آیا حماسه‌ای دیگر در شهر در راه است؟!

بالاخره پس از سپری شدن سال‌های بی‌خیالی(!) مدیران شهری به فکر افتادند تا با احداث تقاطع غیرهمسطح و تعریض نسبی اتوبان تردد در این شاهرگ را سامان نسبی بدهند. افتتاح تونل توحید هم سرعت عبور از این مسیر را افزایش داد و گشایش نیم‌بندی حاصل شد. اما اکنون با کمال تعجب ابتکار بامزه‌ای(!) در مدیریت ترافیک رخ داده و ظاهرا قرار است بزودی با دستان توانای عزیزان گره‌های فراموش شده احیا شوند. شهرداری تهران با لذتی وصف‌ناپذیر در حال تبلیغ اتوبوس‌های تندرو بوده و هنوز آلام شهروندان از مرگ خیابان ولیعصر به پایان نرسیده که خبر می‌رسد جسد دیگری در راه است! این شب‌ها پیمانکاران با شتابی مرموز در حال شقه کردن اتوبان چمران هستند تا هرچه زودتر اسباب آیین افتتاح و سخنرانی برای مردم عزیز فراهم شود.

آقایان! در هیچ کدام از نقاط جهان برای افزودن به امکانات شهری آرامش قبلی مردم را منهدم نمی‌کنند و هرگز شاهراهی را که با هزینه‌های میلیاردی به سرانجام رسیده با تفکرات پست مدرن مسدود نمی‌کنند. در تمام دنیا مسیرهای ویژه اتوبوس وجود دارد و من آنقدر بیسواد نیستم که از این موضوع بی‌خبر باشم. اما یادمان باشد که آنها به هنگام احداث یک مسیر ویژه هرگز بامزه‌ترین راه را انتخاب نمی‌کنند. رفتار شما مثل آن می‌ماند که با استفاده از پارچه شلوار فرزندمان برایش کت بدوزیم! خداوکیلی غیر از این است؟!

یادم می‌آید که چند وقت پیش شهردار یکی از شهرهای اروپایی پس از بازدید از تهران‌ گفته بود که شما بی‌نظیر هستید! میلیاردها تومان خرج کرده‌اید تا اتوبان احداث کنید و میلیون‌ها تومان به باد داده‌اید تا با ساختن دوربرگردان همان اتوبان را نابود کنید. من مهندس ساختمان هستم و اتفاقا به مبحث مهندسی ترافیک هم علاقه فراوان داشتم. استادمان همیشه می‌گفت که مدیریت ترافیک مانند بازی شطرنج است. هرگز برای حفظ قلعه وزیرتان را به حمام فین نفرستید! حالا می‌فهمم که چه می‌گفت...

نرخ مدرن بنزین در راه است. مردم توقع دارند که وضعیت حمل و نقل عمومی بهتر بشود. مملکت هم که پول ندارد. حوصله هم که نداریم. پس چه کار کنیم؟!... آهان بهتر است همین اتوبان را یک بار دیگر هم افتتاح کنیم... کسی چه می‌فهمد؟!