در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
دهخدا متولد سال 1257 خورشیدی در تهران است. تحصیلات مقدماتی را نزد بزرگانی چون شیخ هادی نجمآبادی فراگرفت و دور از نظر نیست که این روحانی نواندیش در گرایشهای روشنفکرانه و تظاهرات آزادیخواهانه او تأثیرگذار بوده باشد.
سپس وارد مدرسه علوم سیاسی شد که از نخستین مدارس عالی ایران و به نوعی مدرسه کادر سازی وزارت امورخارجه بود.
مدتی هم دبیر اول سفارت ایران در بالکان بود و چون در اوج شور مشروطهخواهی به کشور بازگشت، در روزنامه صوراسرافیل دست به کار نوشتن مقالات انتقادی و فکاهی «چرند و پرند» شد و نامش خیلی زود بر سر زبانها افتاد. اما وقتی محمدعلیشاه بساط مشروطهخواهی را برچید، به تبعید اروپا رفت و تا فتح تهران بدست مشروطهخواهان، همانجا سرگرم کارهای سیاسی و فرهنگی شد.
وقتی به ایران آمد، در دور دوم مجلس شورای ملی به نمایندگی برگزیده شد و فعالیتهای سیاسی خود را تا پس از جنگ جهانی اول ادامه داد.
از این زمان بهتدریج از صحنه سیاست کناره گرفت و به کارهای علمیو ادبی از جمله تصحیح دواوین شاعران و متون کهن همت گماشت. اما بیشک هیچ کار او در زندگی بهاندازه تألیف لغت نامه بزرگش منشأ اثر نشد. چندان که هنوز اهل علم و ادب از آبشخور آگاهیهای پربها و تلاشهای سترگ او در این باره سیراب میشوند.
دهخدا در 8 اسفندماه سال 1334 خورشیدی در سن 77 سالگی درگذشت و در گورستان ابنبابویه تهران به خاک سپرده شد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: