فقط 20 ثانیه تا خفه شدن فاصله داشتم

او اکنون خودش را برای مسابقات آسیایی گوانگجوی 2010 چین آماده می‌کند که امیدواریم بتواند ایران را برای اولین بار صاحب مدال بازی‌های آسیایی کند. این شناگر ملی در رشته قورباغه توانسته رکوردهای کشورمان را بهبود ببخشد.

علیرضایی که اهل اصفهان است درباره مهم‌ترین حادثه زندگی‌اش می‌گوید: معمولا شناگران حرفه‌ای در طول تمرینات مداوم، دچار خستگی می‌شوند که این طبیعی است و بعد از چند ساعت استراحت این خستگی برطرف می‌شود، اما در یکی از تمرینات فشرده‌ای که برای شرکت در مسابقات قهرمانی آسیا انجام می‌دادم، ناگهان پای چپم در آب گرفت، ابتدا می‌خواستم خودم را به کنار استخر برسانم، اما دیدم در حال فرو رفتن در آب هستم و وقتی هم در خواست کمک کردم، ‌دوستانم فکر می‌کردند که شوخی می‌کنم و دارم برای آنها فیلم بازی می‌کنم. لحظات بسیار سختی بود و هر لحظه در آب بیشتر فرو می‌رفتم و هیچ‌کس هم کمک نمی‌کرد. از طرفی هر کاری می‌کردم پاهایم تکان نمی‌خورد. خلاصه بعد از حدود 20 ثانیه که فکر می‌کردم دارم نفس‌های آخر را می‌کشم، یکی از مربیان که فهمیده بود قضیه جدی است، داخل آب پرید و مرا نجات داد. باور نمی‌کردم که توانستم نجات پیدا کنم و زنده بمانم. وقتی بیرون استخر آمدم، با دوستانم بشدت برخورد کردم که چرا فکر می‌کردند من شوخی می‌کنم. روزهای اول بعد از این اتفاق احساس خوبی نسبت به آب نداشتم و سعی می‌کردم کمتر نزدیک آب شوم، اما حالا این واقعه را پشت سر گذاشتم و بدون هیچ ترس و استرسی داخل آب می‌پرم و شنا می‌کنم. ولی هنوز بعضی وقت‌ها که تمرینات فشرده انجام می‌دهیم، برای رفع خستگی هر چند کوتاه استراحت می‌کنم تا از توان ماهیچه‌های پایم مطمئن شوم.