فقدان برنامه مشخص ، اصلاحات را ناکام گذاشت

دکتر صادق زیباکلام از جمله چهره های مطرح و جنجالی است که اظهارات وی گاهی واکنش هایی را بر می انگیزد.

کد خبر: ۲۹۶۱۶

اما نقدهای صریح وی به جریان ها و موضوعات مختلف ، از وی چهره ای ساخته که انتساب او را به یک مشرب فکری خاص مشکل می کند با وی گفتگویی کرده ایم که در پی می آید:

عده ای از این که شما به عنوان یک اصلاح طلب چپ در ایامی که رادیکال های دوم خردادی ، هاشمی رفسنجانی را مورد انتقاد شدید قرار داده بودند ، از ایشان حمایت کردید تعجب کردند ؛ علت حمایت شما چه بود؛
زمانی که من درباره آقای هاشمی موضعگیری کردم ، کسانی بودند که مانند من فکر می کردند و بر این باور بودند که برخورد رادیکال های دوم خردادی با آقای هاشمی درست نیست ؛ اما این افراد حاضر نبودند عقایدشان را صریح و علنی بیان کنند. در واقع فرق یک روشنفکر با سایر افراد در همین است ؛ زیرا یک روشنفکر علی الاصول تسلیم نظرات عوام جامعه نمی شود و نظر خود را بیان می کند ، هر چند این نظر محافظه کارانه باشد دفاع از آقای هاشمی یک موضعگیری محافظه کارانه بود ؛ اما در بطن خود یک حرکت روشنفکرانه محسوب می شد.
شما درخصوص آیت الله مصباح یزدی نیز حمایت هایی داشتید که با جهتگیری های قبلی شما مغایرت داشت.
اتفاقا من آقای مصباح را نیز یک جور روشنفکر می دانم ؛ زیرا در شرایطی که بسیاری از روشنفکران مسلمان شب و روز در حال بحث بودند که اسلام با دمکراسی و بعکس جامعه مدنی با اسلام و بعکس ، همه یکی هستند، عنوان کردند که اسلام یعنی تبعیت از حضرت باریتعالی و چنین نیست که اسلام با دمکراسی و دمکراسی با اسلام یکی باشند. من به نظر آقای مصباح احترام می گذارم ، زیرا ایشان صریح حرفشان را زدند ولو این که تمام دانشگاهی ها خوششان نیاید.
به نظر شما مشکل اصلی دوم خردادی ها در نیل به اهدافی که مطرح کرده بودند ، چه بوده است؛
محافظه کاران تا امروز تمام تلاش و توانشان را به کار برده اند تا جلوی اصلاح طلبان را بگیرند؛ اما این فقط بخشی از واقعیت است . بخش دیگر واقعیت که اصلاح طلبان تا امروز نخواسته اند به آن اذعان کنند ، این است که خود اصلاح طلبان دچار مشکلات و مسائلی هستند ، چنانچه خیلی از فرصت طلبان دوم خردادی شدند. آنهایی که تا دیروز زیر علم آقای هاشمی سینه می زدند ، راست بودند یا چپ ، در هر حال به فکر آزادی نبودند و دمکراسی برایشان اهمیتی نداشت . به نظر من نه محافظه کاران و نه اصلاح طلبان ، علاقه ای به انتقاد طرف مقابل نسبت به خود ندارند ، بنابراین اصل موضوع باید دچار تغییر و تحول و اصلاحات شود. به عقیده من شعار دوم خردادی ها با عملشان منافات دارد. رفتارشان رفتار دمکراتیک نیست به نحوی که آنجایی که قدرت دارند به جز خودشان هیچ کس را راه نمی دهند. در واقع مشکل اصلی دوم خردادی ها فقدان یک رهبر با قدرت و نداشتن طرح و برنامه و دستورالعمل مشخص برای آینده است ، که همین دلایل باعث شده است تا اصلاحات دوم خردادی نتواند گامی عمده به جلو بردارد.