خانه تکانی در شیوه‌های تربیتی

چندی پیش یکی از خوانندگان این صفحه با نام آقای صفایی از رفتار گزنده یک نسل سومی نوشت و ما درددل‌های او را چاپ کردیم.این مطلب که 23 آذر ماه چاپ شد در مورد این بود که شیوه تربیت فرزندان به گونه‌ای شده است که دیگر مشابهت چندانی با شیوه تربیت ما و پدران ما ندارد. این شیوه که برخورد تاثر برانگیز نوه آقای صفایی را نیز در پی داشته است مادر یکی از نسل سومی‌ها را به نوشتن پاسخی تشویق کرد که با هم بخشهایی از آن را می‌خوانیم:

خدمت پدر بزرگوار آقای صفایی سلام

درددل شما را در صفحه خانه تجربه خواندم و متاثر شدم از این‌که چشمانتان به اشک نشست. شما بزرگی کنید و نوه خود را ببخشید. شاید نسل سومی‌ها که آنان را می‌شود بردگان جدید نام گذاشت چندان هم مقصر نباشند. من که یک نسل دومی هستم یک نسل سومی در خانه دارم که بسیار مودب و صمیمی است. اما می‌دانم در پر توقع شدن فرزندان والدین آنان مقصرند.

ما یک عمر از زبان والدینمان در مورد سختی‌هایی که کشیده‌اند شنیده‌ایم. سختی درس خواندن سختی کار کردن سختی خلاف جهت آب شنا کردن و همه اینها باعث شد ترس برمان دارد. چون بچه‌هایمان را خیلی دوست داشتیم خواستیم آنها این همه سختی را تجربه نکنند و برای این‌که در برابر همه این سختی‌ها ایمن شوند آنها را وادار به درس خواندن کردیم. آنها را تربیت کردیم که 20 بگیرند فقط20! تا بتوانند شغل خوب و رتبه اجتماعی به دست آورند. از آنها هیچ چیز دیگری نخواستیم. آنها به بردگانی بدل شدند که طناب چشم و هم چشمی‌های ما و زیاده خواهی‌هایمان بر گردنشان بود و برای این‌که زیاد تحت فشار نباشند در برابر درس خواندن هیچ مسوولیت دیگری به آنها ندادیم و همه چیز را برایشان مهیا ساختیم. هرچه خواستی در برابر درس ! این تنها در گشاده‌ای بود که پیش رویشان نهادیم و آنها نیز به آن در هجوم بردند. دختر و پسر‌هایی یک شکل با ظاهر عجیب و غریب.

ما و پدران ما با اشتیاق درس خواندن را به عنوان مزیت انتخاب می‌کردیم. اما این چیزی است که امروز به بچه‌ها تحمیل می‌شود.

بچه‌ها پای بازی‌های کامپیوتری می‌نشینند و مشکلات زیادی برای جسم و روحشان پدید می‌آید. از این غافل مانده‌ایم که سلامتی روح آنان از دست می‌رود.

شاید اگر پدر‌ها کمتر کار می‌کردند و هفته‌ای یک روز با فرزندشان به دامن طبیعت می‌رفتند و مادران بیش از این به بچه‌های خود رسیدگی می‌کردند و تربیت فرزند را در صدر امور خود قرار می‌دادند فرزندان بهتری تربیت می‌کردند. ما نیز به همه توصیه می‌کنیم اگر شیوه‌های رفتاری و تربیتی که پیش گرفته‌اند منجر به آزردگی سه نسل شده است در سال جدید در مورد آنها تجدید نظر کنند و این آخر سالی همه دلخوری‌ها را از دل هم بخصوص بزرگ‌ترها در بیاورند.