درخواست انسداد کامل مرزهای سیستان و بلوچستان

کمبود امکانات و نارسایی‌های نشات گرفته از محرومیت عمقی استان، بروز خشکسالی بالغ بر یک دهه و گسترش فقر و بیکاری، بستر مناسبی را برای باندهای بین‌المللی قاچاق مواد مخدر فراهم کرده تا با استفاده از افاغنه و بیکاران شبکه وسیعی برای حمل و توزیع مواد مخدر نه فقط برای اروپا و آمریکا بلکه برای بازار داخلی ایران طراحی و سازماندهی کنند.

تبعات منفی قاچاق مواد مخدر از استان سیستان و بلوچستان به‌گونه‌ای است که همواره تصویری منفی در مورد این منطقه در اذهان عمومی ایجاد کرده که جفایی است بر مردم خونگرم، صبور و مهمان‌نواز سیستان و بلوچستان که همواره در طول تاریخ زبانزد خاص و عام بوده‌اند.

دبیر و معاون شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان در این مورد به خبرنگار ما گفت: عمده مشکل استان سیستان و بلوچستان در بحث قاچاق مواد مخدر، مرزهای این منطقه است که به دو کشور پاکستان و افغانستان مربوط است و از آنجایی که در این 2 کشور هیچ‌گونه ثبات امنیتی و سیاسی وجود ندارد، نیرو‌های انتظامی ایران در حال حاضر دومنظوره تلاش می‌کنند به طوری که هم مرزبان کشور خود و هم مرزبان کشورهای همسایه هستند.

سردار غلامعلی نکویی گفت: اگر این کشورها مرزهای خود را ساماندهی و کنترل کنند به مراتب چالش‌ها و مشکلات مرزی کشور ایران نیز کاهش خواهد یافت.

نیروی انتظامی به تنهایی جوابگو نیست

نکویی تصریح کرد: در مبارزه با مواد مخدر اقدامات نیروی انتظامی به تنهایی جوابگو نیست، زیرا برخورد با این مواد خانمان‌سوز نیاز به همکاری فرابخشی دارد و اگر بخواهیم به صورت جدی به این موضوع رسیدگی کنیم باید مبدا ورود مواد مخدر یعنی مرز را با تمام امکانات و همکاری دستگاه‌های مسوول کنترل کنیم.

فرمانده انتظامی استان با اشاره به فعالیت‌های دیپلماتیک اظهار کرد: چنانچه فعالیت سیستم دیپلماسی کشور افزایش یابد و یک مجموعه هماهنگ در درون و خارج از کشور برای مبارزه با مواد مخدر به پا خیزند قطعا در جلوگیری از روند رو به رشد مواد مخدر در کشور تاثیرگذار خواهد بود، زیرا مبارزه با این مواد افیونی نیاز به عزم جهانی دارد و تا زمانی که این امر صورت نگیرد جامعه با چالش روبه‌رو خواهد بود.

دبیر و معاون شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر در استان با بیان این‌که نیروی انتظامی با جدیت کامل طرح انسداد مرز را پیگیری می‌کند، افزود: امیدواریم هرچه‌ سریع‌تر اعتبارات انسداد مرز تامین و واگذار شود تا شاهد کاهش ورود اتباع غیر‌مجاز و کاروان‌های مواد مخدر از مرز این استان باشیم.

سردار نکویی، امنیت فعلی استان سیستان و بلوچستان را قابل قبول ارزیابی کرد و گفت: در 7ماهه سال‌جاری میزان جرائم آدم‌ربایی و گروگانگیری در این منطقه 19 درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته کاهش داشته که نشان از وجود امنیت مطلوب در سیستان و بلوچستان است. وی با بیان این‌که امنیت فعلی با اقدامات امنیتی و انتظامی که در این منطقه انجام شده به وجود آمده تصریح کرد: در مدت فوق، 53 هزار و 782 نفر از اتباع بیگانه دستگیر و 4 میلیون و 400 هزار لیتر سوخت قاچاق هم توسط ماموران انتظامی سیستان و بلوچستان کشف و ضبط شده است.

سردار نکویی ادامه داد: اگر سازمان ملل و کشورهای عضو خصوصا اروپایی‌ها که بیشتر در معرض خطرات این معضل قرار دارند پا به صحنه بگذارند و در اقداماتی که ایران برای مبارزه با مواد مخدر انجام می‌دهد مشارکت کنند، قطعا وضعیت متفاوت خواهد بود و ما شاهد کاهش قاچاق مواد مخدر در سیستان و بلوچستان خواهیم بود. وی با اشاره به این‌که در حال حاضر علاوه بر تریاک، انواع مواد مخدر صنعتی مخرب‌تر در حال تولید است، افزود: یکی از نگرانی‌های مسوولان کشوری و استانی نیز همین رویکرد جدید مواد مخدر است که از حالت سنتی به صنعتی تبدیل شده است.

فرمانده نیروی انتظامی سیستان و بلوچستان بیان کرد: در حال حاضر در زمینه اعتیاد به مواد مخدر، استان سیستان و بلوچستان با توجه به تعصبات خاص اجتماعی منطقه نسبت به سایر استان‌ها کمتر دچار آلودگی است.

ایران، خط مقدم مبارزه با مواد مخدر

کشور ایران در خط مقدم مبارزه با مواد مخدر قرار دارد و سهم بسیار بزرگی از این مبارزه را به تنهایی برعهده گرفته است اما بدون بهره‌مندی از یک تلاش وسیع و مورد قبول و توافق بین‌المللی ریشه‌کنی آن ممکن نیست.

از طرفی اقدامات دولت‌های پاکستان و افغانستان برای مبارزه و کنترل مواد مخدر کافی نبوده و تولید بی‌رویه این محصول هر روز شرایط کشور را تحت‌الشعاع خود قرار داده است.

وی ادامه داد مواد مخدر تنها کالایی است که قیمت آن در سال‌های اخیر نه‌تنها کاهش نداشته بلکه افزایش چشمگیری داشته است که این امر سبب شده تا افراد با توجه به منافع بالا و پرسود بودن مواد مخدر، مبادرت به جابه‌جایی آن کنند، از سوی دیگر هر‌چه فعالیت نیروی انتظامی ایران برای سرکوبی و کنترل قاچاقچیان فزونی می‌گیرد آنان نیز به شیوه‌های جدیدی که مستلزم استفاده از نیروهای رزمی و سلاح‌های پیشرفته و حرکت در کاروان‌های انبوه است، متوسل می‌شوند.