اینترنت کم‌سرعت، حق مسلم ماست

شرکت مخابرات منطقه محل سکونتمان می‌گوید: خطوط انتقال شما از نوع پیشرفته و فیبرنوری و فلان و بهمان است و حدودا یک سال باید صبر کنید (پارسال هم همین را می‌گفت). نمی‌دانم این چه‌جور پیشرفتگی است؟ (برخی شایعات می‌گویند که علت از خرید تجهیزات نامرغوب چینی برای مخابرات است.)

3- می‌خواهم قبض برق و تلفن را از طریق اینترنت پرداخت کنم، اما صفحه اصلی بانک مربوطه فقط 5دقیقه طول می‌کشد بالا بیاید. بعد هم پس از فشردن کلید «پرداخت» دیگر همه چیز گیر می‌کند و فقط یک صفحه سفید. و من نمی‌دانم که بالاخره پول را پرداخت کرده‌ام یا دوباره باید تلاش کنم، یا اصلا پولم سوخت شده است؟!

4- پسر همسایه پایینی می‌گوید که می‌خواست برای مقطع دکترا «که منحصرا از طریق وب‌سایت مربوطه» انجام می‌شود، ثبت‌نام کند، اما پس از چند روز و چند بار تلاش، عاقبت تصمیم می‌گیرد که در محل کارش که دارای اینترنت پرسرعت 256کیلوبیت‌برثانیه(!) است، یواشکی این کار را انجام دهد.

5- می‌خواهم چند مقاله و عکس را به نشانی ایمیل تحریریه بفرستم. دقیقا بعد از یک ساعت‌ونیم تلاش (بی هیچ اغراقی)، فایل زیپ یک مگابایتی پیوست نمی‌شود. احساس پرتاب مانیتور از پنجره را به‌خوبی درک می‌کنم. ماشین را برمی‌دارم تا اطلاعات را با سرعت 10کیلومتر بر ساعت به دفتر روزنامه برسانم. ترافیک چقدر سنگین است. آفرین به من که از منابع و محیط به‌خوبی استفاده می‌کنم: سر راه کنار یک خودپرداز نگه می‌دارم تا قبض‌ها را بپردازم. اولی خراب است، اما دومی خوب کار می‌کند.

6- آیکون کوچک گوشه صفحه، سرعت اینترنت را 48کیلوبیت‌برثانیه نشان می‌دهد (یعنی فقط 8کیلوبیت کمتر از سرعت اسمی که شرکت مربوطه با قول آن خدماتش را به ما فروخته) اما من نمی‌دانم چگونه است که هر کیلوبیت از اطلاعات 4-5 ثانیه طول می‌کشد تا منتقل شود؟! تازه در روزهای تعطیل وضع از این هم خراب‌تر است.

راستی کی بود که تصمیم گرفت سرعت 128کیلوبیت‌برثانیه برای من کافی است؟ لطفا همان را به من بدهد!