کاظمیان: اماراتی‌ها به من بدبین شده‌اند

نمی‌دانم باید در این‌باره چه توضیحی بدهم. فکر می‌کنم همه چیز مشخص است. اول این‌که محرومیت 3 جلسه‌ای نبود، بلکه من به خاطر یک تصمیم اشتباه 5 جلسه محروم شدم. 2 بازی را به دلیل دریافت مستقیم کارت قرمز از دست دادم و 3 بازی را هم که فدراسیون محرومم کرد. روی هم رفته این محرومیت به خاطر گفتن یک کلمه نه‌چندان زشت، واقعا مغرضانه است. از تصمیمی که فدراسیون فوتبال امارات گرفته تعجب می‌کنم و نمی‌دانم چرا یک بازیکن به دلیل گفتن یک حرف ساده باید اینقدر محروم شود. به داور چیز خاصی نگفتم و تنها به خاطر اشتباهی که داشت گفتم تصمیم مسخره‌ای گرفتی. واقعا تنبیه گفتن چنین حرفی اینقدر سنگین است؟ من که این حرف را از خودم درنیاوردم. گفتن این جمله بین بازیکنان و داوران یک چیز عادی در فوتبال امارات است و پیش از این‌که چنین حرفی بزنم، 100 بار دیده بودم به داوران این کلمه را بگویند. این خیلی بی‌عدالتی است که فقط به خاطر گفتن آن، چنین محرومیت سنگینی برای من در نظر گرفته‌اند. این انصاف نیست و کسی که مسبب چنین اتفاقی شده را نمی‌بخشم.

در بازی العین روی یک صحنه توپ را با سینه استپ کردم، اما داور خطای هند گرفت. متاسفانه در بازی قبلی تیم مقابل الوحده من دید بدی نسبت به داوران اماراتی پیدا کرده بودم. در آن بازی یک پنالتی صد درصد روی من گرفته نشد و یک گل درست رضا عنایتی هم مردود اعلام شد. این دو تصمیم او واقعا خنده‌دار بود. همین مساله باعث شد در بازی العین کمی حساس‌تر باشم. درواقع همه چیز توی مغزم مانده بود. روی آن صحنه در بازی با العین داور کاملا اشتباه کرد و باید اعتراف کنم من هم شرایط روحی و روانی خوبی نداشتم. به او گفتم تصمیم مسخره‌ای گرفتی. همین جمله کافی بود تا به من کارت قرمز بدهد.

نمی‌دانم. من کار خودم را می‌کنم و به این کاری ندارم که دیدگاه اماراتی‌ها نسبت به بازیکنان ایرانی بد شده یا نه. من درباره اتفاقی که افتاده یک نظر دارم و آن این است که مستحق چنین محکومیتی نبودم. در صحنه‌ای که باید نهایتا یک کارت زرد می‌گرفتم چنین داستانی برایم درست کرده‌اند. نهایت بی‌عدالتی است. من 12، 13 سال است که دارم فوتبال بازی می‌کنم و در این سال‌ها به داور هیچ حرفی نزده‌ام. اینجا داوران من را به خوبی می‌شناسند و خیلی کم اتفاق افتاده حتی کارت زرد بگیرم. در دوران بازیگری‌ام تنها یک بار کارت قرمز مستقیم دریافت کرده‌ام و آن هم به بازی دوستانه تیم ملی و مکزیک برمی‌گردد. وگرنه یادم نمی‌آید در یک بازی داور مستقیم به من قرمز داده باشد، اگر هم اخراج شده‌ام بعد از دریافت کارت زرد دوم بوده. تازه این اخطارها هم به خاطر خطا نبوده. یا پیراهنم را درآورده‌ام یا این‌که داور احساس کرده تمارض کرده‌ام و می‌خواستم پنالتی بگیرم.

به چه کسی باید اعتراض کنم؟ بازی‌های لیگ امارات تمام شده و من بازیکن هیچ تیمی نیستم، چون قراردادم با تیم الامارات هم تمام شده. اگر قرار باشد اعتراضی کنم باید بگذارم فصل جدید شروع شود. رای صادره از نظر من ایراد دارد و اگر فصل تمام نشده بود اعتراض شدید خود را اعلام می‌کردم. دو هفته از بازی با العین می‌گذرد و درست در آخرین روز لیگ این محرومیت را در نظر می‌گیرند. خدا را شکر اینجا همه مرا می‌شناسند و حتی بازیکنان الامارات هم بعد از این تصمیم متعجب شده‌اند و می‌گویند خیلی محرومیت سنگینی است. من اهل توهین به داوران نیستم و هرکس که مرا از نزدیک می‌شناسد، در تعجب است.

من یک هفته‌ای با تیم تمرین نکردم، چون دلیلی نداشت این کار را انجام دهم. فصل داشت تمام می‌شد و تعطیلات از راه می‌رسید. این مساله را با مربی هم در میان گذاشتم و او هم موافقت کرد که فقط کنار تیم باشم و تمرین نکنم. هنوز برای آینده هیچ تصمیمی نگرفته‌ام و ترجیح می‌دهم در ایران استراحت کنم و بعد از آن درباره آینده تصمیم بگیرم. واقعا تکلیف بازی کردنم در امارات مشخص نیست. نمی‌دانم فصل بعد هستم یا نه. الامارات سقوط کرده، اما می‌گویند شاید به دلیل 14 تیمی شدن لیگ امارات در لیگ حرفه‌ای بماند. از طرفی شاید فصل بعد استفاده از 4 بازیکن خارجی در بازی تصویب شود. در این‌صورت باید بنشینم و دوباره فکر کنم تا تصمیمی درست بگیرم. هنوز هیچ چیز معلوم نیست و باید ببینم در آینده چه پیش می‌آید.

درباره خودم باید به یک نکته اشاره کنم. در سال‌های گذشته من عادت داشتم بعد از اولین پیشنهاد سریع وارد مذاکره شوم و تیم جدیدم را انتخاب کنم. اما دیگر دوست ندارم این کار را انجام دهم. می‌خواهم تا آخرین لحظه نقل و انتقالات منتظر بمانم و دقیقه 90 تیم جدیدم را انتخاب کنم. حالا برایم فرق نمی‌کند چه بخواهم تیم ایرانی انتخاب کنم و چه تیم اماراتی. امسال اصلا فصل خوبی را پشت سر نگذاشتم و احساس می‌کنم تنها در صورت استراحتی مناسب می‌توانم برای فصل بعد انتخاب خوبی داشته باشم. الان که فکر می‌کنم می‌بینم من نسبت به سال‌های گذشته بهتر تمرین کرده بودم و آمادگی لازم را داشتم اما فصل با بدی برایم پیش رفت. در عجمان پولم را ندادند و مجبور شدم علیه این تیم حرف بزنم. بعد از عجمان جدا شدم و به الامارات رفتم اما در این تیم هم کارت قرمز گرفتم و این بحث‌ها پیش آمد. از این‌که اخراج شده‌ام ناراحت نیستم، اما از لحاظ شخصیتی این اتفاق برایم خوب نبود. فعلا واقعا خسته‌ام و نیاز به استراحت دارم تا این اتفاقات را کمی فراموش کنم.

باشگاه‌های اماراتی روی این مسائل خیلی حساس هستند و به آن اهمیت می‌دهند. البته من به خاطر این حساسیت ناراحت نیستم و از این‌که در موردم بد فکر کنند ناراحت هستم. به نظر خودم آن کارت قرمز و محرومیت واقعا از نظر شخصیتی برایم بد شد. اماراتی‌ها هم که کلا در موقع انتخاب‌شان به این مسائل خیلی اهمیت می‌دهند. بعد از این‌که علیه عجمان حرف زدم و گفتم این تیم شانسی برای ماندن در لیگ حرفه‌ای ندارد و سقوط می‌کند، جدا شدیم. مدیر برنامه‌هایم با چند باشگاه دیگر مذاکره کرد که آنها اعلام کردند کاظمیان از نظر فنی خوب است، اما به خاطر آن مصاحبه او را جذب نمی‌کنیم، چون چنین مسائلی باید در داخل باشگاه حل شود، نه این‌که به رسانه‌ها کشیده شود. آنها می‌گفتند کاظمیان از نظر اخلاقی خوب نیست در حالی که واقعا این‌طور نبود. من حتی بعد از مصاحبه‌ای که علیه عجمان کردم به برنامه 90 امارات رفتم و گفتم عصبانی بودم. مصاحبه علیه باشگاه در امارات کم اتفاق می‌افتد و وقتی من داشتم آن حرف‌ها را علیه عجمان می‌زدم، گزارشگر تلویزیون تعجب کرده بود. در کل دوست نداشتم چنین اتفاقاتی بیفتاد و فصلم اینقدر پرحاشیه شود.

من هم اعتراف می‌کنم سال خوبی نبود. بالاخره این اتفاقی است که افتاده. من خودم سال پنجمی بود که در امارات بازی می‌کردم و تنها سالی بود که نتوانستم زیاد گل بزنم و موفق باشم. وگرنه قبل از آن من خیلی خوب کار کرده بودم. سال قبل برای عجمان واقعا خوب بازی کردم و فکر کنم گل‌هایم در نیم‌فصل دوم تاثیر زیادی در بقای تیم داشت. ولی امسال تا جا داشت بدشانسی آوردم. فکر کنم 13 بازی را به دلیل مصدومیت و محرومیت از دست دادم که اصلا جالب نیست. در امارات تیم‌ها 22 هفته بازی می‌کنند و تصور کنید من از نصف هم بیشتر غایب بودم. با این حال خیلی ناراحت نیستم و اتفاقی است که برایم روی داده است. باید برای فصل بعد خودم را آماده‌تر کنم تا این فصل بد جبران شود.