گرفتن ماهی‌ها و رها کردن کوسه‌ها

با این اوصاف، تصمیم این کمیته در رد صلاحیت نامزدها به اتهام ارتباط با گروه‌های شبه‌نظامی، شروعی تازه به منظور پاکسازی نامزدها در روند انتخاباتی افغانستان به شمار می‌رود؛ اما حقیقت اینجاست که 3 مشکل اساسی در این میان وجود دارد؛ اول این که کمیته مذکور نقشی تعیین‌کننده در صلاحیت یا رد صلاحیت نامزدها ندارد، دوم این که هیچ کدام از فرماندهانی که به باور افغان‌ها، در جنایت‌های جنگی سال‌های گذشته شرکت داشتند، در لیست رد صلاحیت شده‌ها وجود ندارند و سوم این که در حقیقت بسیاری از افراد ردصلاحیت شده، هیچ ارتباطی با گروه‌های شبه‌نظامی ندارند.

این امر نشان می‌دهد پس از 9 سال حضور نیروهای خارجی و میلیاردها دلار کمک‌های نقدی آمریکا و ناتو به منظور برقراری دموکراسی در افغانستان، هنوز نظارت انتخاباتی مستقلی در این کشور جنگ‌زده به وجود نیامده است. به باور مقام‌های آمریکایی، برگزاری انتخابات پارلمانی می‌تواند باعث تقویت دولت شود. به اعتقاد آنها، برگزاری انتخاباتی با میزان تخلف کمتر به مراتب بهتر از هرگز برگزار نکردن این انتخابات خواهد بود.

نکته قابل توجه عدم رد صلاحیت افرادی است که به اعتقاد سازمان‌های بین‌المللی و سیاستمداران محلی در جنایت‌های علیه غیرنظامیان دست داشته‌اند.به اعتقاد آنها، کمیته‌ای متشکل از وزارت دفاع، وزارت کشور، هیات امنیت ملی و کمیسیون مستقل انتخابات مسوولیت تصمیم‌گیری در این مورد را به عهده دارد. یکی از این افراد که خواست نامش فاش نشود، گفت: «درواقع هیچ مدرک مشخصی علیه افراد رد صلاحیت شده وجود ندارد. درواقع این روند شبیه تور ماهیگیری است که ماهی‌های کوچک را گرفته و از کنار کوسه‌ها به آسانی عبور می‌کند.»

مصطفی اعتمادی، یکی از همین رد صلاحیت شده‌هاست که فعالیت علیه اشغال روسیه در دهه 80 میلادی، تنها موردی است که در کارنامه سیاسی‌اش دیده می‌شود.

به اعتقاد او، تنها دلیل این کار ارتباطش با یک حزب سیاسی است؛ زیرا کرزای رابطه چندان خوبی با احزاب در افغانستان ندارد. او می‌گوید: «این روند بسیار تاسف‌برانگیز است. دولت در حالی صحبت از مذاکره با طالبان و حق بازگشت آنها را مطرح می‌کند که حق افرادی همچون من براحتی پایمال می‌شود.»