حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اعترافات طارق عزیز در مورد خیالات صدام
جام جم آنلاین : دولت های فرانسه و روسیه صدام را متقاعد کرده بودند که می تواند از حمله امریکا به عراق جلوگیری کند یا از آن جان سالم به در برد و به این علت بود که او نتوانست نسبت به حمله
به نوشته واشنگتن پست ، داستان آخرین روزهای کار صدام را طارق عزیز معاون نخست وزیر سابق عراق در جریان بازجویی نیروهای امریکا از او افشا کرده است طارق عزیز روز 24 آوریل خود را تسلیم کرد.
وی ادعا کرده است که صدام سلاحهای شیمیایی ، میکروبی یا هسته ای یا برنامه تولید آنها را نداشت اما دستور داده بود موشکهایی با برد بیشتر از از آنچه سازمان ملل به وی اجازه داده بود ، تولید شود.
به گفته طارق عزیز مقامهای روسیه و عراق در اواخر سال 2002 و اوایل امسال بارها به صدام اطمینان دادند که دولتهای آنان می توانند با «وتو»ها و روش های تاخیری در شورای امنیت جلوی حمله به عراق را بگیرند.
به نظر می رسید صدام متقاعد شده بود که اگر امریکا اقدام به جنگ می کرد در مرحله اول دست به جنگ طولانی هوایی می زد که پاریس و مسکو پس از مدتی ترتیب آتش بس را می دادند.
صدام آنقدر از تصوراتش مطمئن بود که پس از شنیدن نخستین گزارشها درباره عبور نیروهای امریکا و انگلیس از مرز کویت هیچ واکنشی نشان نداد.
واشنگتن پست می نویسد شاید طارق عزیز انگیزه ای داشته که به بازجوهای امریکایی خود آن چیزی را بگوید که آنان می خواستند درباره نقش پاریس و مسکو قبل از جنگ بشنوند.
طارق عزیز که سالها معروفترین چهره رژیم صدام بود ، ظاهرا ادعا کرده است که با صدام در مورد محدودیت های سازمان ملل درباره موشکها بحث کرده بود.
وی گفت صدام ادعا می کرد که محدودیت موشکهای دوربرد فقط در مورد سلاحهای کشتار جمعی صدق می کند ، اما طارق عزیز اصرار داشت که محدودیت برد به همه انواع موشک مربوط می شود.
بازجویی از سایر افسران و دانشمندان عراقی نیز نشان داده است که صدام مایل نبود با قاطعیت بگوید که سلاحهای کشتار همگانی خورد را نابود کرده تا همسایگان او باور کنند که او این سلاحها را دارد و بنابراین شایسته وحشت و احترام باقی بماند.
ژنرال ولید طایی ، که در بازداشت نیست ، به واشنگتن پست گفت صدام می خواست تمام منطقه به او به چشم رهبری نیرومند نگاه کنند و در طول مدتی که امریکایی ها مشغول جمع آوری نیرو در کویت بودند ، او می خواست دورنمای جنگ را از بین ببرد.
گفت و گو
