سیستم‌های گرمایشی پرهزینه‌ترین بخش انرژی خانگی

بنابراین و با توجه به سهم قابل‌توجه این سیستم‌ها مؤثرترین راه کاهش سهم هر خانه در ایجاد مشکلات زیست‌محیطی در سطح جهان کاستن از نیازهای انرژی حرارتی خانه است. سیستم‌های گرمایش در ایالات متحده، سالانه بیش از میلیون‌ها تن دی‌اکسید کربن، حدود 12 درصد دی‌اکسید گوگرد و اکسیدهای نیتروژن را در سطح کشور، وارد جو می‌کنند.

بر اساس تحقیقات انجام شده، مجموعه تلاش‌هایی که برای حفظ انرژی و ساخت یک سیستم گرمایش کارا صورت می‌گیرد، میزان آلودگی و همچنین هزینه‌های مربوط به سوخت مصرفی را به نصف کاهش می‌دهد. به این ترتیب، اگر بازده کوره یا دیگ بخار منزل از 56 درصد به 90 درصد افزایش یابد، در یک هوای سرد از انتشار حدود 5/1 تن دی‌اکسید کربن به ازای سوخت گازی و 5/2 تن دی‌اکسید کربن به ازای سوخت نفتی در جو جلوگیری می‌شود.

یک سیستم گرمایش در واقع حرارتی را که از خانه خارج می‌شود جایگزین می‌کند. مقدار انرژی مورد نیاز سیستم گرمایش منزل شما برای جبران حرارت هدر رفته، به 4 عامل بستگی دارد که عواملی چون محل خانه که در آب و هواهای سردتر اتلاف حرارت بیشتر است، اندازه خانه، بازده انرژی خانه و بازده انرژی سیستم گرمایش را شامل می‌شود.

در مورد عامل اول، کار زیادی از دست شما ساخته نیست.

در مورد اندازه نیز باید گفت، هر چقدر منزل بزرگ‌تر باشد، انرژی بیشتری صرف گرمایش آن خواهد شد.

ولی شما احتمالا خیال ندارید اندازه منزل خود را تغییر دهید، مگر این‌که بخواهید آن را بزرگ‌تر کنید.

اما در مورد حفظ انرژی می‌توانید کارهایی انجام دهید. افزایش بازده انرژی خانه فرصت صرفه‌جویی در هزینه‌های حرارتی را فراهم می‌کند.

برخی از موثرترین روش‌ها مثل بتونه‌کاری پنجره‌ها، در واقع هیچ‌گونه هزینه‌ای ندارند. اما برخی دیگر مثل عایق‌کاری، هم هزینه و هم زمان زیادی صرف خواهد کرد. صرف نظر از آن که درزهای منزل خود را پوشانده‌اید یا نه، احتمالا با بهبود سیستم گرمایشی خانه چه از راه نصب یک سیستم باصرفه و چه از راه تقویت بازده سیستم فعلی، می‌توانید به میزان زیادی در مصرف انرژی صرفه‌جویی کنید.

زهرا فرضی