیگر را برای شما می‌آورد، اما به هر حال از این‌که تا حدی آینده او را تامین کرده‌اید، خود کمی مایه آرامش است. ازاین‌رو فرصت مناسبی است تا بخشی از فعالیت‌های رها شده خود را دوباره پی بگیرید.

در هیچ شرایطی از فرزندتان غافل نشوید

حداقل در ماه‌های نخستین شروع سال تحصیلی، هر 2 هفته یک بار به فرزندتان سر بزنید. این موضوع هم شما را در غلبه بر این جدایی موقت یاری می‌رساند و هم به فرزندتان این موضوع را تفهیم می‌کند که به‌رغم دوری از خانواده همچنان پدر و مادر در کنارم هستند و می‌توانم روی حضور آنها حسابی ویژه باز کنم.