50 درصد والدین ایرانی تنبیه بدنی کودکان را حق خود می‌دانند

عصمت یاری در گفتگو با مهر با بیان این که 27 میلیون کودک زیر 18 سال در ایران وجود دارد ادامه داد: آمار سازمان بهزیستی نشان می دهد 144 هزار و 565 مورد کودک‌آزاری در 6 ماه اول سال 88 به اورژانس اجتماعی گزارش شده است.

وی با اشاره به اینکه به طور متوسط روزانه 500  تا 1600 تماس با اورژانس اجتماعی برقرار می‌شود، اظهار داشت: 11 درصد تماسهای اورژانس اجتماعی در 9 ماه اول سال 88 در مورد کودک‌آزاری بوده است. همچنین 9 میلیون کودک پایین تر از 6 سال در کشور وجود دارد و  30 درصد از کودکان یک تا پنج سال در معرض آزارهای جسمی هستند.

این فعال حوزه کودکان اضافه کرد: در 6 ماه اول سال 88، 200 مورد کودک‌آزاری به دفتر انجمن حمایت از حقوق کودکان اطلاع داده شده است که از این تعداد 20 درصد جسمی و 32 درصد عاطفی بوده است.

به گفته وی، 53 درصد آزارها توسط پدران و در کل 90 درصد آزارها توسط پدر و مادرها و یا ناپدری و نامادری و در فضای خصوصی و منزل انجام می شود.

یاری با اشاره به اینکه از موارد گزارش شده کودک آزاری به انجمن حمایت از حقوق کودکان بیش از 90 درصد خانواده‌ها وضعیت نابسامان داشتند که در 26 درصد از موارد وجود اعتیاد در خانواده و 28 درصد طلاق و در بقیه  خانواده‌ها مشاجره و درگیری و بیماریهای روانی در والدین گزارش شده است.

وی با بیان اینکه کودکان قربانی کودک‌آزاری هستند و نه علت آن، بررسی عواملی که منجر به بروز این مسئله اجتماعی می شود را دارای اهمیت دانست و گفت: بیشتر آزارها در فضای خصوصی و توسط پدر و مادر انجام می شود و تقریباً‌ همه موارد در خانواده‌های نابسامان است.

70 درصد خشونت بر کودکان در فضای خانواده اتفاق می افتد

مسئول واحد مددکاری انجمن حمایت از حقوق کودکان افزود: رابطه معناداری میان خانواده‌های نابسامان و تعداد و نوع آزار کودکان وجود دارد. کودکان در خانواده‌های نابسامان و معتاد بیشتر مورد آزار چندگانه و توام جسمی، عاطفی، غفلت و جنسی قرار می گیرند. در خانواده‌هایی که والدین سطح تحصیلات بالاتری دارند کودکان بیشتر مورد آزار عاطفی قرار می‌گیرند. در کل در هر دو نوع خانواده کودک‌آزاری تاثیر سوء بر شخصیت و خودپنداری کودک دارد و هر دو مانعی بر رشد عاطفی، روانی و اجتماعی کودک است.

وی با بیان اینکه نهادینه بودن خشونت در خانواده‌ و بازتولید این فرهنگ در نسلهای بعدی از دلایل فرهنگی کودک آزاری است، گفت: هنوز هم نزدیک به 70 درصد خشونتها در فضای خصوصی و خانواده اتفاق می افتد و مهمترین تاثیر این خشونت ایجاد دوگانگی در شخصیت کودکان، محترم نبودن مفاهیم پدر و مادر و همزمان آسیب از جانب آنها، تشویق به اعتماد و احترام به آنها و تاکید بیش از حد در مورد اطاعت و حرف‌شنوی از والدین علیرغم ازدیاد و فزونی کاستی‌ها و غفلت‌ها و بی‌کفایتی والدین در تربیت فرزندان موجب تشدید احساس تنفر، گناه،‌ خشم در کودکان می‌شود.

وی اضافه کرد: در برخی موارد ما شاهد تماس تلفنی کودکانی هستیم که مورد آزار والدین قرار می‌گیرند و احساس گناه شدیدی در مورد اطلاع رسانی آزار دارند.

یاری با اشاره به رواج استفاده از تنبیه جسمی و عاطفی تحت عنوان تربیت کودک و تایید قانونی و عرفی آن که به صورت هنجار پذیرفته شده است، گفت: نتایج یک تحقیق میدانی در ایران نشان می‌دهد که بیش از 50 درصد والدین تنبیه بدنی کودکان را حق خود می‌دانند و آن را یکی از راههای تربیت کودکان ذکر می کنند و 40 درصد والدین اقدام به تنبیه بدنی کودکان کرده‌اند.

وی فقر اقتصادی را در کنار فقر فرهنگی از دیگر عوامل کودک آزاری عنوان کرد و گفت: اغلب کودک‌آزاریها در خانواده‌های متشنج و تک والد و خانواده معتاد رخ می دهد و معمولاً این خانواده‌ها از نظر اقتصادی در شرایط نابسامانی به سر می برند. عدم برنامه ریزی مناسب برای کودکان چه در سطح خرد و چه در سطح کلان، تولد بدون برنامه ریزی قبلی کودکان در خانواده تا سیاستهای ضد و نقیض در دوره‌های تاریخ بر فرزند آوری یا کنترل جمعیت حاکی از نگاه ابزاری به کودک است.

نهاد متولی کودکان در ایران وجود ندارد

این فعال حقوق کودکان با بیان اینکه تنها در تهران حدود هفت هزار کودک کار وجود دارد و این رقم تنها مربوط به کودکانی است که کار آنها بارز بوده و در سطح جامعه دیده می‌شوند ادامه داد: به نظر می‌رسد علیرغم تلاش مسئولان برای ریشه کن کردن بی‌سوادی در سنین بالا ما شاهد افزایش بی‌سوادی در پایین هرم سنی حتی در کلانشهرها هستیم کما اینکه در آمار مربوط به مددکاری انجمن نیز با کودکان 10، 9 ساله بی‌سواد و حتی گاهی در مناطق بالاتر از منطقه 6 نیز شاهدیم.

وی تصریح کرد: هنوز نهاد متولی کودکان در ایران وجود ندارد و ما شاهد سیاست‌گذاریهای مقطعی، شتاب زده در امور مربوط به کودکان هستیم و در نهایت امور مربوط به کودکان جزئی حاشیه‌ای از وظایف متعدد یک سازمان قرار می‌گیرد و یا سازمانهای متعدد درگیر مسئله‌ای می‌شوند که هر کدام این وظیفه را به دیگری محول می‌ کند.

وی تاکید کرد: بسیاری از مشکلات کودکان با روان درمانی و مشاوره اعضای خانواده قابل پیشگیری یا بهبود است ولی به علت هزینه‌های سنگین این درمانها و کمبود نیروی متخصص نسبت به جمعیت این بخش با مشکل جدی مواجهیم که البته بیمه‌ها در این زمینه می‌توانند بسیار کارگشا باشند.