حس ششم و برقراری ارتباط با دنیای فناوری

انسان‌ها از بدو تولد به کمک حواس پنجگانه با محیط اطرافشان ارتباط برقرار می‌کنند. آنها وقتی با فرد جدیدی مواجه یا وارد مکانی می‌شوند، با استفاده از حواس پنجگانه خود اطلاعاتی را درباره او به دست می‌آورند تا بر اساس این اطلاعات نسبت به موقعیت جدیدی که با آن مواجه شده‌اند تصمیم درستی را اتخاذ کنند و این در حالی است که کاربردی‌ترین و سودمندترین اطلاعاتی که می‌تواند در تصمیم‌گیری‌ها به ما کمک کند، یعنی اطلاعاتی که بر اساس تجربه و انجام مطالعات و تحقیقات به دست آمده است را با استفاده از حواس پنجگانه نمی‌توان به دست آورد.

حس ششم یک پل ارتباطی است که به این نیاز پاسخ می‌دهد و به این ترتیب کاربر با استفاده از این حس می‌تواند به کمک حرکات طبیعی دستان خود از این اطلاعات استفاده کند و آنها را با واقعیت‌های پیرامون خود در هم می‌آمیزد. این سیستم متشکل از یک روشنایی، یک آینه و یک دوربین است که بخش سخت‌افزاری آن به صورت یک ابزار دیجیتالی همراه در تماس با سطح دست قرار می‌گیرد. سیستم روشنایی و دوربین به بخش رایانه‌ای دستگاه که در جیب لباس فرد کاربر قرار می‌گیرد، متصل می‌شوند.

سیستم روشنایی اطلاعات دیداری را روی سطوح، دیوارها و اجسام فیزیکی اطراف به نمایش درمی‌آورد و به این ترتیب از آنها به عنوان رابط بین کاربر و سیستم رایانه‌ای استفاده می‌کند. این در حالی است که دوربین سیستم حرکات دست کاربر را تحت تعقیب و پیگیری قرار می‌دهد و نسبت به اجسام اطراف اطلاعاتی را به سیستم پردازشگر ارسال می‌کند.

این اطلاعات دریافت شده از طریق نرم‌افزار رایانه‌ای پردازش شده و به این ترتیب حس ششم همانند یک صفحه لمسی عمل خواهد کرد. به عبارت دیگر می‌توان گفت حس ششم یک رابط یا میانجی رایانه‌ای است که در 10 سال گذشته در اغلب فیلم‌های علمی تخیلی ردپایی از آن یافت می‌شود و امروز توانسته است به دنیای حقیقی راه یابد.