شانس‌های ‌آلونسو در‌سال بازگشت شومی

پیروزی آشکار

شوماخر که هنوز با 7 عنوان قهرمانی جهان و فتح 91 تک‌تورنمنت فرمول یک رکورددار این رقابت‌هاست و پس از درخشش اولیه‌اش در تیم بنه‌تون و نیل به اولین عنوان جهانی‌اش با این تیم از 1995 به بعد مرد اول فراری شد و 6 عنوان بعدی‌اش را با لباس‌ها و ماشین‌های قرمزرنگ فراری به دست آورد، اواخر اسفند 88 در اولین تورنمنت خود پس از بازگشت هم خوب کار کرد و به رتبه ششم در گراندپری بحرین 2010 رسید. شوماخر در بازگشت به این عرصه خطرناک، به این دلیل از نو عضو فراری نشده که به نظر می‌رسد تشکیل تیم آلمانی و تازه مرسدس (از طریق خریداری امتیاز تیم براون)‌ و تلاش این شرکت برای جذب نفرات آلمانی و پرهیز آن از رویکرد به کادرهای غیرژرمن سبب‌ساز این تصمیم بوده است.

بازگشت شوماخر به مسابقه‌ها حتی اگر با ثبت شکست‌های مکرر برای او در 17 تورنمنت باقیمانده فصل همراه باشد، هیجان و نشاطی را به فرمول یک بخشیده که حتی در نیم‌فصل نخست مسابقه‌های سال پیش، وقتی تیم تازه‌وارد براون با فتح 6 تورنمنت از 8 مسابقه نخست همه‌چیز را قبضه می‌کرد رویت نمی‌شد.

امسال بجز فراری که احیا شده، دست‌کم سه چهار تیم دیگر نیز مدعی قهرمانی‌اند که مک‌لارن، ردبول، مرسدس و تا حدی رنو و ویلیامز هستند.

در این فصل 12 تیم به میدان آمده‌اند حال آن که در 2009 شاهد شرکت 11 تیم بودیم و در 2008 فقط 10 تیم به صحنه آمده بودند. در میان تیم‌های امسال حتی لوتوس هم دیده می‌شود که اولین فصل فرمول یک خود را پس از سال 1994 تجربه می‌کند.

باتون پس از 10 سال زایل کردن وعده‌ها و امیدهایی که به وی می‌شد، سرانجام فصل پیش و در 29 سالگی به همان چهره حاکمی بدل شد که پیوسته در ادعاها مطرح می‌شد.

همیلتون می‌گوید: «حسن مسابقه‌های امسال این است که برخلاف بیشتر سال‌ها نه فقط یکی دو تیم و یکی دو راننده بلکه پنج شش تیم و به تبع آن شش هفت راننده شانس قهرمانی دارند. با این‌که فراری شروعی بهتر از بقیه داشته، اما فکر می‌کنم برابری نسبی قوای این تیم‌ها در تورنمنت‌های بعدی بیشتر به چشم بخورد. این برای دوستداران این رشته بسیار جذاب خواهد بود، زیرا هیچ‌چیز قابل پیش‌بینی نیست و دیگر کار به یکی دو تیم ختم نمی‌شود و هیجان بالا می‌گیرد. حتی خود ما هم بدرستی و بدقت نمی‌توانیم حدس بزنیم که چه چیزی رخ خواهد داد و نتایج بعدی چیست.»

شوماخر مدعی است برای نبرد با هریک از راننده‌های فرمول یک آماده است و حتی با کسانی که پس از کناره‌گیری او و طی سال‌های دوری وی (2006 تا 2009) خودی نشان دادند و هموطنان جوان وی سباستین فتل، نیک هایدفلد و نیکو هالکن‌برگ سرآمد آنها هستند، اما شوماخر پرتجربه‌تر از آن است که نداند مدعی نخست فصل می‌تواند فرناندو آلونسو باشد که هم بالقوه راننده بسیار خوبی است و هم حالا که از امکانات فنی و نظم تشکیلاتی فراری و البته ارتباطات پشت‌پرده و مافیایی (!) این تیم سود می‌جوید می‌تواند به گونه‌ای دست‌نیافتنی باشد.

وقتی آلونسو با رنو در سال‌های 2005 و 2006 قهرمان جهان می‌شود، به این معناست که حالا با حمایت فراری می‌تواند قطبی قوی‌تر و ستون محکم‌تری باشد.

اما حواس این راننده محبوب اسپانیایی هم که در زمان اولین قهرمانی‌اش با 23 سال تبدیل به جوان‌ترین قهرمان تاریخ فرمول یک شد (همیلتون این لقب را به سال 2008 از وی گرفت) بیشتر به شوماخر و بازگشت این ابرراننده آلمانی به این رقابت‌ها و تبعات آن است. او این رویداد را به حال مسابقه‌های گراندپری بسیار مفید و موجد یک موج تبلیغاتی بزرگ و به تبع آن تقویت‌کننده رقابت‌ها می‌داند، اما نمی‌تواند از شانس‌های خود برای تجدید عنوان سابقش نگوید. عنوانی که کیمی رایکونن فنلاندی و لوئیس همیلتون و جنسن باتون بریتانیایی در 3 سال پس از اتمام 2 قهرمانی متوالی وی به خود اختصاص داده‌اند و آلونسو بجز برخی درخشش‌ها در نیم‌فصل دوم مسابقه‌های سال پیش سلاحی برای مقابله نداشت و کاملا تسلیم آن به نظر می‌رسید.

الحاق به فراری و تمرین‌‌های مکرر در ماه‌های آذر تا اسفند 88 و سپس شروعی خوب در رقابت‌های امسال وی را به یاد روزهای پرثمر مقطع نخست عضویتش در رنو انداخته است و حالا راه افتخارآفرینی مجدد را هموار می‌بیند و می‌گوید: ماشین امسال من در تیم فراری، شاید بهترین اتومبیل مسابقه‌ای بوده باشد که طی تمام سال‌های حضورم در این پیکارها زیر پای خود دیده‌ام. البته وقتی عضو فراری می‌شوید، هر انتظاری بجز این غیرمنطقی خواهد بود و اگر این ماشین را به من نمی‌دادند، جای تعجب داشت.

خوشبختانه با این ماشین به لحاظ فنی کاملا کنار آمده‌ام و خوب به پیش می‌روم و به تبع آن به آینده بسیار امیدوارم».

فیلیپه ماسای 29 ساله می‌تواند رقیب نخست آلونسو باشد، زیرا او هم عضو فراری است و تازه به سبب قدمت و سابقه‌ بیشترش در این تیم ایتالیایی بهتر می‌تواند از امتیازات موجود استفاده کند.

او اواسط فصل پیش، تصادف بسیار بدی با بلوک‌های کنار پیست در جریان گراندپری مجارستان در بوداپست داشت و جمجمه‌اش شکست و سه چهار ماه حاشیه‌نشین شد، اما بهبود سریعی داشت و پس از مسابقه‌های امتحانی متعدد و شرکت در یکی دو رقابت کارتینگ، تمرین‌هایش را برای فصل جدید فرمول یک همپا با آلونسو شروع کرد و اینک کمبود خاصی را در کارش نمی‌بیند و بسیار امیدوار است از بهترین فصول قبلی‌اش که 2007 و 2008 بود فراتر برود و قهرمان جهان شود، اما حتی شوماخر هم معترف است که نه فقط شانس فراری در قسمت تیمی بیشتر از دیگران است، بلکه آلونسو هم می‌تواند مدعی نخست قسمت انفرادی باشد و چون در تمرین‌های پیش فصل در این تیم و ماشین‌اش جا افتاده و سریع و موفق رانده جلوگیری از فتوحات او سخت خواهد بود.

مک لارن در نیم‌فصل دوم مسابقه‌های 2009 که تیم براون قانع شد و به فتوحات بزرگ خود در نیم‌فصل اول قناعت ورزید، نمایش بهتری ارائه کرد و حالا که هر دو قهرمان اخیر جهان (باتون 2009 و همیلتون 2008) را در اختیار دارد، می‌تواند به کسب نتایجی برتر از آن نیز در ادامه فصل 2010 بیندیشد، همیلتون که بجز قهرمانی در فصل 2008 در فصل 2007 نیز فقط با یک امتیاز اختلاف نسبت به رایکونن فنلاندی، نایب‌قهرمان جهان شد، می‌گوید: «ماشین‌های راحت و سریعی را در این فصل در اختیار داریم که در قیاس با سال پیش در همین موقع بسیار مناسب‌تر به نظر می‌رسد و به تبع آن در مسابقه‌های امسال جایگاه و موضعی قوی‌تر را از همان آغاز در اختیار خواهیم گرفت».

همیلتون هرگز به طور مستقیم با شوماخر مسابقه نداده، زیرا از سال 2007 وارد گراندپری شد و شوماخر چند ماه قبل از آن اعلام بازنشستگی کرده بود. شوماخر می‌خواست از اواسط فصل گذشته به صحنه برگردد. پس از آن چه بر سر ماسا در گراندپری بوداپست رفت.

سران فراری و شوماخر که به عنوان مدیر فنی در اختیار این تیم بود، به این نتیجه رسیدند که او به طور اضطراری و در 5 تورنمنت باقیمانده فصل به جای ماسای مصدوم برای فراری براند و حتی تمرین‌هایش را هم آغاز کرد، اما صدمات برخاسته از یک تصادف اجازه این کار را به شوماخر نداد و او انصراف داد و دوستداران فرمول یک مجبور شدند برای تماشای مجدد او تا این فصل به صبر بنشینند.

شوماخر نیز وعده روزهای بهتری را به هوادارانش می‌دهد و می‌گوید: «احساس روزهای خوش گذشته را دارم. وجد و هیجان رانندگی، هجوم به سمت رقبا، ساییدن ماشین‌ها به یکدیگر و جنگیدن تا لحظه آخر. اینها مواردی است که این فصل پس از چند سال وقفه برای من تکرار می‌شود. فکر می‌کنم تیم مرسدس با ابزار و روالی که دارد، به هیچ روی از جمع مدعیان و صدرنشینان دور نخواهد ماند.»

اما اتومبیلرانی در سال‌های غیبت شوماخر صاحب راننده‌ای جوان و توانایی مثل سباستین فتل، نیک هایدفلد، مارک وبر و نیکو رزبرگ هم شده که آخری هموطن و هم تیمی شوماخر در مرسدس در مسابقه‌های امسال محسوب می‌شود.

وبر اتریشی که امسال با فتل 23 ساله یک زوج خاص و خطرناک در ردبول ساخته، معتقد است شوماخر باید تکرار حاکمیت‌های یکطرفه سابق خود بر فرمول یک را فقط به خواب ببیند و روزگار سختی در انتظار اوست.

سایت فرمول یک / مترجم : وصال روحانی